uenit. Quē Soldanꝰ in ſucceſſu: affectuoſiffime ⁊ audie-bat ⁊ admirabat̉: ſed qꝛ vt ſupra diximus voluit eū dn̄snō ꝑ carnis martyriū: ſed ꝑ mētis incendiū in xp̄m cruci-fixū trāſformari: redijt ad italiā. Et qͥnqꝫ fratribꝰ qͦs diuina inſpiratiōe cōmotos: ⁊ charitate feruētes nouit: ad in-fideles eūdi licētiā p̄ſtitit: qͥ cū chriſti fidē ⁊ ꝟbo ⁊ exem-plo predicarēt in Marrochia ciuitate regis granate mar-tyrij coronas ꝓmeruerūt. Mirabilit̓ ergo q̄cūqꝫ fratribꝰſuis vir iſte ſeraphicꝰ ſcripſit: vt verꝰ mgr̄i ⁊ dn̄i ſui diſci-pulꝰ: om̄i diligētia pͥus ip̄e ꝑficere curauit. Oſtēditqꝫ il-lū ꝑfectū fratrē ſuū eē: qͥ ⁊ regulā nō ſolū ad p̄cepta: ſedad ꝯſilia ⁊ exhortatiōes: vt ⁊ ip̄e totalit̓ ꝑfecit obẜuaret.Nō ergo ad martyriū ſe offerre fratres ſui obligant̉: necmagis qͣꝫ alij: ſi ad magna ſue regl̓e ꝯſilia ⁊ exhortatiōes:vt eoꝝ pat̓ fuit: ip̄i ꝑfctī eē nō curāt. Nec ex ꝓfeſſiōe euāgelij ad hoc obligari poſſūt: cū timidis fugiēdi facultatētribuat euāgeliū. Nec Frāciſcꝰ illos ad eundū aſtrinxit:verū id ꝑfectiōi aſcripſit: in qͣ nil ſanguīs ⁊ carnis eē affirmauit: ſi qͥs ad īfideles ob eoꝝ lucꝝ ſeu martyrij deſide-riū: diuīa inſpiratiōe acceſſerit. Sed ſi qͥ ex fratribꝰ ſuis ſeint̓ infideles repererint cū corpꝰ ſuū Ieſu xp̄o vouerint:cauſa inſtāte ex ꝟbis Frāciſci debent ſe ⁊ inimicis auda-cter exponere: nec tūc aufugere licet: ſꝫ cauſā fortit̉ ꝓſeqͥobligant̉. Et qꝛ alijs qn̄cūqꝫ aufugere data facultate ꝑ-mittit̉ in hoc illos magis obligari dicere poſſumus.Quis modꝰ habēdꝰ his qͥ ignorat linguā eoꝝinrideliū: ad quos charitatis ⁊ martyrūj ardore accedere cupiūt. ¶ Ca. xvij.Uoniā poſſibile ē pl̓es ardore martyrij ſuccēdi: qͥq Iad īfideles ꝓ ſctīſſima noīs xp̄i ꝯfeſſiōe accedereomī ardore cupiāt anxiēt̓qꝫ ex barbare līgue d̓fectu: cuinec minimū ꝟbū alloqͥ nouerīt. Moduꝫ iſtis explicare ⁊viā curabimꝰ qͥbꝰ ⁊ int̓ illos hāc ſctāꝫ xp̄i noīs ꝯfeſſiōꝫ cōmode ꝑficer̄ poter̄t. Nā licꝫ aliqͥ ex xp̄ianiſ forte mercatoribꝰ int̓ illos līguā cognoſcāt: nō tn̄ cogitāduꝫ eſt: ꝙ illoꝝg iij