Et de die viſe ſūt due lune. Et ꝙ mare arſit utidē dicit libro. iij. de eodē. Et qd̓ apud arpinūterra campeſtris in ſinu ingentem cōſedit. utidē narrat libro. x. de eode tn̄ mōſtruoſa hmōilicꝫ nō fuerint dijs aſſcribēda. tn̄ gentiles qn̄talia contingebant ſacrificabant dijs ſuis. uthmōi ꝓdigia mitigaretur. hoc ē ut ꝯu̓terēt̉in bonū. vel ſalteꝫ portederet minus malum.quia talia inſolita iudicabant eſſe preſagīamagnoꝝ euētuuꝫ futuroꝝ. Romam vero qn̄talia contingebat ſolebant cōſulere libros ſibille ⁊ iuxta in eis inuenta facere dijs ſuis. uttalia mitigarentur. ſeu ꝓcurarētur id eſt porro. vel ꝓcul curaretur. ¶ Peinde ibi. Sed eaq̄dico ⁊cͣ. ponit exempla de mirabilibꝫ qͥbuſdāq̄ ſunt deoꝝ operacōnibꝫ aſſcribēda quoꝝ p̄mūeſt de dijs quos eneas de troyaſecuꝫ portauitmn italiam. de qͣbꝫ narrat valerius libro pͥmoꝙ eneas ip̄os apud lauimum collocauit. poſtmodū vero aſcamus filius eneē cū alba cōdidiſſꝫ ⁊ deos eoſdeꝫ illuc tnͣſtuliſſet ꝑ ſeip̄os lauiniū ſunt reuerſi. Et quia credi poterat id factū fuiſſe ab hoīe cū reportati eſſent alba iteꝝper ſeip̄os lauimū ſūt reu̓ſi. De iſtis ꝓdigijs ⁊alijs ml̓tiſ vide lactaciū libro. ij. ca. viij ¶ Secūduꝫ exēplū ē de cote quē nouacl̓a ſecuit. deqͦ narrat titus liuius libro pͥmo de vrb̓ origīevidelicꝫ ꝙ pͥſcus tarquimus qͥntus rex rōanoꝝ cū numerū ceturiarū equitū augere voluiſſꝫ. dixit ſibi actius nauius augur non poſſe aliud nouū circa centurias fieri niſi aues ſiginficaret hoc eſſe faciēdū. ſuꝑ qūo indignātus rex illudenſ arti auguriandi dixit illi auguri. Poteſt ne illd̓ fieri qd̓ nūc mente concipio. qͥ conuertens ſe ad artem ſuā dixit illudpoſſe fieri. Cui rex. Cogitat inqͥt ꝙ tu nouacula cōtem id eſt lapidem quendam durūincideres. gͦ ꝑfice ꝙ aues tue poſſe fieri portendunt. qͥ ſtatim abſqꝫ omni cūctacōe nouacula coteꝫ diuiſit ut dicitur. hec ille. ¶ Terciumeſt de ſerpente qͥ eſculapium de epidauro vſqꝫromaꝫ continue ſecutus ē. De qūo dixi ſupralibro. iij. ca. xij. ¶ Quartum eſt de naui in quafuit ſimulacru matris frigie id eſt berecinthieque d̓r mater deorū. ſꝫ mater frigia dicitur qꝛde frigia allata romaꝫ ut ſupͣ libro primo. ca.xxx. dc̄m fuit. Hac autem nauem cū in flumīetiberis tam fortiter heſiſſꝫ vado. ut nulla vi cōmoue̓tur. claudia qͣnta ſb̓miſſis gembuſ deoorauit ut ſi ſecaſta iudicaret naius ſuū cingūlū ſeq̄ret̉. et ita fuit factū hoc narrat ouidiuſlibro. iiij. de faſtis. Titus autē liuius libro. ixde ſcd̓o bello punicō et ſolinus faciunt de iſtomētion em̄. Fuit autē ip̄a claudia ſcd̓m titumvna de pͥmis ciuitatis ¶ Qutu exemplum ēdeꝟgmne veſtali. id eſt ſacerdote dee veſte. dequa valeriuſ libro. viij. ca. pͥmo. dicit ꝙ cū eius caſtitas dubia eē ꝓpter infara ip̄a de inceſtū accuſata et de ſua cōfidēs innocentia accepto cribro orauit veſtādicēs. Si caſte tibiſemꝑ ẜuiui facias ꝙ ego hͦ in eribro de ciberia quā hauriā et in edē tuā ꝑferam. qd̓ ⁊ fecit.De hoc etiā aug̓. facit infra mētionē libro. xxj.ca. xj. ¶ Tercō ibi. hec ergo atqꝫ huiuſmodi⁊cͣ. Comparat miracula per deos facta ad miracula facta ꝑ bonos angēlos a deo. et facit h̓duo. qꝛ pͥmo on̄dit ꝙ quo ad mag̓tudinemoperis multū ſūt p̄fereda miracula dei miracūlis demonum etiaꝫ loquendo de hijs q̄ iā dc̄aſunt. et multomagīs de alijs que ꝓhibita ſūtut ſupͣ libro. viij. ca. xix. dc̄m fuit. quoꝝ quedam conſiſtunt in quadam ymagmnaria ludificatione ſicut ꝙ malefici lunam videntur deponere. et qͣſi de celo ꝓpe terra dimittere. ut inherbis ſuppoſitis deſpumet id ē ſpumami cauſet. qͥ ſpūma poſtmodū ad multum maleficiavtātur. Et ut dicitur piritous pͥmus inuenitartem quā luna cogeretur deſcendere. de qualucanuſ libro. vj. vbi loquitur de multis miraculis et imrabilibꝫ q̄ malefica q̄daꝫ facere cōſueuit. dicit ſic. Et patitur tantos cātū dep̄ſſalabores. id eſt luna nicatata. donec ſuppoſitasꝓpior deſpumet in herbas. De hmōi etiā ludificacionibꝫ apuleius libro mēthamorpholiosinducit quedam noīe ſocratem ſic de quadaꝫmaga loquentem. Saga inquit et diuina potes celum deponere et terraꝫ ſuſpēdere. fontesdurere. et motes diffluere. manes ſubliare.deos infimare. fidera extīgue̓. et tartarū ip̄milliūnare. Et ꝟgilius libro. iiij. eneidos ſimilia narrat dicens. hec ſe carminibus ꝓmittitſoluere mentes. diſte aquas fluminis ⁊ vertere ſidera retro. Et ouidius epl̓a. vj. de medea dicit ſic. Illa reluctateꝫ curſu deducere ſunam. nititur et tenebris adde̓ ſolis eqͦs. Illarefrenat aquas obliquaqꝫ flumina ſiſtit. Illaloco ſiluas viuaqꝫ ſaxā mouet ⁊cͣ. ¶ Scd̓o ibiQuedam vero et ſi nonnullis ⁊cͣ. oſtendit ꝙetiā etſi lut ꝑ demones facta miracula que videntur quo ad mag̓tudineꝫ oꝑis equari multis miraculis ꝑ angelos bonos factis. tamenfinis eſt omnino alius. qꝛ bonifaciunt non utipſimet coſātur. ſꝫ vnus verus deus. demon esad hoc agūt ut ipimet colantur. et ideo minuſcredendū eſt eis qͣꝫ bonis angl̓isRoiidelex dei ⁊cͣ. In hoc ca. xvij. oſtēdit btūs aug̓. ꝙ lex que docet vnuꝫ ſolum deū colēdum ſufficienter eſt miraculis cōfirmata. Et facit duo. quia pͥmo oſtendit hocꝑ miracula facta circa archa teſtamenti in quafuit lex repoſita et patent que de hijs hic narrantur legenti ſacra hiſtoriam. ¶ Secūdo ibiSi enī philoſophi ⁊c. on̄dit idē ex miraculisque facta ſunt hora qua p̄dicatu eſt vnuꝫ ſolum deum eſſe colendum ſicut factum eſt in p̄dicatione xp̄i ⁊ apoſtoloꝝ ⁊ multoruꝫ aliorumſanctoꝝ. Facit autem hic mencōnem deplatonicis q̄ ex rerū pulcritudīe arguūt diuināpuidētiaꝫ ⁊ opus diuinuꝫ ut appare at ꝙ eode modo ex miraculis tali hora factis argui̓