Euſebius.CyprianusLactātius.

¶ Excuſatio eiꝰ qͥ libellū hūc cōpofuit. Ca. xviij.T putamꝰ ſufficient iā ꝓ tꝑis neceſſitate tractatū d̓ martyrio hͦ rudi ſtilo explicauimꝰ. Nec eīillū reuider̄ ⁊ (vt ita dicā) limar̄ duobꝰ ſaltē diebus ꝑmittit̉. Logit me charitatiuus amor: coō-gūt immēſi labores: reꝝ turbines ⁊ tēpeſtates: qͥbꝰ tres p̄-fati venerabiles fracres ſctī Frāciſci diutiꝰ ſūt afflicti: vtſui voti: hoc eſt ſctīſſimi huiꝰ martyrij cōpotes eē poſſint:feſtinat hora r̄ceſſus ē Cōſtātinopoli. Et qꝛ maioribꝰ ipſioccupati: vt libellū hūc qͣꝫ citiſſime cōpilareꝫ ſtricto p̄ce-pto iniūxer̄t: docuer̄tqꝫ hm̄oi tractatꝰ materiā qͣꝫ pluriumlectiōe libroꝝ ⁊ latīoꝝ ⁊ grecoꝝ aggreſſū fuiſſe poptabā:vt rē tātā ⁊ hiſ tꝑibꝰ maxīe ꝯueniēte copioſe tractar̄ ⁊ magnoꝝ viroꝝ teſtimōijs approbar̄ potuiſſē. Queſiuiqꝫ po-tiſſimū eccl̓iaſticā Euſebij hiſtoriā quā tractatui nr̄o neceſſariā nouerā: ⁊ nec grece ſaltē illā vt pͥus cōpilata fuerat cōmode reꝑire valui. Nec alid̓ tꝑis anguſtia qͣꝫ excer-pta q̄dā extra martyrij cauſā ex Cypa. ⁊ Lactan. q̄ ipſedū olim hoꝝ libros legerē annotauerā: habere ꝑmiſit. Etinterim hi venerabiles fratres excerpta alia ex ſctōꝝ vi-tis tradiderūt: ⁊ cū his q̄ ex Euſebij hiſtoria ⁊ alijs q̄ pͥuſlegerā memorie fidelit̓ mādauerā ⁊ recordari potui: libellū hūc paucis in diebꝰ cōpoſui. Et licet dato etiā tꝑe ex-politū ac diſertū tractatū minime valuiſſem ſcribere (vt-pote paꝝ adhuc edoctus) vix em̄ duo ſūt anni: qͥbus cō-ſtātinopolim lr̄aꝝ grecaꝝ amore illectus venerā: ⁊ ill̓ cūardētiſſimū ſtudiū impēderē: cogitabā īſtitutiōe Quin-tiliani poſt grecas litteras melius latinas ſapere: ⁊ vtra-rūqꝫ ſtudio (ſi ſimile cōtigiſſet) poſſe id facilit̓ ⁊ ſuauit̉ ex-plicare. Uerum ⁊ ſi etiam pluſculum temporis cōceſſumfuiſſet: doctius forte ⁊ minus barbare rem tantaꝫ tractaſ-ſem: vt ne ab his libellus hic totaliter abijceretur qui ni-hil audire volunt vel legere: niſi quod aures blandioriſono permulcet. Sed monitu horum venerabilium fra-truū noui: ꝙ ſimplex ipſa et nuda ꝟitas eſſet vnicuiqꝫ ẜm