ꝙ inter anterius ⁊ poſterius tūc non fuit diſtinctio ſed idē erat vtrūqꝫ. vn̄ in ꝑſona iamdicit ouidius ſic. nūc qͦꝫ ꝯfule qm̄ nota paruafigure. Ante. qd̓ eſt in me poſtqͣꝫ videtur idem.Alia cauſa eſt. qꝛ ſibi ꝯmiſſa eſt cuſtodia mudi tanqͣꝫianitori. et ideo ſicut iamtor hꝫ reſpicere ingreſſus et egreſſus. ſic ⁊ ianus abſqꝫ hͦꝙ caput vertat videt duas ꝑtes mūdi oppoſitas ideo duas fingitur habere facies quarūvnā oriente alia occidentē ſpectat. Et infra.¶ Cū vero faciūt eū quadrifronte ⁊cͣ. hic reprobat ianū quadrifronte. qui ⁊ ianus geminus appellatur. et ondit ꝙ nec bene diciturianus geminus qꝛ nō dicitur mūdus geminꝰnec etiā racōnaliter effigiatur quadrifrons.tu qꝛ nec in mūdo ſūt qͣtuor aditus ſeu ianuequibꝫ aliquid intret vel exeat ſicut de hyatusore ꝓpter que ianus effigiatur bifrons dictūfuit. tu qꝛ etiā in ip̄o ore hoīs a quo ſupſit origine ianus bifrons nō ſūt quatuor aliquā exqͥbꝫ poſſꝫ racō ſumi qͣre deberet effigiari ianusquadrifrons niſi forte neptunus qui eſt deusmaris impleatos eius piſcē aliqͦ. et ſic buccistumentibꝫ repſentet duas facies et alie dueꝑtineat ad os ⁊ guttur.Quem aūt qui etiā iupiter ⁊cͣ. In hͦ ca..ix. reprobat aug. interptacōes naturaTes eoꝝ q̄ de ioue dicūtur et facit in hͦ capitl̓oduas ꝯtra eas racōnes quarū ſcd̓a incipit ibidemqꝫ quero ⁊c̓. In pͥma vero ꝑte fac̄ tria. qꝛpͥmo ponit lententia aliquoꝝ qui deos coluntde ioue quis ſit. quā etiā ꝯfirmat ꝑ vnū verſuꝫvirgilij q̄ ponitur in georgicis. libro. ij. et qͣreei p̄ponatur ianus ẜm varronē. Scd̓o ibi. ſedrecte hoc ⁊cͣ. dicta lententia reprobat p̄cipuequantū ad dictū varronis. qͦ ideo ianū p̄ponitioui. qꝛ iano attribuūtur pnͥcipia. ioui ſūma.ꝓpter qd̓ iupiter eſt rex lumus. qd̓ reprobatauguſtinus. qꝛ licet in hijs que facta ſūt fūmum et digniſſimū ſit in fine et nō in pnͥcipiotn̄ in hijs que nō fiūt. ſꝫ ſut cauſe effectiue aliorum oportꝫ nccͣrio ꝙ illud qd̓ eſt ſūma cauſaeffectiua ⁊ digniſſima ſit etiā pͥma. ſed taliseſt iupiter ẜm eos. Tercō ibi. hunc ſane ⁊cͣ.on̄dit ꝙ exquo de ioue tā alta ſentiūt mimane ſacrilegiū ꝯmittūt qͥ in eius honore criminā ſibi impoſita celebrat ſicut in theatris et inſcena. et melius eſſꝫ ꝙ fingeret vnū aliū quēnoīarent ioue de quo talia crimina fingerentſicut etiā fingūt de ſaturno ut patꝫ per ouidiūlibro. iiij. de faſtis ꝙ deuorauit filios ſuos dequo dolens mater ioius et timēs ne etiā iouedeuoraret occultauit eū natū ſtatim in nemoreet ſuppoſuit loco eius vnū lapidē. vel ſic̄ infraca. xix. dicit augͥ. glebam terre quā ſaturnuscredes eſſe filiū ſuū deuorauit. Et infra. ¶ Deinde quero quē ⁊cͣ. ponit hic aug̓. ſcd̓am racione ꝓbans exdictis eoꝝ ꝙ ip̄i hn̄t ꝯcede̓ꝙ iupiter ſit vna ꝑs iani ſeu mūdi cum tn̄ ip̄evarro ⁊ alij videatur dicere ꝙ ip̄emet iupiterſit totus mūdus vel aīa totius mūdiut patuit ſupͣ capl̓o. vj. Cū qūo ꝯcordat virgilius inbuccolicis qui egloga tercia dicit ioius omīaplena. Ad qd̓ etiā varro in quodaꝫ libro quēfecit de cultu deoꝝ extra libros. xviij. de rebꝫ diuinis de quibꝫ ſupͣ libro vj. capitulo. tercō facta eſt mentio adducit verſus valerij ſoram.et exponit eos eo mō qūo hic recitat auguſtinus ſatis clare.¶ Sm veroianus ⁊cͣ. In hͦ capitl̓o. x. facitterciā raconē ꝯtra ea que dicūtur et fiūt circaiouem ⁊ patꝫ intentio aug. ducit aūt racō ſuaad hoc ꝙ ianus ⁊ iupiter non ſūt duo dij niſivelint iouem dicere tot deos quot habꝫ cognomina.Uxerunt eū victore ⁊cͣ. In hoc capl̓o. xj.auguſtinus qͣtuor ꝯtra ea q̄ iomi attribuuntur arguit. Et facit in hoc capl̓o tria. quiapͥmo recitat noīa quibꝫ iouem noīant et cāmnoīm aſſignat. Scd̓o ibi. i hijs ut aduertimꝰracōnem ſuā terciā que habetur in p̄cedenticapl̓o. ꝯfirmat. Tercō ibi. nolo dicere ⁊cͣ. quedam circa noīacōnem ioius reprobat. nomī avero q̄ hic recitat auguſtinus īpemet ſi quisbene aduertat exponit nam ideo iupiter dicit̉victor qꝛ omīa vincit. ideo inuictus. qꝛ a nemine vincitur. ideo opitulus qꝛ indigentibꝫopitulatur. ideo impullor qꝛ hꝫ potentia inipellendi. ideo ſtator qꝛ hꝫ poteſtate ſtatuēdiIdeo centumpēda qꝛ hꝫ ptātem ſtabiliēdi etetiā in ſe ſtabilis eſt ut quaſi centū pedibꝫ inniteretur. ideo ſupmalis quia hꝫ ptātem relupinādi id eſt reuerſandi. ideo tigillus. qꝛ mūdum ſupportet. Tignus vel tigillus ē lignu intecto cui alia ſupponūtur ut ea ſuſtentet. ideoalinus. qꝛ alit gn̓aliter omia. ideo. rummusqꝛ rumna id eſt mania alit ſpecial̓r aīalia. Iſtanoīa iouis ponit apuleius in colmographiaſua id eſt libro de mūdo in fine eius. Et infra.¶ Nolo dice̓. hic arguit ꝯtra illud qd̓ dictū ēſuꝑ de ioue videlꝫ ꝙ ip̄e noī atur rumimus. qꝛip̄e mania alit aīalia. ꝯtra qd̓ pͥmo arguit. nāvide̓tur hoc opus ꝯueniētius femine qͣꝫ viroattribui. et ꝑ ꝯn̄s iunoni potius qͣꝫ ioui. nec hͦeſſꝫ incōuenies iunoni. qꝛ regina deoꝝ. nā ip̄ahaberet ſub ſe dea rumma de qua facta ementio ſupͣ libro. iiij. ca. xj. q̄ ſibi famularet̉. dicitaūt aug̓. hic. nolo dice̓ ⁊cͣ. qͣi dice̓t nolo hͦ dice̓ſꝫ tn̄ alius fortaſſe hoc dice̓t. Scd̓o ibi. cogitoem rn̄deri ⁊ c. arguit contra rn̄ſione que daripoſſet. poſſꝫ enī dici ꝙ iupiter ⁊ iuno idē ſūt ſic̄mnuit valerius. de quo ſupͣ dictū ē ca. ix. cuiusverſus hic replicat auguſtinus. Et etiaꝫ iſtafuit opinio aliquoꝝ. ut patꝫ ſupͣ libro. iiij. ca..xj. Contra qd̓ arguit auguſtinus. qꝛ ẜm hociupiter erit illa dea rumina de qua iadc̄m eſt.Et ita iupiter nō dice̓tur rummus. ſꝫ rumma.niſi velint dice̓ eū rummū. qꝛ lactat maſculoset rumma qꝛ lactat ferias. et tn̄ rumma nonpoiitur inter deos ſelectos. ſed ignobiles et