demonis q̄ poſſit ip̄m ſaltem aterra leuare adaera poſt morte. et poſtmodū alia via erit adloca celeſtia. tn̄ ip̄e porphirius ſibiipſi ꝯtrarius dicit eſſe vitandos demones. qd̓ pꝫ ex hocꝙ dicit aīas poſt mortem in penis horrere cultum quē ſeducti a demonibꝫ eis exhibuerūt.¶ Tercō ibi ip̄amqꝫ theorgia ⁊cͣ. ponit terciuꝫdictū eiuſdē. et on̄dit ex dco porphirij. ꝙ theorgīa ſit ꝑ ſpūs inuidos vel inuuidis hoībꝫ ſeriuentes. et hoc ꝓbat ꝑ quoddā qd̓ narrat porphrius de duobꝫ magis theorgiciſ. quoꝝ vnꝰvir bonus exīs ut dic magno conamīe viuseſt theorgia nec optinere potuit intentū. volebat emī purgari ut potuiſſet deos vel angelosvidiſſe vel ſuſcepiſſe. Sꝫ alius potens in arteiniuidens facto iſtius quibuſdā p̄cibꝫ ſic alligauit potentia illoꝝ ſpirituū quos iſte inuocabat. ꝙ nō potuerūt ei ꝯcede̓ qd̓ petebat. vn̄vnus ligauit potentias quas alius ſolue̓ nōpotuit. Alligata em̄ fuit ptās ſpirituū inferiorū quos iſte inuocabat ꝑ ſpūs ſuꝑiores malignos quos alius inuitabat. ut pꝫ ſeqn̄ti ca.ꝓpter qd̓ cōcludit porphirius ꝙ theorgia eſtdiſciplma apta tam ad bonū qͣꝫ ad malū faciedū et apud deos ⁊ apud hoīes. qꝛ ſcꝫ ꝑ ea ꝓcuratur bonū a dijs ⁊ etiā homibꝫ. et malū ſimil̓r.ut patuit in facto iſto ubi ligata fuit potētiadeoꝝ ⁊ homo fuit a ꝓpoſito ſuo impeditus. Cōcludit etiā porphirius ex dicta narracōne. ꝙHij dij patiūtur ealde ꝑturbacones quās etdemones. cū tn̄ apuleius ut ſupͣ patuit libro.viij. ca. xvj. demonibꝫ ⁊ hoībꝫ attribuat ꝑturbacōes. quas tn̄ negauit dijs meſſe ꝓpter altitudine ſui loci ⁊cͣ.Cce nūc alius platonicus ⁊cͣ. In hͦ cax. on̄dit btus augͥ. ꝙ ars theorgica ſit ꝑ malignos ſpūs. quā tn̄ virtute deoꝝ fieri dicunton̄dit aūt hͦ aug. ex dictis porphirij quē quidam apuleio p̄ferūt. Facit aūt in hͦ ca. tria. nāpͥmo ex narratis ex porphirio. ex dictis eiusꝓbat qd̓ dictū eſt. et pꝫ ſatis eius intencō cōſiderati ea q̄ in p̄cedēti capl̓o ſūt dcā. ¶ Scd̓oibi mirū eſt aūt ⁊c. on̄dit illius artis magiceſcꝫ theorgie vanitate. et fundat ſe aug̓. ſuꝑ eoqd̓ narrat porphirius pͥmo de caldeo bono theorgico. cuius ars fuit ꝑ pces hoīs inuidi impedita. nam ut dicit porphirius ille inuidus inuit auit deos ſuꝑiores qͥ inuitati incuſſerūt terrore dijs inferioribꝫ. quos bonus muitabat.dicit ergo augͥ. obiciēdo ꝯtra arte iſtā. quarenō inuitabat iſte bonuſ alique deū ſuꝑiorē illiſdijs quos iuitauit alius inuidus. naſi hocfeciſſꝫ iā ille ſuꝑior de nouo inuitatus terruiſſꝫdeos inuitatos ab inuido. et purgaſſꝫ deos ſuos territos ab illo terrore. Si vero ille theorgicus bonus nō potuit deū ſuꝑiorē inuenire gͦ ꝑartē illā inuitatur dij qͥ ſūt varatiores ⁊ ꝓmptiores adnocendū qͣꝫ poſſit aliquis inuitariad purgandū. et ita ars iſta q̄ ordinatur adpurgacōem vana ē omo. ¶ Tercō ibi. qd̓ emīq̄ has ⁊cͣ. docet quō fiāt apparicōes deoꝝ. velangeloꝝ ꝑ theorgiaꝫ de qua dicit ꝙ nō eſt ioſioꝑatio ſathane q̄ le tranſfigurat in angelumlucis. vel formas alias. ſicut de ꝓtheo dic virgilius libro. iiij. georgicoꝝ ꝙ formas ſe vertitin omēs ⁊cͣ. fingitur aūt ut pꝫ ibidē ꝙ ꝓtheuserat vates quidā ſcies oīa. ta pn̄tia. qꝫ p̄terita ⁊ futurā. ſꝫ nulli dabat rn̄ſūniſi multū cōactus ⁊ fortiter ligatus. ſꝫ tn̄ ligare eū fuit difficile qꝛ trāſformauit ſe ſubito informa quamvellet ⁊ ideo niſi dormiēs ligari nō potuit. hecpatēt libro. iiij. georgicoꝝ virgilij.Elius ſapuit iſte porphirius ⁊c. In hoc¶ Vca. xj. ꝓſequitur btus aug. verba porphirij platonici quibꝫ artes magicas vid̓r deſtrue tanqͣꝫ vanas ⁊ ſacrilegas. Scripſit aūtporphirius quadā epl̓am ad quēdā egiptiūmagnū ſacroꝝ antiſtite in qua cōtinētur ea q̄h̓ recitat augͥ. et fac h̓ duo. qꝛ pͥmo ponit ea q̄de demonibꝫ porphirius dic aſſertiue. Aſſeritemī omēs demones imprudētes eſſe. et eos nōeſſe in ethere ſꝫ in aere ſub luna atqꝫ in ip̄o lune globo ſcꝫ ſpera lunari. nō quidē ſic ꝙ ſperalune ſit eoꝝ locus. cū a luna incipiat ether etluna ſit infimū corpus ethereū ẜm platonicosẜm qd̓ patꝫ ꝑ macrobui ſuꝑ ſomniū ſcipionisſꝫ dicit eos in lune globo. qꝛ infra globū. id eſtſpera lune ſut incluſi. alia q̄ aſſerit de ip̄is ſatispatet. ¶ Scd̓o ibi. Miratur aūt ꝙ nō ſolū ⁊cͣ.ponit dicta porphirij quibꝫ querēdo et quaſidubitādo vid̓r loqui. Et fac̄ hic duo. qꝛ p̄moponit d̓cā eius quibꝫ querit ⁊ dubitat de ip̄isdijs ⁊ demonibꝫ ac magicis artibꝫ. ſcd̓o queritſpecial̓r de viā q̄dūcit ad beatitudinē ibi. denqꝫ ꝓpe ⁊cͣ In pͥma vero ꝑte facit tria. qꝛ pͥmoponit dicta porphirij quibꝫ dedijs ⁊ demonibꝫet eorum operibus interrogando ⁊ admirando multa loquitur. Inter cetera vero querit ſicorꝑa celeſtia ſunt dij quomō aliqͥ dij ſunt benefici ⁊ aliqͥ malefici. cū omēs dij ſnt boni.Hac̓ etiā queſtōem facit macrobius ſuꝑ ſommū ſcipionis. vn̄ ſcꝫ diuinis maleficiētiā aſcribatur. ut ſcꝫ ſtella malefica eſſe dicat̉. ſicut demartis ⁊ ſaturni ſtellis eſtimatur. et cur notabilior benignntas iouis ⁊ veneris habeat̉.cu ſit diuinoꝝ vna natura id eſt ꝙ omēs dijſint boni. Et rn̄det macrobius ad hͦ aſſignando cauſas quare ſtelle iſte tales dicat̉. Quern̄ſio forte ſufficies fuiſſet niſi ſtelle pone̓nturdij. nā ꝙ deus aliquis ſit hūane nature maliuolus nō vid̓r hr̄e racōnem. Et infra. ¶ Omiforme id ē ꝙ ſe tranſformat in omēs formasut in fine p̄cedentis capituli dc̄m fuit. multimodū id ē multoꝝ modoꝝid ē generū diuerſoꝝ vel actuū vel affectōnū. Et infra. ¶ Ceterū circa ea q̄ vere bona ſūt. id ē virtutes ⁊ bona ſpūalia nichil opitulari. ſꝫ ſolū circa bonaapparentia id ē tꝑalia. ymo vere iſta id everebona nec noſſe. ſꝫ etiā mala cōciliare id ē ꝓcurare ut ꝑficiatur. et in ſmnulare id eſt accuſare