Hierony.Euſebus.Auguſtinꝰ.

ſteteritis an̄ reges ⁊ preſides nolite cogitare quō aūt q̄dloqͣmini. Dabit̉ em̄ vob̓ in illa hora qͥd loqͣmini. Nō eniꝫvos eſtis qͥ loqͥmini: ſed ſpūs pr̄is vr̄i qui loquit̉ in vob̓.Sed dubiū inde ꝯſurgit: ꝙ qͥ tꝑs habuerit ad p̄cogitādūſufficiēs: ⁊ nō oportune p̄cogitauerit tēptar̄ deū videat̉.Qd̓ veꝝ eē oēs ꝯfirmāt doctores: aſſerētes diſcretā p̄co-gitationē dato tꝑe fiēdā: ſꝫ nimiā ⁊ curioſā tanqͣꝫ ex puſil-lanimitate diuiniqꝫ auxilij diffidētia/ ⁊ hūane ratiōiſ p̄ſūtuoſa cōfidētia ꝓueniētē cōdēnant: dicūtqꝫ xp̄m in euā-gelio caſu hͦ arduo ⁊ tꝑe ꝓhibuiſſe: in qͦ hō ille: aut necint̓rogationes ſibi fiēdas p̄cogitare pōt: aut p̄cogitādi tēpus aufert̉. Et tunc nec curā haber̄ vult deus: quomodohoc eſt qͦ ordine ⁊ quali modo dicēdi: aut qͥd: hͦ eſt quammateriā ⁊ qͣs ſētētias efferas: ſꝫ ſpē totā in ſuo auxilio collocari iubet. Illicoqꝫ affutuꝝ ſe ꝓmittit: ⁊ auxiliū preſtatuꝝ: ait em̄: Dabit̉ vobis in illa hora qͥd loqͣmini. Ideopulcherrime ait Hierony. in trāſitū ſuo ad Euſebiū: Filimi Euſebi ꝯſurge leua in celū ocl̓os tuos: lex dei ſꝑ ſit incorde tuo: ne timeas a facie hominū: qꝛ cū illis eſt ſꝑ dn̄scū quibꝰ eſt ꝟitas. Et Auguſtinꝰ qn̄qꝫ qn̄cunqꝫ loquiturhō veꝝ: nō eſt ſuū qd̓ loquit̉ ſꝫ diuinū: qꝛ ſic̄ om̄is eſſētiaab eſſētia pͥma venit: ſic ꝟitas om̄is a pͥma tantuꝫ ꝟitatedeſcēdit. Et idē ſolūmō ille docet in t̓ris qͥ cathedrā ha-bet in cel̓. Nā ip̄e ſolꝰ eſt qui homīeꝫ ſciētiā docet. Acce-dāt ergo ad xp̄i nomīs ꝯfeſſionē ſecure tā docti qͣꝫ indo-cti: ⁊ ſpē diſcrete ponāt in dn̄o. Quis em̄ in illo vnqͣꝫ ſpe-rauit ⁊ ꝯfuſus eſt:tyrium. Ca. xvj.An fratres mīores p̄ ceteris obligent ad mar-Um in regula beati Franciſci: quam deo do-cēte (vt ip̄e aſſerit) fratribus ſuis vir ille ſera-phicꝰ ſcripſit de martyrio ſpecialis mētio: et vtita dicā ad illd̓ exhortatio habeat̉: queſtionemfacit: an hi qui ſub ea regl̓a ſūt clerici vl̓ laici vltra aliosclericos vl̓ laicos ad infideles accedere: ⁊ ꝓ eorū ſalutevt ad xp̄m ꝯū̓tant̉ legittīe certare: ⁊ ſic ad martyriū ipſuꝫ