Incipiūt capitula libri xix.¶ Qd̓ in queſtione ꝙͣ de finibusbonorū ⁊ malorū philoſophica diſputacō ventilauit. ducentas octoginta et octo ſectaſeſſe marcus varro ꝑ̄ſpexerit.¶ Quo remotis omibus differetijs que nō ſecte ſꝫ queſtioneſſūt: ad triꝑtitā ſūmi bonidiffiintione varro ꝑueniat: quarūtamē vnā ſit eligēda.iij ¶De tribꝰ ſectis ſūmuꝫ hoīs bonū querentibꝰ ꝙ eligendamvarro diffimiat: ſequēs veteris achadene anthiocho auctore ſententiān ¶ De ſummo bono et ſūmo maloqd̓ xp̄iani ſentiat cōtra philoſophos: qui ſūmū bonū ī ſe ſibi eſſe dixerūt.¶ De ſociali vitā: q̄ cū maxīe expetenda ſit multis offenſionibus ſepe ſubuertitur.vj ¶ De errore hūanoꝝ iuditiorūcū veritas latet.De diu̓ſitate lingͣuaꝝ qua ſocietas hoīm dirimit̉: et de miſeria belloꝝ etiā q̄ iuſta dicūt̉.viij Nd̓ amiciciā bonorū ſecurā eſſenō poſſit: dū a ꝑiculis p̄ſentisvite trepidari neceſſe ſit.ix ¶ De amiciciā ſanctorū angelorū que homini in hoc mūdo nōp̄t eſſe manifeſta ꝓpter fallacia demonū: in quos nnciderūtqui multos ſibi deos colendoſputauerūtRuis fructus ſanctis de ſuꝑata huius vite tēptacōne paratus ſit.xi ¶ De beatitudine pacis eterne:in qua ſanctis finis eſt id evera perfectio.xij Qd̓ etiā bellātiū ſeuicia omeſqꝫlixxvijhoīm in quietudines ad pacisfine cupiat ꝑuenire. ſme cuiusappetitu nulla naturā ſit.xiij ¶ De pace vniuerſali: que interquaſlibet ꝑturbacones pͥuarinō poteſt lege nature: dū ſubiuſto iudice adid quiſqꝫ ꝑuenit ordinacōe: qd̓ meruit voluntatexiiij ¶ De ordine ac lege caritatis. ſiue celeſtis ſiue terrene: ꝑ quāſocietati hūane etiā dominādoconſulitur et cōſulēdo ẜuitur.xv ¶ De lib̓tate naturali: et deſeruitute cuius pͥma cauſa pcc̄m eqꝛ homo male voluntatis etiāſi nō eſt mācipiū alterius hoīsſeruus eſt ꝓprie libidinis.xvi ¶ De equo iure dominādi.xvij nde celeſtis ſocietas cū terrena ciuitate pacē habeat. etvnde diſcordiam.xviij ¶ Quādiu̓ſa ſit āchademie noue ambiguitas a ꝯſtātia fideicriſtiane.xix ¶ De habitu et moribus populicriſtiam.xx Qd̓ ciues ſanctorū in hoc tempore ſpe beati ſint.xxi ¶ An ſcd̓m diffinicōes ſcipioniſque in dialogo ciceronis ſūt.vn̄ꝙͣ fuei̓t romana reſpublica.xxij An verus ſit deus xp̄ianorum.cui ſoli debeat ſacrificari.xxiij ¶ Que porphirius dicat oraculis deorū reſponſa de xp̄o.xxiiij. ¶ Quā diffinicōe conſtet populiet reipublice nūcupacōne recte ſibi nō ſolū romanos. ſedetiā regna alia vendicare.xxv ¶ Quodnō poſſint ibi vere eſſevirtutes. vbi nō ē vera religio.xxvi ¶ De pace populi alienati a deo:q̄ vtitur ad pietate ppl̓us dei.dūm hoc ꝑegrinus eſt mūdo.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten