liber xiij.Incipiunt capitula libri. xiij.Se lapſu pͥmoꝝ hoīm ꝑ quēeꝯtracta mortalitas.De ea morte q̄ aīe ſꝑ victurevtcūqꝫ accide̓ p̄t: et ea cui corpus obnoxiū eſtVtrū mors q̄ ꝑ peccatu primorū hoīm in omēs hominesꝑtrāſijt etiā ſcīſ pena pecci ſit.Cur ab hijs qui ꝑ gram reiiij. ¶gn̓ationis ſūt abſoluti a peccato: nō auferat̉ mors id ē pena peccati.v. ¶ Qd̓ ſic̄ iniqui male v̓tūtur lege q̄ bona eſt: ita iuſti bn̄ vtūtur mortē q̄ mala eſt.vi. ¶De gn̓alis mortis malo: quoanime et corporis ſocietas ſeparaturvij. ¶ De morte quam nō regn̓ati ꝑxp̄i ꝯfeſſione ſuſcipuit.viij. ¶ Qd̓ ī ſanctis pͥme mortis ꝓ veritate ſuſcepcō: ſecūde ſit mortis abſolucōTempus mortis quo vite ſenſus aufertur: in morientibꝰ anin mortuis eſſe dicēdū ē.x. ¶ De vitā mortaliū q̄ mors potius ꝙ vitā dicenda ē.xi. ¶ An quiſꝙͣ ſil̓ et viuēſpoſſit eēet mortuus.xij. ¶ Quam mortē pͥmis hoībꝰ deus ſi mandatu eius trāſgrederentur fuei̓t ꝯmīatus.xiij. ¶ Preuaricacō pͥmorū hominūquam pͥmam ſenſerit penam.xiiij. ¶ Qualis hō ſit factus a deo: etin quam ſorte deciderit ſue voꝓlūtatis arbitri o.xv. ¶ Qd̓ adam peccas prius reliquerit deū ꝙͣ relique̓tur a deo: et primam fuiſſe aīe mortēa deo receſſiſſe.xvi. ¶ De ph̓is qui ſeꝑacōne a corpore non putant eſſe penalemcū plato inducat ſūmū deū ininoribꝰ ꝓmittētem: ꝙ nunꝙͣſint corꝑibꝰ exuēdixvij ¶ Cōtra eos qui aſſerūt terrena corꝑa incorruptibilia fierieterna nō poſſexviij. Me terrēi̓s corꝑibꝰ q̄ ph̓i fimant in celeſtibꝰ eē nō poſſe:qꝛ qd̓ terrnū ē naturali pōde̓vocetur ad terramxix. ¶ Cōtra eoꝝ dogͣta: qͥ pͥmos homies ſi nō peccaſſent īmortales futuros fuiſſe nō creduntxx. IQd̓ caro ſanctoꝝ q̄ nūc reqͥeſcit ī ſpē:ī meliorē recupandaſit qͣlitatē: ꝙ fuit pͥmorū hominū an p̄ccnxxi. ¶ De ꝑadiſo in quo p̄m hoīesfuerat: ꝙ recte poſſit ſignificacōe eius ſpirituale aliqͥd inintelligi. ſalua veitate narracōis hiſtorice de corꝑali locoxxij. ¶e corꝑibꝰ ſanctoꝝ poſt reſurrectōne: q̄ ſic ſpiritalia erūtut nō in ſpiritu caro vertaturxxiij. ¶ Fuid intelligēdū ſit de corpore aīali ⁊ de corꝑe ſpiritaliut qui moriuntur in adam: qͥvero viuificant̉ in xp̄oxxiiij. ¶ Qual̓r accipienda ſit vel illainſufflatio ī qͥ pͥmus hō factuſeī aīa viuēte vel illa quam dominus fecit dicēs accipite ſpiritumſanctūExpliciūt capitula libri. xiij.Incipit liber. xiij. ¶ Ca. i.HXpeditis de noſtri ſeculi exortu.⁊ de imitio gn̓isHhumani difficilimiſ qneſtioībus:nūc iam de lapſupͥmi hominiſ imoLXIU