Chryſoſto.

De hiſ qͥ xp̄ꝫ negar̄t qͦ mō debēt redir̄ ad pn̄iaꝫ. Ca. xiij.De crebra īuocatiōe nomīs Ieſu tꝑe martyrij. Ca. xiiij.Qui ſunt abiles ad martyrium. Ca. xv.An frēs minores p̄ ceteris oblige̓t̉ ad martyriū. Ca. xvj.Quis modꝰ habēdꝰ his qͥ ignorāt linguā eoꝝ īfideliū adqͦs charitatis ⁊ martyrij ardore acccd̓re cupiūt. Ca. xvijExcuſatio eius qͥ libellū hūc cōpoſuit. Ca. xviij.¶ Quid eſt martyrium. Ca. i.Enientes igit̉ ad primū dicimus: Ꝙ martyri-um eſt paſſio: quā quis ꝓ dei omnipotētis gloria/ ⁊ ſui ipſius ac proximi ſalute/ diſcrete ſuſtinet. Nō em̄ quicūqꝫ aliquid qͣꝫuis aſperrimuꝫpatiatur: martyr dici debet. Ut apoſtolorū princeps Petrus in ſua epiſtola ait: Nemo enī veſtrū patiat̉ quaſi homicida: aut fur: aut maledicꝰ: vt ⁊ latrones qͥ cū xp̄o cru-ci affixi fuerūt Et qui ob aliā cauſam qͣꝫ pro gloria omni-potentis dei patiunt̉: martyres dici minime debent. Niſiforte eius cauſe martyres dicantur ꝓ qua patiunt̉: vt etplurimi mercatores qui pro tꝑali lucro peſſima queqꝫ etaliquādo mortē incurrūt. Seculares ſimiliter milites: qͥnō ꝓ chriſto/ ſed ꝓ mercede/ ſtipendijs/ ⁊ aliquando in-ani gloria: diſcrimina belli ac mortē ineunt. Qd̓ mirabilechriſtianis ꝓhdolor eſt: quorū plurimi pericl̓a ⁊ mortespro rebus tranſitorijs ſubire nō formidāt: qͣs omni formi-dine ⁊ arrogātia poſſe ſe pati pro chriſto excuſant: qͥ pre-mium illis cōdonaret eternū. Quare xp̄i ruit eccl̓ia nec ēqui reedificet: aut ſaltē illā ſuſtentare velit: hoc putriduꝫcorpus qd̓ nr̄m non eſt ſed vermiū timentes ꝑdere. Exꝑ-giſcamur igit̉ a ſomno dormientes: ⁊ inertem vanāqꝫ ex-cuſationē repellamꝰ: non eſſe ſcilicet nūc tempꝰ martyrij:qd̓ nō minus cōgruū exiſtit deficiēte iam fide: qͣꝫ creſcen-te antiquitus fuerit. Et vt cōcludā cū Chryſoſtomo: Sipoſt modicū morituri ſumus: quare ante modicū in cau-ſa dei cū gloria nō morimur: vt fiat volūtariū qd̓ futuꝝ ēneceſſariū. Inſuꝑ ⁊ martyriū qd̓ ad dei laudē ſuſcipit̉ etad ſalutē ſuſcipiētis deuēiat ē neceſſe: xp̄o dicēte in Apo