poſſumus diuinitatē q̄ approbat p̄dicacōem.ad cuius ꝯfirmacōem miracula tali hora fuit.Platonicus vero cuius dictah̓ allegat btūsaug̓. fuit plotinius ut ſupra patꝫ capl̓o. xiiij.N dicet aliquis ⁊cͣ.¶ In hoc. ca. xviij. excludit btūs aug̓. qͣndam rn̄ſionē q̄ ad pͥus arguta dari poſſꝫ. Poſſet em aliquis dice̓ ꝙ ea q̄ allegata ſūt de miraculis inp̄cedēti ca. recitatis ſūt falſa ⁊ falſoſcripta. qd̓ improbat augͥ. ſic. qꝛ de dijs et eoꝝmiraculis aut credēdū ē aliquibꝫ lr̄is aūt nōSi nō ergo negat̉ oīno deoꝝ ꝓuidētiā et eoꝝcultus. qui aliter qͣꝫ miraculis vel oꝑibꝫ miradilibꝫ ꝑſuaſis non fuit. Si vero aliquibꝫ lr̄iscredendū eſt. credendū ē magis lr̄is ſacris q̄p̄cipiūt vni deo ſoli ſūmo eſſe ſacrificandū. qͣꝫlr̄is gentiliū quibꝫ narratur quedā miraculaeſſe facta. ut ſacrificetur dijs quibuſdā quosetiā ip̄i reputat vnū ſuꝑiorē hr̄ē. Cetera patet.Si aūt putāt ⁊cͣ.li hͦ ca. xix. ꝓbat aug̓. ꝙ ſacrificiū etiācorporale non ē alteri qͣꝫ vi deo faciendū necvnqͣꝫ fuit. Et fac̄ hic tria. qꝛ pͥmo cām aſſigͣiquare ſoli deo iniu̓ſibili viſibil̓r fuit ſacrificādum. ¶ Scd̓o ibi. tūc nobis fauent ⁊c. on̄ditꝙ tale ſacrificiū angeli boni ſibi fieri nolunt.nec etiā boni hoīes. ¶ Tercō ibi. nec ob aliud⁊c. reddit cauſam qͣre demones ſibi corꝑaleſacrificiū exhiberi volūt. cū tn̄ in nidoribꝫ id ēodoribꝫ ſacrificioꝝ nō delectetur. ſicut geuilesaliqͣ putauerūt. et pꝫ totū capitulū.Ade verus ille mediator ⁊cͣ. In hͦ capl̓oxx. on̄dit btus augͥ. ꝙ etiā xp̄o racōneyature aſſumpte. vel ẜm natura aſſumptā nōeſt ſacrificandū. ymo ip̄e effcūs eſt ſacrificiū.cuius oīa ſacrificia ſigna fuer̄t. Cetera patet.¶ An hoc capſ̓o. xxj. aſſignat btūs aug̓.Oderatis autē ꝑfinitis ⁊cͣ.cauſam qͣre deus ꝑmiſit ad tepus ꝙ demonesa xp̄ſanis expeteret ſibi ſacrificari et facit Hicduo. qꝛ pͥmo reddit cam illius. dices cauſameſſe ut numerus martiruꝫ impleret̉. ¶ Scd̓oibi. hos multo elegatius ⁊c. on̄dit quali noīedigni eſſent martires ſi vſus eccleſiaſtici ſermonis hoc admitte̓t. Et facit hic duo. qꝛ p̓moon̄dit ꝙ merito dici poſſent heroes. Ad cuiusintellectu ē ſciendū. ꝙ heroes apd̓ getiles dicebatur magni alicuius meriti hoīes. dicti hicab hera id ē iunone. qua dicut aere eſſe. credebat enī ꝙ tales hoīes id ē aie eoꝝ cū demonibꝫin aere habitarēt. et ad hͦ deſignandū finxeripoete greci ꝙ heros fuit filius iunonis. Sedtn̄ dicit aug. ꝙ martires nō diceretur heroesꝓpter cam illa. ſꝫ qꝛ vicerūt iunonē. id ē acream ptātem q̄ viris iuſtis ſemꝑ reſiſtit. ꝓpterqd̓ poete ꝯueniēter finxerūt iunone ꝟtutibꝫinimicā et inuidere hijs qͥ in celū volūt aſcedere vnde virgilius libro pͥmo eneidos loquitur inꝑſona iunonis dicens. Oens inimicamichi. ſcꝫ eneas ⁊ ſocij ſui. Et ſeneca in pͥmatragedia inducit innone̓ indignatā de hoc ꝙmulti in celū a ioue tranſlati ſut. et ſpecial̓r herculi inuidente ut pꝫ ibidem. et ꝑ ouīdiū libro.iiij. methamorphoſios. Et ē aduertēdū h̓ ꝙromam ꝯſueuerūt ſuos viros fortes qui pulchras victorias fecerat in honorē ip̄oꝝ denoīare eos a gente deuicta. ſic vterqꝫ ſcipio affricanus dictus ē affricanus ab affrica deuicta ꝑeos. Nā ſcipio affricanus ſuꝑior vicit affrosin ſcd̓o bello punico. Scipio vero affricanuspoſterior vicit eoſdē in tercō bello ⁊ cartagmēq̄ fuit caput affrice oīno deleuit. Et eodē mōfrater ſcipionis affricam ſuꝑioris dcūs ē ſcivio aſiaticus. qꝛ deuicit aſia. et ſic de alijs multis. ꝓpter qd̓ dic aug̓. ꝙ martires ꝯueniēterheroēs dici poſſent ab hera id ē iunonē ⁊ ptātibus aereis ꝑ ip̄os deuictis. ¶ Scd̓o ibi. Sedrurſus ei ſuccūbit ⁊cͣ. on̄dit quo error ꝟgilij deuinone fuit cauſa erroris alioꝝ. nā ꝟgilius lꝫin vno loco. videlicꝫ libro. vij. eneidos inducatuinonē ꝯfitente ſe vnici ab enea. tn̄ ip̄e ꝟgilius a iunone victus in alio loco ſcꝫ libro. iij.eneidos inducit helenū filiū pͥami regis troiānoꝝ ꝯſulentē enee ꝙ placaret ira iunonis ſacrificijs ⁊ donis. vn̄dicebat ẜm ꝟgiliū helenꝰeneē. Iunone cane vota libes id ē ẜm ſolēmavota libeter fac ſibi. On̄amqꝫ potentē. ſcꝫ iunonē ſupplicibꝫ ſuꝑa donis id ē donis ⁊ ſupplicacombꝫ iram eius vnice. Ex iſto vero errore ꝟgilij acceperūt alij occaſionē alterius errorisut ſatis pꝫ in lr̄a auguſtini.¶ btus aug̓. quō ptātes aereas debemusEra pietate hoīēs ⁊cͣ. In hͦ ca. xxij. on̄ditvincere. Et facit duo. qꝛ primo on̄dit ꝙ ſoladei tute vincimus. ſcd̓o quō eiuſdeꝫ miſeratione purgemur. ibi. in eius ergo nomīe.Icit etiā porphirius ⁊cͣ.In hͦ ca. xxiij. ꝓbat aug̓. ex dictis porphirij illud qd̓ in p̄cedēti ca. dictū e. videlicꝫꝙ ab vno ſolo deo purgamur. Facit aūt triaqꝛ pͥmo ex dictis eis ꝓbat ꝙ theletis deoꝝ ideſt ſacrificijs purgatiuis eis factis nō poſſumus purgari. et pꝫ lr̄a. ¶ Scd̓o ibi. deinde eodem oraculo ⁊c. ponit dc̄m quoddā porphirijobſcurti qui innuit deū verum poſſe purgare.¶ Tercō ibi. que aūt dicat ⁊cͣ. exponit illuddictū porphirij. vbi duo facit. Na pͥmo on̄ditquid eſt de intencōne porphirij clarū ⁊ quiddubiū. Clarū ē autē ꝙ poſuit duo pnͥcipia effectiua oīm. ſcꝫ deū prēm ⁊ deū filiū que vocatpaternū mente vel incellectū. et in hͦ ꝯcordatcū plotino ⁊ alijs platonicis. de quibꝫ etiā dic̄macrobius ſuꝑ ſomniū ſcipionis ꝙ ip̄i ponūtvnū ſūmū deū et noym id eſt mente ydeas cōtinentē ex ſūmo deo natā ⁊ ꝑfectā. Termegiſter etiā de verbo ꝑfecto dicit ſic. Dn̄s ⁊ oīm factor deoꝝ ſcd̓m fecit dn̄m. qm̄ hūc fecit pͥmūet ſolū ⁊ verū. bonus ei viſus ē et pleniſſimusoīm bonoꝝ. et letatus eſt. hic ē filius bn̄dictiac bone volūtatis. Et infra addit. hunc deus