liber. xxiꝰet qui recipit iuſtū in noīe iuſti: mercedē iuſti accipiet. Nā cū eliſeos cāpos poeta ille deſcriberet. vbi putanthabitare animas beatoꝝ. non ſolumibi poſuit eos qui ꝓprijs meritis adillas ſedes ꝑuenire potuerūt: ſed adiecit atqꝫ ait. Quiqꝫ ſui memores alios fecere merendo: id eſt qui promēruer̄t alios: eoſqꝫ ſui memores ꝓmērendo fecerūt. Prorſus tanꝙͣ eis dicerent. ꝙ frequētatur ore xp̄iano cūſe cuiqꝫ ſanctorū humilis quiſqꝫ cōmendat et dicit. memor mei eſto: atqꝫidut eſſe poſſit ꝓmerendo efficit. Sꝫquis iſte ſit modus. et q̄ ſint ip̄a peccata que ita imīpeduit puenconem adregnum dei. ut tamen ſanctorū amicoꝝ meritis impetrent indulgētiam:difficilimū eſt inuenire: ꝑiculoſiſſimūdiffinire. Ego certe uſqꝫ ad hoc tempus cū inde ſatāgereꝫ: ad eoꝝ indagine peruenire non potui. Et fortaſſispropterea latent ne ſtudiū proficiēdi ad omnia peccata cauenda pigreſcat: quoniā ſi ſcirentur que vel qualiaſint delicta pro quibus etiā ꝑmanētibus. nec profectu vite melioris abſūptis interceſſio ſit inquirēda ⁊ ſperada iuſtorū: ei ſecurā ſe obuoluerethumana ſegnicies. nec euolui talibꝰimplicamentis vllius ꝟtutis expedicōne curaret: ſed tantūmodo quereret aliorū meritis liberari: quos amicos ſibi de māmona iniquitatis elemoſmaꝝ largitate feciſſet. Nunc vero dum venialis iniquitatis etiam ſi ꝑſeueret ignoratur modus: profectoet ſtudiū in meliora proficiendi orādo. et inſtando vigilantius adhibet̉:et faciēdi de māmona imquitatis ſanctos amicos cura nō ſpernitur. verūiſta liberacō que ſit ſiue ſuis quibuſqꝫ oracōnibus ſiue intercedentibusſanctis id agit ut in igneꝫ quiſqꝫ nōmittatur eternum: nō ut cū fuerit miſſus poſt quantumcūqꝫ inde tempuseruatur. Nam et illi qui putant ſic intelligendum eſſe quod ſcriptum eſt.afferre terram bonā. vberem fructuꝫaliam tricenū. aliam ſexagenuꝫ. aliācentenū: ut ſancti pro ſuoꝝ diuerſitate meritoꝝ. alij tricenos hominesliberēt. alij ſexagenos. alij centenoſ:hoc in dieudicij futurū ſuſpicari ſolent. non poſt iudiciū. Qua opimonequidā cum videret homines impunitatē ſibi ꝑuerſiſſime pollicentes. eo ꝙomēs iſto modo ad liberaconē p̄tinere poſſe videantur. elegantiſſime reſpondiſſe ꝑhibetur: bene potius eſſeviuendū. ut inter eos quiſqꝫ reꝑiat̉qui pro alijs interceſſuri ſunt liberadis. ne tam pauci ſit. ut cito ad numerū ſuum vel tricenū. vel ſexagenū.vel centenū̓ vnoquoqꝫ eoꝝ ꝑueniente. multi remaneāt qui erui iam de penis illoꝝ interceſſione non poſſint:et in eis inueniatur quiſquis ſibi ſpemfructus alieni temeritate vaniſſimapollicet̉. Hec me reſpōdiſſe illis ſuffecerit. qui ſacraꝝ literarū quas communes habemus auctoritatē nō ſpernūt: ſed eas male intelligēdo nō qd̓ille locutur. ſed hoc potius putant futurū eſſe quodip̄i volunt. Hac itaqꝫreſponſionē reddita: librū ſic̄ promiſimus terminamus.¶ Explicit lib̓ viceſimuſprimus.¶ Incipuit tituli libri. xxij.¶ De condicōe angelorū et hominū.ij ¶ De eterna dei et incōmutabilieius volūtate.¶ De ꝓmiſſione eterne beatitudinis ſanctorū. et ꝑ̄petuis ſuꝑplicijs impioꝝ.iiij ¶ Contra ſapiētes mūdi qui putant terrena hoīm corpora ad