dilexit vingenitū ſuū. hec ſunt verba termegiſtri ¶ Dubiū eſt auteꝫ in verbis porphirij dicentis aliū ap̄dictis duobꝫ ſcꝫ patre ⁊ filio eēmeduū quis ſit iſte medius. In hoc enī non videtur concordare cū plotino ⁊ alijs platoīcisqͥ poſuerūt terciā ſubſtātiam a p̄dictis ſcꝫnaturā anime. quā nō poſuerūt media. ſꝫ poſteriorem hijs duobꝫ Scd̓o ibi. Et miniruꝫ hocdixit ⁊cͣ. on̄dit aug̓. ꝙ porphrius ꝑ illud mediu videtur intellexiſſe ſpiritum ſanctū qͣꝫuisin modo loquendi multū a xp̄anis diſcrepauerit. Et patꝫ totūEd ſubditus porphirius ⁊cͣ. In hoc ca.xxiiij. rep̄hendit aug. ſuperbia porphiriEt facit duo. qꝛ pͥmo on̄dit ꝙ ſuꝑbia eius fecit ip̄m nō credere ꝙ xp̄s poſſit purgae̓ Secūdo ibi. neqꝫ enmi caro ⁊cͣ. oſtedit ẜm quamnaturam xp̄s peccata purgauit. Et patet toGius ſacramēti ⁊cͣ. In hoc ca. xxv. on̄dit btūs augͥ. ꝙ ꝑ fide mediatoris omnes iuſti fuerūt purgati a peccatis nō ſolū quilege moyſi p̄ceſſerūt ſꝫ etiā qͥ tꝑe legis fuerūt.Et pꝫ ſatis totantētio aug̓. in hͦ. ca.cͣ. In hͦ capitulo. xxvj. oſtendit beatusEſcio quomodo quatum michi videturaug. ex dictis porphirnꝙ nō ſit bonis angelis ſacrificādū. Et facit duo quia pͥmo ponitverba porphirij ex quibꝫ hoc habetur. de quodicit aug̓. ſic. Nā iſta ſcꝫ de pr̄e et eius filio etetiā ſpiritu ſancto ſupͣ. xxiij. ca. poſita utcūqꝫſapiebat ⁊cͣ. diſtinxit vero porphirius de duplici genere angeloꝝut patꝫ in litera quos dicebat potius eſſe muitados qͣꝫ iuocādos. exqͦ pꝫ ꝙ nō ſūt colēdi. nec hͦ volūt angeli boni¶ Scd̓o ibi qͥd adhuc trepidas ⁊cͣ. rep̄hēditporphiriū. ꝙ minis honorat illos angelos qͦsdic ad theorgicos arte theorgica deduci. debuit enim porphirius ſcire ꝙ tales nō ſunt boniangeli nec dij. ſꝫ demones. ex hoc qꝛ ẜuiūt iniudis ⁊ impeduit bonos ut ſupͣ patuit ca. ix. Etnotāda ſūt q̄ in illo capitl̓o dicūtur ad intellectū huius partis. Intellectis enmi hijs queibi dicūtur faciliter patebūt omīa que in hacparte huius capituli continentur¶ Adit beatus aug̓. ꝙ porphirius platōniSanto hūanius ⁊cͣ. In hͦ cā. xxvij oſtecus peius errauit qͣꝫ apuleius qͥ fuit eiuſdemſecte ſcꝫ platonicē. Et facit hic duo. qͥa pͥmoon̄dit d̓ca apuleij que ſatis patet ex hijs quedicta ſunt ſupralibro viij. ca. xiiij. et ca. xvj.eiuſdē eē libro ix. ca. vij. ¶ Scd̓o ibi. tu aūt hͦdidiciſti ⁊cͣ. ponit dicta porphrij ad quoꝝ intellectū ſciendū notada ſunt ea que dc̄a ſuntſupͣ in hoc libro. capitulo. ix. et etiā ca. xxvj. Etfacit hic duo. pͥmo enim hic ponit dicta ſuade dijs ⁊demonibꝫ que accepit a magis caldeis potius qͣꝫ ph̓is. Et ad intellectum huiuspartis adu̓tenda ſut tria. pͥmuꝫ eſt ꝙ ars magica apud caldeos multū ſꝑ viguit theorgivero ut ſupͣ patuit ca. ix. eſt quedā ꝑs magice ordinata ad purgacōem ſpūalis ꝑtis aīeid ē ymagmnatiue. nō aūt intellectiue. ꝓpterqd̓ ph̓o qui viuit ẜm intellectū qͣtenus ph̓us.eſt nō eſt iheorgia neceſſaria. Scd̓m eſt ꝙ ẜmporphiriū ut eodeꝫ capl̓o patuit. angeli a demonibꝫ diſtinguntur loco. nā demones ī aereangelii ethere. et in loco empireo. tn̄ angelisattribuit ꝑturbacōes ⁊ paſſiones qͣles hoīeshn̄t. ut pꝫ ibidē ⁊ etiā ca. x. quas ꝑturbacōesvocat h̓ aug. vicia humana. et dic de porphirio ꝙ in eihereas mūdi ſublnitates extulitviciā hūana. ut dij ſcꝫ qui habitat in eis poſſent ilxorgicis diuina p̄nunciare ſcꝫ ꝑ āgelosqͥ cū dijs eodē loco ꝯuerſantes diuina noueriet ad theorgos arte theorgie deducti deſcēdūtut talia eis nūciet. q̄ tn̄ diuina nō ꝑtinent adpartē aīe intellectualē. ſꝫ ſpūalē id eſt ymaginatiua. Non aut videbat̉ porphirio ꝙ angelipoſſent diuina ſcire. nec ꝑ ꝯſeqn̄s nūciare niſieſſent cū dijs in ethere. et ſic ꝑturbacones qͣshoīes hn̄t patiūtur in ethere ꝓpter cauſaꝫ illāTerciū eſt ꝙ ph̓ari eſt difficilius qͣꝫ acquire̓arte theorgie. et ideo facilius erat cōgregarediſcipulos qͥ theorgie intende̓nt qͣꝫ qui ph̓ie.hijs viſis patꝫ in hac ꝑte intētio auguſtini.Scd̓o ibi. non audit iſta ⁊cͣ. rep̄hendit porphiriūde duobꝫ. pͥmo qꝛ ip̄e ſeductus turpiter errauit. ſcd̓o qꝛ alios in errore induxit. ibi.Quid enī ꝓdeſt ⁊cͣ. Quantū ad pͥmū dupl̓rerrauit. videlicꝫ qꝛ nō credebat xp̄m purgare poſſe. et qꝛ credebat demones purgare poſſe. Et refellit pͥmū errore ꝑ duos ꝟſus ꝟgilijTe duce ſi quā manēt ⁊cͣ quos ponit virgiliin buccolicis egloga. iiij. et ſicut dicit btusaug̓. fuerūt dicti de xp̄o. Et ē ſenſus verſuū ꝙxp̄o exn̄te duce nr̄o ſi quā manēt nr̄i ſcelerisvelligia id ē peccata ex infirmitate ꝯtracta. q̄nō ſcēlera dicūtur ſꝫ potius veſtigia quedā ideſt ſimilitudo ꝯfuſa ⁊ obſcura ſceleris irritafient ꝑpetuo id e irritabūtur ⁊ deſtructur ppetuo qūo ad dimiſſionē culpe ⁊ pene. et ſic irri.tata ſoluet a formidine pene. terras id eſt homines. ¶ Et ē hic ſciendū ꝙ cōtrarietas vid̓reſſe inter btum ieronimū ⁊ auguſtinū. qꝛ btusaug̓. hic vult ꝙ egloga illa virgilij vn̄ ſumūtur iſti verſus ſit ꝯpoſita de xp̄o. btus vero ierominus in ꝓlogo biblie reputat hͦ deriſibilevbi facit mencōem de iſtis duobꝫ verſibꝫ eiuſdem egloge. ſcꝫ Iam redit ⁊ virgo red eūt ſaturma regna. Iam noua ꝓgenes celo dimittitur alto. ¶ Sn̄ eſt h̓ ſciendū ꝙ ẜm expoſiconem ſeruij q̄ ꝯmetatus eſt libros ꝟgilij. egloga illa ſcpͥta ē de filio cuiuſdā noīe pollionisq̄ fuit dux germanici exe̓citus id ē exercitusceſaris auguſti. pollio enī capta ciuitate quadā dalmacie q̄ ſalona vocabat̉. eodē āno ꝯſulfiori meruit. et eodē āno filiū habuit. que ſalonū a capta ciuitate noīauit. q̄ natus ſtatimparecibꝫ arriſiſſe d̓r. ꝙ erat in alu omēn. qm̄ in