Druckschrift 
De civitate dei
Einzelbild herunterladen
 

demones ꝯu̓erti poſt mortē ut patꝫ ſeqn̄ti ca.ſꝫ hāc eſtimacōem de demonibꝫ excludit et pyeius intentio.Icit quidē ⁊ aīas hoīm⁊cͣ. In hoc ca. xjponit aug̓. doctrinaꝫ apulei de hominibꝫ poſtmorte q̄ multū ē ꝑiculoſa. qꝛ bonis moribꝫ nōciua. Sumitur autē illud qd̓ hic allegatur exlibro eius de deo ſocratis. Et eſt aduertēdumꝙ apulcius licet poneret aīas ꝯuerti in demones non ſic intellexit ꝙ videlicꝫ efficerētur demones ꝑ naturā ſeu ꝑ eſſentiā. ſꝫ ſolū ꝑ qͣndāparticipacōeꝫ como qūo nos dicimus ex ſorbus deos fiei. iuxta illd̓. psͣ. Ego dixidij eſtis⁊c̓ facit autē in hoc ca. tria. qꝛ pͥmo ponit opimonē eius de ꝯuerſione aīarū quas dic̄ ꝯuerti in demones vel fieri demones. tn̄ demones exhomībꝫ factos diſtinguit in duo gn̓a ſcꝫ in lares ⁊ lomures. ſeu laruas. aīas vero ipſas diſtinguit in tria gn̓a videlꝫ in lares lemures.ſeu laruas et manes quos deos eſſe dic̄. Secūdo ibi. in qua opmnione ⁊c. on̄dit qͣnti malioccaſio ſit opmio p̄dicta. nā qꝛ credit̉ ꝙ aīepoſt mortē fiant ſarue vel manes ad nocedumcupidi ideo ſacrificatur eis ut nō noceat. Eteſt ſciendū ꝙ qͥ ſacrificāt ꝓprie dicūtur ingromatici. nā ſic̄ dicit yſidorus libro. viij. eth̓iarū.ingromātici ſut quoꝝ p̄cacōnibꝫ vidētur reſuſcitati mortui diuinare ⁊ ad interrogata rn̄dere. ad quos ſuſcitādos cadauerū ſanguis adicitur. de quo loquitur etiā aug̓. ſupͣ libro. vij.ca. xxxv. Tercio ibi. laruas quippe ⁊cͣ. expointd̓cam opinionē qͣntū ad laruās quas dixitdemones noxios ex homībꝫ factos. Yſidorusvero libro. viij. eth̓iarū idē dicit. et addit ꝙeoꝝ natura ē terre̓ paruulos ⁊ ī angulis garrire tenebroſis. Eoſdem vero demones vocatapuleius laruas ⁊ lemures. Dicit aūt ouidiꝰlibro. v. de faſtis. ꝙ remuria dicta ſūt feſta q̄romulus anime fratris ſui remi celebrauit. eta romanis in maio celebrata ſut. ꝓceſſu verotꝑis mutata pͥma lr̄a ſcꝫ. r. m. l. dcā ſūt lemūria feſta illa. et inde venitut etiā aīe defunctorum lemures diceretur. lares aūt appellaturdij patricij. Sꝫ apuleius vocat lares gn̓aliteromēs aīas bonas. et qͥs eudemones id ē btosvel bonos demones eſſe dicit. Quid autē ſntmanes ẜm apuleiū pꝫ in pnͥcipio huius capl̓i.qͣꝫuis alij ꝑ manes intelligat deos mortuoꝝquoꝝ ptatem dicūt eſſe inter luna ⁊ terra. utpatꝫ ꝑ lucanū libro ix. De diſtinctōe vero aīarum diuerſe ſūt opmiones gentiliū. nā apuleius diſtinxit. vno mō ut h̓ ptꝫ ⁊ labeo alio mōut pꝫ ſupͣ libro. ij. ca. xiiij. et alij alio mō ut ibidem dixi et ideo ꝑ manes et lares etiā diuerſidiuerſa intelligūt.Ed nūc de hijs agmmius ⁊cͣ. In hͦ capl̓o.xij. probat btūs aug. omnes demones eſſemalos ſeu miſeros ex hijs q̄ apuleius attribuit dijs et hoībꝫ quibꝫ abmūice diſtinguūturẜ ip̄m. Et fac̄ h̓ duo. nā pͥmo ponit dcā apuleiex qͥbꝫ pꝫ ꝙ ip̄e iſta bina aīalia .i. deos ⁊ hoīs ediſtiguit tribꝫ differētijs oppoſitis cuiꝰ oppoſicōis vna ꝑs ꝯpetit dijs ⁊ altera ꝑs hoībꝫ. diſtinguūtur enī loci ſublimitate. et eius oppoſito ſcꝫ infimitate. cū habitacula ſumā q̄ ſūt deorum ab infimis que ſut hominū tanta intercapedo id ē ſpaciū faſtigij. diſpeſcat id ē ſeꝑaret vel diuidat. diſtinguūtur etiā eternitate.et eius oppoſito. cū illic ſit ſcꝫ apud deos eterna viuacitas ⁊ indefecta. hic aūt ſcꝫ apud homiēs ſit viuacitas caduca ⁊ ſucceſſiua id ē ſuccedēs ⁊ trāſiens. diſtinguunt̉ etiā beatitudīeet eius oppoſito cū ingenia illa ſcꝫ deoꝝ ſintad beatitudinē ſublimata. hec aūt ſcꝫ ingeniahoīm ſint ad miſerias infimata id ē depreſſa. Scd̓o ibi. Inter hec trina deoꝝ ⁊ hoīm ⁊cͣ.ꝓbat ex dictis ꝓpoſitū ⁊ arguit ſic. Demōesẜm apulciū ſūt medij inter deos ⁊ hoīeſ. gͦ merdio mō ſe hn̄t ad ꝯdicōes hoīm ⁊ deoꝝ. qd̓ p̄tdupl̓r intelligi. qꝛ vel nec hn̄t ꝯdicones deoꝝnec hoīm ſic̄ illd̓ qd̓ d̓r mediu inter duo extrema ꝑ abnegacōne vtriuſqꝫ. vel medietatē coditionū ꝑticipāt vtrorūqꝫ. Verū ē aūt ꝙ qͣntum ad pͥma oppoſicōem ſeu ꝯtrarietate ꝯditionū. q̄ ſcꝫ ē ſublimitatis ⁊ infimitatis loci demones medio mō ſe hn̄t ẜm ip̄m. qꝛ nō ſūt inloco ſup̄mo. nec in infimo. ſꝫ ī medio ſcꝫ in aereEt ideo reſtāt inquirēdū de alijs duabꝫ ꝯtrarietatibꝫ quō videlꝫ demones ſe habeāt ad ꝑtesillarū ꝯtrarietatū. nō aūt p̄t dici ꝙ medio mōnegādo videlꝫ vtraqꝫ ꝑteꝯtrarietatis vtriuſqꝫ a demonibꝫ. et faciēdo vtrāqꝫ alienā ab ip̄isqꝛ tūc non eſſent eterminec tꝑales. nec beatinec miſeri. ergo ſe habent ad illas ꝑtes p̄dictarū ꝯtrarietatuꝫ ſicut medietas expoſcit. utſcꝫ habeat medietatē illarū id ē duas ꝑtes ilrum duarū ꝯtrarietatū. in quarū vna ꝯueniatcū dijs. et in altera cū hoībꝫ. ſꝫ quātū ad ꝯtrarietate q̄ eſt inter eternū ⁊ tꝑale cōueniūt cumdijs in vna ꝑte ꝯtrarietatis ſcꝫ ineternitate.ergo ad ꝯtrarietatē aliā q̄ ſcꝫ eſt inter beatitudine ⁊ miſeriaꝯueniūt cū hoībꝫ in aliqͣ ꝑte eiusſꝫ illa nō eſt btitudo cū hoīes ẜm ip̄m nō ſintbeati ergo ꝯueniūt cū homibꝫ in miſeria.St itaqꝫ ẜm platonicos ⁊cͣ. In hoc ca. xiij. on̄dit btūs aug̓. ex racōe̓mediacōnis quā apuleius demonibꝫ attribuit ꝙ ipſi ſunt miſeri. Et facit hic tria. nā pͥmoon̄dit ex diffinicoe demonū quā dat apuleiuſꝙ ip̄e nō poſuit racōnabil̓r eos eē medios int̓deos ⁊ hoīes qd̓ tn̄ ip̄e conatus eſt face̓. ut pꝫſupͣ libro. viij. ca. xiiij. Scd̓o ibi. ſꝫ plane ⁊cͣ.on̄dit quō uixta dicta diftmnicōeꝫ pnt pommedij. videlꝫ ẜm natura. Et id̓o loqͥtur btus augh̓ ⁊ etiā ſuꝑ de medio ẜm natura vel equalitatealiquā ⁊ eque diſtātia ab extremis. ex qͦ vnomo qͦ pn̄t poni mēdij. ꝯcludit eos eē miſeroset ꝑ ꝯn̄s fuiſſe et eſſe malos. nam in demonibꝫidē eſt fuiſſe malū ⁊ eſſe malū. Tercio ibi.Si igitur beati ⁊cͣ. on̄dit ꝙ dato ꝙ ſint aliqui