vere poſſidere cupimus: queramus illā a dn̄o oīm virtu-tū datore: illā fide ſpe ⁊ charitate impetremus. In tribu-latiōibus ⁊ penis magna cū deuotiōe Ieſu xp̄i nomē in-uocemus. Illū ſi iuſti erimuſ adiutorē certe habebimus:qm̄ multe tribulatiōes iuſtoꝝ: ⁊ de omībus his liberabiteos dn̄s. Et iuxta eſt dn̄s his qͥ tribulato ſunt corde.Qui ſunt abiles ad martyriū Ca. xv.Ehis qui ſūt abiles ad martyriū queſtionemd minime feciſſē: niſi ꝙ aliqͥ ſophiſticis argumentis ſolos ſcripturaꝝ ſacraꝝ ſciētia p̄ditos ad hͦhodierniſ tꝑibꝰ aptos ꝯtēdūt. Cū eūtiū ad īfideles ea ſitmaxīa cauſa dei honor: ⁊ ꝓximi ad xp̄m vt poſſibil̓ ē ꝯu̓-ſio: ad qd̓ ſcripturaꝝ eruditio neceſſaria videt̉. Quomōenī inquiūt hi poterit qͥs illos de fide inſtruere: ⁊ ad xp̄icultū ꝯuertere: niſi ſacroꝝ libroꝝ eruditione ſint p̄diti?Nec omnes etiā ſacra ſciētia eruditos ad hͦ abiles dicūt:ſed illos ſolū qͥ ſacro diaconatu aut p̄ſbyterio decorāt̉:cum hi ſolū fidē p̄dicar̄ poſſint: nec laicis ſit ꝑmiſſū. Ad-dunt ad hoc fortiꝰ: ſolū p̄dicandi facultatē int̓ infideleshabere: quibꝰ a ſede apl̓ica fuerit indultū: cū nec doctisviris xp̄iano ppl̓o p̄dicare ſit ꝑmiſſū: niſi fide firmoſ fuerītꝓbati: ⁊ ſtricto examīe ſufficiētes ꝯfirmati. Quare ⁊ beatus Frāciſcus in regula ſua dixit: ꝙ nullꝰ frat̓ audeat po-pulo p̄dicare: niſi pͥmo fuerit examīatꝰ ⁊ approbatꝰ: ⁊ of-ficiū p̄dicatiōis ſibi ſpecialit̓ cōceſſū. Sed he ratiōes ſo-phiſtice ſunt: nec rē ipſaꝫ diſcrete inſpiciūt. Ideo circa hͨaliqͣ p̄guſtāda ſunt: vt ex his cognoſcere poſſimuſ qͥ ad hͦſāctiſſimū opꝰ ꝑficiendū doctrina indigēt: ⁊ qͥ ſine illa int̓infideles charitatis feruore ⁊ deſiderio martyrij moraripoſſūt. Quo p̄cognito ⁊ ip̄oꝝ argumētoꝝ clara liq̄bit ſolutio. Nā diuerſis quiſ reſpectibꝰ martyrij etiā deſiderioad infideles tranſire ⁊ inter illos cōmorari pōt. Mittunt̉nanqꝫ ad illos quidā vt illorū ſint epiſcopi ⁊ paſtores fi-ant: ſic vt ad chriſti fidē ꝯueniētibꝰ predicatiōibꝰ ꝓpoſſeꝯuertant ad exēplū chriſti qͥ diſcipl̓os ſuos in vniuerſuꝫ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten