vtiliter expēdebāt O mnis bora ad vacādū deo breuis videbat̉. ⁊ p̄ magͣ dulcedine ꝯtem-placōis etiaꝫ obliuioni tradebat̉ ncc̄itas corporalis refectoīs. ōnibꝰ diuicijs dignitatibꝰ⁊ honoribꝰ amicis ⁊ ꝯgnatis renūciabat Nilde mūdo habe̓ cupiebant. vix neceſſaria vitefumebāt. corpori ſeruire eciā in neceſſitate dolebāt. Pauꝑes igit̉ erāt rebꝰ terrenis: ſed diuites valde in gra ⁊ v̓tutibꝰ. foris egebāt: ſꝫintꝰ gͣcia ⁊ ꝯſolacoē d̓ina reficiebāt̉. mūdo ēcāt alieni ſed deo ꝓximi ⁊ familiae̓s amici Sibiip̄is videbant̉ tāꝙͣ nihili. ⁊ huic mūdo de-ſpecti: ſed erāt in oculis dei p̄cōſi ⁊ electi. In veca huīlitate ſtabant. in ſimplici obedīa viuebat. in cai̓tate ⁊ paciēcia ābulabant. Et ideoqͦttidie ī ſpū ꝓficiebat. ⁊ magnā apud deū gͣciaꝫ obtinebat. Dati ſūt ī exēplū oībꝰ religiofis. ⁊ plꝰ prouocae̓ debent nos ad proficiēduꝫbene. ꝙͣ tepidoꝝ nuerꝰ ad relaxādū O quātꝰferuor ōmum religioſorū in principio ſue ſancte niſtituconis fuit. O quāta deuotio oracōīsQuanta emulacio virtutis. quā magna diſciplina viguit: quāta reuerēcia ⁊ obediētia ſubregula ī onibꝰ effloruit. Teſtātur ad huc veſtigia derelicta ꝙ vere viri fācti ⁊ perfecti fuerūt qui tam ſtrenue militantes mundū ſuꝑppeditauerunt. Iam magnus putatur. ſi quis