eudemones id ē boni ⁊ beati demones. tn̄ ipſinō ſut medij inter deū ⁊ homīēs. et loquitur :medio ſicut pͥus. Et patꝫ intentio auguſtini.Crū ⁊ btūs ⁊cͣ. In hoccapl̓o. xiiij. btūs aug. inquirit an aliqͦshomo poſſit eſſe medius ꝯueniēter ⁊ mediatorinter deos ⁊ hoīes alios. et qꝛ hoc vid̓r depende̓ex qōne alia. ideo illā pͥmo ponit cū diu̓ſitateopmnionum circa ea. et on̄dit ꝙ uuxta opinioonē vnā q̄ tn̄ minus vid̓r eſſe vera rōnabiliusponetur ꝙ homo aliquis mediaret inter deoset homines alios. qͣꝫ ꝙ demones mediarēt. etpatet totum.Iaūt qd̓ multo ⁊cͣ. In hͦ capl̓o. xv. oſtēdit btūs aug. ꝙ quis ꝯueniēter poſſit eſſe mepius ⁊ mediator inter deū ⁊ hoīes. Et fac̄ in hͦcapl̓o duo. qꝛ pͥmo on̄dit ꝙ nullus btūs ꝯu̓omenter p̄t eſſe medius niſi ſit mortalis. et id̓oetiā beati āgeli nō poſſent eē medij ⁊ mediatōres. ſꝫ ſolus xp̄s qͥ mortalis exn̄s ⁊ btūs fuit.Scd̓o ibi. pn̄t aūt medij. on̄dit etiā quō angeli mali pn̄t eſſe medij. Et facit hic duo. qꝛ p̓moon̄dit ꝙ demones ſūt inedij. ſꝫ alio mō qͣꝫ xp̄s.nā cū ſit duplex mediū inter aliqua. videlicꝫmediū ꝯiūges ſicut pūctus medat inter ꝑteſduas linee ꝯtinue. et mediū diſiūgēs vel ſeꝑarās. ſicut mare e mediu inter affricā ⁊ euroyāxp̄us eſt medius pͥmo mō. demones vero ſcd̓omō. ¶ Deinde ibi. nec tn̄ ob hoc ⁊cͣ. on̄dit ẜmquā natura ſit xp̄us mediator. Et patꝫ intentio auguſtini.On emī verū eſt ⁊cͣ. In hoc capl̓o. xvj. improbāt btūs aug̓. dictū apulei qd̓ vid̓r repugnare hijs q̄ dcā ſūt in p̄cedēti capl̓o de xp̄o.dic̄ enī apuleius libro de deo ſocratiſ. ꝙ nullꝰdeus miſcetur hoī īmediate necꝯn̄icat cū hoīe.nec ꝯiūgitur hoī. Cuius racō ē qꝛ dij nulla attrectacōr ꝯtaminātur. Hanc racōem ſeu cauſam improbat aug̓. in hͦ capl̓o tripl̓r. et patꝫeius racō pͥma Scd̓am ponit ibi. deū quidē ⁊cͣ.q̄ eſt ꝯfirmacō ⁊ fortificacō p̄cedētis. Probatautē diſcurrēdo ꝑ ſingl̓os ſenſus hoīs. ꝙ nōoportet deos ꝯtammari ex ꝯuictōe vel ꝯn̄icationē cū hoīe. vel qꝛ ſenſus ſut tales quibꝫ hō nōmiſcetur nec deo nec demoni ſicut guſtus tactus ⁊ olefactus. vel ſi ſint aliqui ſenſus velalia oꝑatio quibꝫ deus ꝯiūgitur hoī puta. viſus. auditus. et etiā locuco. nō ꝓpter hoc deusꝯtaminabit̉. et hͦ ꝓbat ſpecial̓r de viſu. pͥmo qͦad ſūmū deū qͥ om̄es alios deos ꝓduxit ſcd̓mplatōne. nā de iſto deo dicit apuleius ꝙ uixtadoctrina platonis ip̄e videri p̄t ab hoīs intellectu aliquo mō. videlꝫ ꝑ modū quo viſu corporali coruſcacō vid̓r ſcꝫ raptim ⁊ in traſitu. nōenī ſic ꝙ ꝯp̄hendatur vel viſus mētis in eo figat̉. et tn̄ deus ſumus nō ꝯtamīatur. Scd̓o qͦad deos alios ſcd̓arios puta fidera q̄ plato etetiā apuleius poſuit deos eſſe qͥ corporali ocl̓ovidētur et tn̄ nō ꝯtaminant̉. quo ad alios vero ſenſus pꝫ ſatis intencō auguſtini. ¶ Tercōibi. miror aūt plurimū ⁊cͣ. ponit terciā racōeꝫquā improbat dictū apulei. et pͥmo ponit ſuaracōnem ꝯtra illud qd̓ dicit apulcius de ꝯtrectacōe corporali deoꝝ ⁊ patꝫ in pͥncipio huiuscapituli. Loquitur aūt de attrectacōe vel ꝯtrectacōe corꝑali. cū tn̄ loq̄mur de beata vita etrebꝫ intelligibilibꝫ. q̄ ẜm ip̄m corꝑalia cūctatrāſcendūt. ¶ Scd̓o ibi. ubi ē illud plotim ⁊cͣ.racōem ſuā ꝯfirmat ꝑ dicta plotim qͥ platōneoptime intellexit. ut patuit ſupͣ ca. x. Ip̄e verocū dixiſſet. fugiendū igitur ē ad clariſſimamvr̄iam ſcꝫ celeſtē et ibi patere id ē patebūt tibiom̄ia. ſtatim qͣſi ſeip̄m redarguēs qꝛ dixeratfugiendū eſt. qͣi eſſꝫ opus fugā corꝑali. ſicutqͥ fugit in naui ꝑ mare. ſubiūxit. Que gͦ claſſiſaūt fuga. niſi ſimileꝫ deo fieri; qͣſi dice̓t. Si visad clariſſimā prīam ꝑuenire nō indiges claſſe aut fuga aliqua corꝑali. ſꝫ ſufficiet deo ſil̓emfieri. Ex hͦ dicto plotim ꝓbat augͥ. ꝙ eſſe ꝓpi̓quū deo ⁊ miſceriid eꝯiugideo nō ē ꝑ ꝯtrectationē corꝑalē. ſꝫ ꝑ aſſimilacōem ad ip̄m. Tatoautē quis deo eſt / mmilior quāto a corporalibꝫFēmotior.Voc ut ſanetur ⁊cͣ. In hoc ca. xvij. on̄ditꝙ i xp̄o mediatorē habemus ꝯueniētiſſimū.qui ⁊ ꝯtammari nō poſſit. et ꝯtamiatos mundare poſſit. et ſic eos qͥ pͥus erat immūdi deomundo cōpulare.Iſſi aūt illi ⁊cͣ. Iſtud capitulū. xviij. clarum eſt ꝑ totum. et patꝫ intentio auguſtinunec indiget expoſicone.Ed ne de verbis etiā nos ⁊cͣ. In hͦ ca. xix.btūs augͥ̓. incipit agere de bonis angellis et on̄dere pͥmo quōdifferat a malis angelis. tam in re qͣꝫ in nomīe. on̄dit vero ſpecial̓rquō quid ā eoꝝ qui demones colūt nobiſcumꝯueniūt in re quo ad hoc ꝙ cōfitentur bonosangelos eſſe. qͣꝫuis diſcrepēt a nobis in noīe.Et facit in hͦ capl̓o duo. qꝛ pͥmo ponit ſentētialabeonis ⁊ patꝫ totū. De iſto labeone dictū fuit ſupͣ libro. ij. ca. xiiij. et etiā libro. viij. ca. xiij.Sd̓o ibi. et hāc loquēdi ⁊c. on̄dit ꝙ noſtermodus loq̄ndi. quo ſcꝫ ꝑ demones nō intelligimus niſi malignos ſpūs tenedus ē potiusqͣꝫ labeonis. qꝛ magis ꝯuenit cū omī ꝯſuetudine loqn̄tiū etiā gentiliū qͣꝫ modus loquendiIabeonis.Sanqͣꝫ etiā ip̄a origo ⁊cͣ. In hoc capitl̓o.xx. on̄dit btūs aug̓. ex origine huius noīsdemon. ꝙ ip̄m ꝯgruit malis angelis potius qͣꝫbonis. et hoc ꝓbat qꝛ hoc nomē imiponit̉ a ſcietia. cū ſit grecū. nā interptatur in latino peritus vel ſciētia. Aſcientia vero potius nominātur mali ſpūs qͣꝫ boni. et hoc ꝓpter effectū ſciētie. qui eſt inflacō ⁊ ſuꝑbia quē effectū in bomiſſpiritibꝫ impedit caritas. In malis vero impedimentū non habet.Pſi aūt demones ⁊cͣ. In hoc capl̓o. xxj.on̄dit btūs aug̓. quō demōes ſcīam ac qͥrūt. et tn̄ ſe nō hr̄e caritatē on̄dūt. Et pꝫ totū.