Auguſtinꝰ.Ste fanus.Laurentiꝰ.And reasPetrus.Paulus.Bartholo.Iohannes.Agatha.Dauid.
quibꝰ ſe ab hoſte eruere poſſet linguā ꝓpriā dētibꝰ ſuisincidit: ⁊ in illius diabolice puelle faciē expuit. O certemartyris magna cōſtantia: qui cū Ieſu xp̄i dulcedine re-pletus eſſes: nō ſolū tormēta q̄cūqꝫ ꝓ nihilo reputabas:ſed dulcia mūdi huiꝰ ac delectabilia vt amariſſima ⁊ peſſima: ne xp̄i dulcedinē ꝑderes: mirabili ac exqͥſito mō re-ſpūere nouiſti. Clam et ergo vnuſqͥſqꝫ ad dn̄m deū ſuumcū Auguſtino ⁊ dicat: Om̄ia peto mihi amareſcant dn̄e:vt tu ſolꝰ dulcis appareaſ anime mee qͥ es dulcedo inexul̓ꝑ quē cūcta amara dulcorant̉. Tua em̄ dulcedo Stephano lapides torrētes dulcorauit. Tua dulcedo craticulaꝫLaurētio dulcē fecit. Pro tua dulcedine ibāt apl̓i gau-dentes a cōſpectu ꝯſilij: qm̄ digni habiti ſunt ꝓ nomineIeſu ꝯtumeliā pati. Ibat Andreas ad crucē ſecurꝰ ⁊ gaudēs: qm̄ ad tuā dulcedinem ꝓperabat. Hec tua dulcedoip̄os apl̓oꝝ pͥncipes ſic repleuit: vt ꝓ ea crucis patibulūvnus eligeret. Alter caput feriēti ſupponere nō timeret.Pro hac emēda pellē ꝓpriaꝫ Bartholomeꝰ dedit. Prohac guſtanda veneni poculū Ioh̓es intrepidꝰ epotauit.Hāc dulcedinē tuā ineffabilē et Agatha guſtauerat vir-go: de qua legimꝰ ꝙ letiſſime ⁊ gloriant̓ ibat ad carcerē:⁊ quaſi ad epulas inuitatata. Hāc vt reor ⁊ ip̄e guſtaue-rat qͥ dicebat: Ꝙ magna multitudo dulcediniſ tue domine: quā abſcōdiſti timentibꝰ te. Et idē monebat: Guſtate⁊ videte qm̄ ſuauis eſt dn̄s. Hec ē illa beatitudo dn̄e deꝰnoſter quā expectamꝰ daturū te nob̓: pro qua tibi dn̄e cōtinuo militamus: ꝓ qua mortificamur tota die: ⁊ extima-ti ſumus ſicut oues occiſiōis: vt tibi ⁊ in tua vita viuamꝰ.Quibus virtuoſis diſpoſitiōibus martyriumCa. vj.eſt ſuſcipienduI ad martyriū a deo tractus migrare intendisīduer̄ magnanimitatē: alacritatē: liberalitatē.Et brachio tuo charitatis ſcutū accinge. Iſtisem̄ armaturis: ⁊ mūdū ⁊ fortiſſimos hoſtes: ac illoꝝ ictusduriſſimos ſuꝑare poteris: faciat animꝰ tuꝰ magnificus te