liber xiap̄termiſiſſe credat̉. ſiue in principioqꝛ primo fecit. ſiue quod cōueniētiuſintelligitur in pn̓cipio qꝛ in verbo vnigenito fecit. ſcpͥtū ſit. in pnͥcipio fecitdeus celū et terra quibꝰ noībus vnūſalis ē ſignificata creatura. vel ſpiritualis vel corꝑalis qd̓ eſt credibilius. velmagne due partes mūdi quibꝰ omīaque creata ſūt ꝯtinetur: ut ꝑmitus eātotā ꝓponeret. ac deinde partes eiusſecundū miſticū dierū numerū exeqͣretur. ¶ Ca. xxxiiij.vanꝙͣ nōnulli putauerint aquarū noīe ſigͥficatos quodāmo pplos angelorū: et hoc eſſe qd̓ dictū eſt. fiat firmamentū inter aquā etaqua. ut ſupͣ firmamentū angeli intelligatur: infra vero vel aque iſte viſibileſ. vel malorū angelorū multitudo. veloīm hoīm gentes. Qd̓ ſi ita eſt: nō illic apparet vbi facti ſūt angeli. ſꝫ vbidiſcreti: quauis et aquas. qd̓ ꝑuerſiſſime ac impie vanitatis ē neget quidem factas adeo. qm̄ nuſqͣ ſcriptū eſt.dixit deus fiāt aque: qd̓ poſſunt ſimilivanitate etiāde terra dice̓. nuſꝙͣ enīlegit̉. fiat terra: ſed inquiūt ſcpͥtū eſtin principio fecit deus celū ⁊ terrā. Ilic ergo ⁊ aqua intelligenda ē. Vnoenī noīe vtrūqꝫ ꝯp̄henſū eſt. Nā ip̄iuſeſt mare. ſicut in pſalmo legit̉ et ip̄efecit illud: et aridā id eſt terra manuſeius finxerūt. Sꝫ hij qui ī noīe aquarū que ſuꝑ celos ſūt angelos intelligi volūt ponderibꝰ elemētorū mouetur: et ideo nō putat aquarū fluuidāgraueqꝫ naturā ī ſuꝑioribꝰ mūdi lociſpotuiſſe ꝯſtitui. Qui ſcd̓m racōes ſuaſ.ſi ip̄i hoīem facere poſſent. nō ei pituitā qd̓ greci flegma dicit̉. et tanꝙͣ inelemētis corꝑis nr̄i aquarū vicē obtinet: in capite ponerēt. bi enī ſedes eſtflegmatis. ſcd̓m dei opuſvtiqꝫ aptiſſime. ſcd̓m iſtorū aūt ꝯiecturā tam abſurde: ut ſi hoc neſciremus ⁊ hoc libroſimiliter ſcpͥtū eſſet. ꝙ deus humoreꝫfluuidū et frigidū ac ꝑ hoc graueꝫ inſuꝑiorē om̄ibꝰ ceteris humani corꝑisparte poſuerit. iſti trutinatores elemtorū nequaꝙͣ crederet: et ſi autoritatieiuſdē ſcpͥture ſubditi eſſent. aliquidaliud ex hoc intelligendū eſſe cenſerent. Sꝫ qm̄ ſi diligēter ſingula ſcrutemur atꝫ tractemus. q̄ in illo diuinolibro de ꝯſtitucōe mūdi ſcripta ſunt.et multa dicēda. et a ꝓpoſito cōſtitutioꝑis longē digrediēdū eſt: iamqꝫ deduabꝰ iſtis diuerſis inter ſe atqꝫ contrarijs ſocietatibꝰ angeloꝝ. in quibus ſūt quedā exordiā duaꝝ etiamin rebus hūanis ciuitatū de quibꝰ deinceps dicere inſtitui. qͣntū ſatis eſſeviſū eſt diſputauimus: hunc qͦꝫ librūaliquādo claudamus.¶ Explicit liber vndecimus.Incipuit capitula libri. xij.i ¶ De vna bonorū angelorumqꝫnatura.ij ¶ Nullā eſſentiā deo eſſe ꝯtrariāqꝛ ab eo qui ſūme eſt et ſꝑ eſt:hoc totū videtur diuerſū eſſeqd̓ nō eſt.iij ¶ De inimicis dei non ꝑ naturā ſꝫpꝯtraria volūtatē: que cū ip̄ijnocet bone̓ vtiqꝫ nature nocetqꝛ viciū ſi nō nocet nō eſt.nij ¶ De naturā irracōnalui aut vita carentiū q̄ in ſuo ge̓nere atꝫordine ab vniuerſitatis decorenō diſcrepat.v ¶ Qd̓ ī omīnatura ſpecie ac mōlaudabilis ſit creator.vi ¶ Que cauſa ſit btītudinis angelorū bonorū: et que cauſa ſitmiſerie angelorū malorū.vij ¶ Cauſaꝫ efficiente male volūtatis non eſſe querendā.viij ¶ De amore ꝑuerſo quo volūtas