inimicicias vale̓ ꝑmiſit. Bella ciuilianon ſicut cīna ⁊ marius ⁊ ſilla ⁊ alij tales. qui nec finita finie̓ voluerūt: ſedmagis doluit exorta: ꝙͣ cuiꝙͣ nocerevoluit terminata. Inter hec omīa exipſo imitio imperij ſui nō qͥeuit iuſtiſſimis ⁊ miſericordiſſimis legibꝰ aduerſus impios laborāti ecc̄īe ſubuenire.ꝙ vales hereticus faues arrianis vehemēter afflixerat: ciuiuſ eccleſie ſe mebrū eē. magis ꝙ ī terris regnae̓ gaudebat. Simulacra gētium vbiqꝫ euertenda p̄cepit: ſatis intelligēs nec terrena munera in demomoꝝ: ſꝫ in dei veri eſſe poſita poteſtate. Quid autē fuit etus religioſa humilitate mirabiliꝰquādo in theſſalonicēſiū grauiſſimuꝫſcelus cui iā epiſcopis intercedētibꝰꝓmiſerat indulgentia. tumultū quorūdā qͥ ei cōherebat vindicae̓ ꝯpulſus eteccleſiaſtica cohercitus diſciplina. ſicegit penitentiā: ut imperatoria celſitudinem ꝓ illo populus oras. magis fleret vidēdo ꝓſtratā. ꝙ peccando time̓tirata? Hec ille ſecum ⁊ ſi qͣ ſmilia q̄ cōmemorae̓ lōgum eſt bona opera tulit.ex iſto temporali vapore cuiuſlibꝫ culminis ⁊ ſublimitatis hūane: qͦrū oꝑmmerces eſt eterna felicitas: cuius dator eſt deus. ſolis veraciter pijs. Cetera vero vite huius vel faſtigia vel ſubſidia ſicut ipſum mūdum. luce. aurasterras. aquas. fructus ipſiuſqꝫ hominis anima. corpus. ſenſus. mente vitā bonis maliſqꝫ largitur: in quibꝰ eſtetiam q̄libet imperij magnitudo: quaꝓ tēpoꝝ gubernacōe diſpēſat.Roindē iā etiam ¶ Ca .xxvij.illis reſpondendum eſſe video: qͥ manifeſtiſſimis documētis quibꝰ oſtēditur ꝙ ad iſta temporalia q̄ ſoli ſtultihabere ꝯcupiſcūt. nichil deoꝝ falſoꝝnumeroſitas ꝓſit ꝯfutati atꝫ cōuicticonantur aſſere̓: nō ꝓpter vite pn̄tisvtilitatē. ſꝫ ꝓpter eam q̄ poſt mortē fuliber quītuetura eſt. colendos deos. Nāiſtis quiꝓpter amicicias mūdi huius voluntvana cole̓ ⁊ nō ſe ꝑmitti puerilibꝰ ſenſibꝰ ꝯqueruntur: hijs quinqꝫ libris ſatis arbitror eſſe reſponſū. Quoꝝ trespͥores cūedidiſſem. et in multoꝝ manibꝰ eſſe cepiſſent: audiui quoſdā neſcio ꝙͣ adu̓ſus eos reſponſione ſcribēdo p̄parae̓. heinde adme ꝑlatū eſt ꝙiam ſcpͥſerint: ſꝫ tempus querat. quoſme ꝑiculo poſſint ede̓. Quos admoneo: nō optent qd̓ eis nō expedit. Facile eſt emī cuiꝙ videi̓ reſpondiſſe: ctacere noluerit. Aut quid eſt loquacius vanitate? Que non ideo poteſtqd̓ veritas: qꝛ ſi noluei̓t tacere: etiamplus poteſt clamae̓ ꝙͣ veritas. Sꝫ ꝯſiderēt omnia diligenter: et ſi forte ſmeſtudio ꝑtium iudicantes. taliā eſſe ꝑſpexerint q̄ potius exagitari ꝙͣ ꝯuelli poſſent garrulitate impudētiſſima.et quaſi ſatirica vel inimica leuitate cohibea̓t ſuas nugas: et potius a prudētibꝰ emēdari. ꝙ laudari ab imprudētibꝰ eligāt. Nā ſi nō ad libertate veradicēdi. ſꝫ ad licentiam maledicendi tēpus exſpectāt: abſit vt eis eueīat qd̓ait tulliis de quodā qui peccandi licetia felix appellabatur. O miſerum: cuipeccae̓ licebat. Vn̄ quiſquis eſt qͥ maledicendi licentia felicē ſe putat. multo erit felicior ſi hoc illi omnimo nō liceat: cum poſſit depoſita inanitate iactātie etiam iſto tēpore. tanꝙͣ ſtudioꝯſulendi. quicquid voluei̓t ꝯtradice̓:et quātū poſſunt ab eis quos ꝯſulit amica diſputacōne. honeſte. grauiter.libere. quod oportet audie̓.¶ Explicit liber quintus.¶ Incipiūt capitula libri ſexti.i. ¶ De hijs qui dicūt deos aſe nōꝓpter pn̄te vitam coli ſed propter eternam.