ip̄is pͥmordijs interijt. Sirgilius aūt volensillud in bonū ꝯuertere ⁊ blandiri parētibꝫ copoſuit eglogam Illā id ē carme illud rude etquaſi paſtorale. vn̄ ⁊ d̓r egloga qͣſi ſermo caprinus. de p̄fato ſalono applicans eidē illa q̄ fibilla. cumea de xp̄o p̄dixerat. p̄dixerat enī nouem ſoles id ē noue tꝑa futura. et in nono ideſt in ultīo illoꝝ tꝑm xp̄m venturū. et tūc ꝓpt̓xp̄m in eo naſciturū illud tꝑus multipl̓r ꝯmedat. vn̄ ⁊ btus augͥ. hic ī lr̄a ꝓbat ꝙ ꝟgiliusloquebatur quaſi in ꝑſona ſibille cumee. velex eius aūctate in egloga illa. Quartus enīꝟſus illius egloge talis eſt. Sltima cumei iāvenit carminis etas. Et ideo tam ieromimusqͣꝫ aug̓. verū dicut. dicit emī ieronimus veruqꝛ poeta ꝟgilius loqn̄s ut poeta. poetice ꝯpoſuit de filio pollionis p̄dicti. vn̄ ille filius fuit ꝑſona adumbrata id e ficta poetice ꝑ que tn̄rep̄ſentabatur ꝑſonā xp̄i. Ita ꝙ iſta fabulafuit de filio pollionis cōficta. ſꝫ veritas fabulefuit de xp̄o. Nā poete ꝑ fabulas ſemꝑ veritatēaliquā expͥmere intedebat. Cetera huius cavituli intellectis hijs q̄ dicit aug̓. q̄ ego etiādixi in p̄cedēcibꝫ capitulis ſatis clare patent.¶ A hͦ capl̓o. xxviij btūs aug̓. rep̄henditIttis ergo homīes in errorē ⁊cͣ.porphiriū de iniqͥ intencōe quā habuit in docedo. docuit em̄ vana ꝓpter vanitate ut ſcꝫ placeret curioſis. vel ut doceret curioſos. Et fachic duo. qꝛ pͥmo tāgit quedā vera q̄ docuit. ettn̄ modus docendi vanitate intencōis ip̄iuson̄dit. ¶ Scd̓o ibi. ignorātiā ⁊cͣ. ponit quaſdāveritates ab ip̄o edoctas circa quas tn̄ grauiter offendit. Et patꝫ ex p̄cedētibꝫ totū illudcapitulum.pitulo. xxix. on̄dit btūs aug̓. quō porphiriusRedicas pr̄em ⁊ eius filiū ⁊cͣ. In hoc caet ſui ſequaces ad ea q̄ nos fide tenemus ſehabuerūit. Et facit hic duo. qꝛ pͥmo ponit eain quibꝫ porphirius ꝯcordabat ⁊ diſcordabata fide nr̄a. et ponit tria. pͥmū eſt de trinitate ꝑ.ſonarū in qua videtur nobiſcū ꝯcordare in relicꝫ nō in modo loquēdi. Scd̓m eſt de incarnatione quā oīno negat. Terciū eſt de collacōediuine gracie quā vid̓r ꝯcedere ut ꝓbat augͥex duobꝫ dictis eius. et pꝫ lr̄a. ¶ Scd̓o ibi. Sꝫhuic ⁊cͣ. diſputat ꝯtra porphiriū et eius ſequaces de incarnacōne quā negant. et pͥmo ꝓbatex hijs q̄ ip̄i ꝯcedūt ꝙ incarnacō nō ſit oīnoimpoſſibilis vel incredibilis. Tercō ibi. an forte nō offendit ⁊cͣ. excludit duo ex quibꝫ videtur poſſe moueri ad diſcredēdū incarnacōemet ea q̄ dicimus de dei filio nicarnato. quorū pͥmū eſt impoſſibilitas partus ꝟgmnis. ſcd̓umimpoſſibilitas reſurrectōnis. et excludit ſcd̓mibi. an vero ꝙ ip̄m corpus ⁊cͣ. vbi duo facit.qꝛ pͥmo ex dictis porphirij on̄dit poſſibilitatem reſurrectōis. et on̄dit ꝙ cauſa qͣre negātreſurrectōem eſt oīno inſufficiēs. et ſatis patꝫlr̄a. ¶ Scd̓o ibi. quid eſt qd̓ ut beati ſimus ⁊cͣ.on̄dit cauſam quare iſti nō pn̄t crede̓ hiūlitatem incarnacōis. quia ſcꝫ ip̄i ſuperbi ſūt. Facitautē h̓ btūs aug̓. mencōne de pnͥcipio euāgēlij iohānis. uſqꝫ ibi excluſiue. fuit hō miſſus adeo ⁊cͣ. in libro cuiuſdā platonici reꝑto. de quoetiā augͥ. fac̄ mencōnem libro. vij. cōfeſſionūubi etiā tāgit multa alia de illo euāgelio. q̄ inlibro platonico inuenit. De hoc etiā ſit mencōin gloſa ſuꝑ illud ad col̓. pͥmo. Miſteriuꝫ qd̓abſconditu fuit.¶ Fmitur opus ẜm thomam valoys anglicūnacōne. ſeq̄ntia ſut ſupta de expoſicōne fratrisnicolai cerſeth angliciordinis p̄dicatorū. neobmiſſis ſeqn̄tibꝫ libroꝝ expoſicōnibꝫ opuspn̄s imꝑfectū videretur. ¶ In hͦ ca. xxix. ẜmnos. declarat augͥ. ꝯtra porphirianos credibiliorē eſſe incarnacacōem xp̄i qͣꝫ multa q̄ illi aſſerūt. inter q̄ eſt illud qd̓ ponit plato ⁊ ip̄i tenēt ꝙ mūdus eſt aīal beatiſſimū. Sbi nota ꝙlibri auguſtini de quibꝫ aug. hic ⁊ ſupͣ multaallegauit intituſātur de regreſſu aie. ¶ Et infra verſus fine memorans quomō platonicusquidā voluit pnͥcipiū euāgelij iohānis ſcribilr̄is aureis in eccleſijs. teſte ſene ſancto ſmipliciano adiūxit. ſꝫ deo noſuit ſuꝑbus dictusille magiſter ſcꝫ porphirius hͦ fieri. qꝛ verbuꝫcaro factū ē. et habitauit in nobis. id eſt qꝛnoluit hac huilitate de filio dei crede̓. noluitergo pnͥcipiū ſolemiter vublcari. ne hoc cuiuspn̓cipiū admttitur ī publicā fidē admitte̓tur.Ed poſt platōnē. In hͦcapitulo. xxx. memorat augͥ. porphiriuꝫemendaſſe opmionē platonis de reuoluconeaīarum in beſtias q̄ opmio mniciū habuit a pitagora. qm̄ aliqn̄ plato audiuit dogmata pitagore. que nichil ſeripſiſſe aſſerit rufinus ininuectōne ꝯtra ierominū. Quidius libro. xv.de tranſformatis vbi de reuolucōe ſpūs nr̄i inbeſtias et beſtiarū in hoīes. ſic dic̄. Et quoſlibꝫoccupat artus. ſpūs eque feris humana corpora tranſit. Inqꝫ feras nr̄. voluit aūt porphirius nō in beſtias ſꝫ in corꝑa hoīm nō relicta ſiin noua reuerti. Sn̄ pitāgoras qͣꝫuis nō tātūin corꝑa hoīm ſꝫbeſtiarū reuolui aīas poſueritde ſe tn̄ dicit ꝙ ip̄e fuit miles in bello troianonoīe euforbius. et ibi occiſus eſt a menelao q̄et minor atrides dictus ē. vn̄ ouidius vbi ſupͣin ꝑſona pitagore dicit. Ip̄e ego memini troyani tꝑe belli. Panconides euforbius erā cuipectora quondā. heſit in aduerſo gͣuis haſtamīoris atride. Hac aūt reuolucōne aīarum innoua corꝑa poſuit porphirius anteqͣꝫ eſſꝫ aīapurgata. ſed poſtqͣꝫ purgata reuerſa eſſet adpr̄em poſuit ꝙ vlteriꝰ nō reuerte̓tur ad corpꝰhoc aūt volebant platonici qd̓ ⁊ ꝟgilius tāqͣꝫplatonicus de aīabꝫ iā purgatis et in cāposiam eliſios trāſlatis. dicit. vij. eneidos. Letheum ad fluuiū deus vocat agmne magno. ſcꝫhmōi aīas ſcꝫ immemores ſuꝑa ꝯuexa id eſtut immeniores ſuꝑa ꝯuexa reuiſent. et tandē
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten