Druckschrift 
De civitate dei
Einzelbild herunterladen
 

plebeios. dic̄ vero h̓ aug̓. recte videbatur indignū ūt in ſpica alter ad cura geniculi alter adfolliculi ꝑtineret. ꝓpter deū nodotū ⁊ deā pantelena ⁊ dea volutina. de quibꝫ dē̄m ē ſupͣ libroquarto. ca. viij. vbi diſtincti dij ponūtur quorum nodotus hꝫ cura genculoꝝ. et alie duedee videlꝫ pantelena ⁊ volūtina curā folliculorum. dicit autē hic augͥ. ſe dea pecuniā ſupralibro. iiij. inter munuſclarios id ē eos qui dātmunera vel ut aliqui libri habēt in numuſcūlanos id eſt nūmularios inueniſſe. quia libropͥmo. caplo. xxj. ponit̉ cū eſculano ⁊ argētinoquos hic vocat nūmuſcularios id ē nūmularios. vel munuſcularios. qꝛ eſculanus eſt deusnumoꝝ ereoꝝ. argetinus argenteoꝝ. et dantmunera vel faciūt numos ſic etiā dea pecuniadat vel facit pecuni a.Sam vero elegāter ⁊cͣ. In hͦ capl̓o. xij.arguit btūs augͥ. qͣnto ꝯtra ea q̄ ioui attribuuntur. d̓r enī ꝙ iupiter eſt pecunia ⁊ aſſignatcauſam. qꝛ pecuniē ſut omīa. qd̓ reprobat augͥ.quia hͦ nomē ſumo deo nō dꝫ attribui quia cotumelioſū eſt. ut patꝫ ꝯꝑando pecunia ⁊ om̄īaque pecunie noīe poſſidetur ad om̄īa q̄ in celoet in terra ꝯtinetur inter que pecunia eſt in ſeres ſatis vilis. alia q̄ dicit aug̓. in hoc capitl̓oſatis patent.Ed quid de hoc ioue ⁊cͣ. In hͦ capl̓o. xiij.ondit btūs aug̓. ꝙ quātuꝫ videtur ex dictisvarronis ⁊ alioꝝ multitudo deoꝝ ē luꝑflua.qꝛ om̄ēs reducutur in vnū ioue. quia vel ipſeiupiter ſe habꝫ ad alios deos ſicut totum adꝑtes et ita extra totū iouem nō eſt alius deusvel iupiter eſt in ſe ſimplex exn̄s deuſ. Eſt enīaīamūdi ꝑ omēs ꝑtes diffuſa ita ꝙ ex diuerſis partibꝫ molis huius mūdi quas adminiſtrat ſortitur diuerſanoīa quaſi pluriū deoꝝcū tn̄ in rei veritate ſit vnus animus ſimplextotius mūdi. Et vtrūqꝫ iſtoꝝ fuit ab aliquibꝫoymatū ut ſupra patuit libro. iiij. ca. xj. Et ꝙalterū iſtoꝝ ſit dandū ꝓbat. qꝛ ea q̄ dijs alijsattribuūtur etiā ſoui cōu̓eniūt. quod patet deſaturno cui attribuitur ptās ſationum. et heceadē attribuitur ioui ut patꝫ ꝑ varrone exponentē verſus valerij ſoram qͥ ſupͣ capl̓o. ix. cūeoꝝ expoſicōe poſiti ſūt ſcꝫ intextu auguſtini.Et idē etiā patꝫ de gemo que dicūt deū eſſe nature. vel oīm rerū gignendarū. nā ip̄e etiā videtur eſſe rupiter ut patꝫ ex dictis varronisexponētis verſus ſoram. Et etiā ex hijs q̄ alioloco dicit de genijs et ammo mūdi loquitur.¶I hoc ca. xiiij. incipit btūs aug̓. reproErcuriū vero ⁊ marte ⁊cͣ.bare ea q̄ dicūtur de mercurio ⁊ marte qͥ interdeos ſelectos numeratur. ut patꝫ ſupra. capl̓o.ij. de quibꝫ fuit duplex opmio vna ꝙ iſti duonō referūtur ad aliquas ꝑtes mūdi tanqͣꝫ eisp̄ſidentes. ſed ſolū ad actus hūanos. putaꝙ mercurius refertur ad ſermonē. Et huiusopmionis erat illi de quibꝫ dicitur in actibusapl̓oꝝ. ca. xiiij. ꝙ vocabāt barnabā iouē. paulum vero mercurium. qm̄ ip̄e erat dux verbi.Mars vero refertur ad bella. Alia opinio referebāt eos ad ſtellas celeſtes. In iſto verocapl̓o reprobat aug̓. pͥmā opmionem et pͥmoquātū ad mercuriū. ſcd̓o quātū ad marte. ibi.itē qꝛ nec marti⁊cͣ. ꝯtra dicta varronis arguitꝓbando ꝙ nō ſit alius deus qͣꝫ iupiter. Et hocꝯcludit nccrio ſuppoſito ꝙ mercurius non ſitip̄e ẜmo. ſꝫ dn̄etur ẜmonibꝫ ſiue deoꝝ ⁊ hoīm.ſiue hoīm tm̄. nā ſi dn̄etur ẜmōibꝫ deoꝝ cū abſurdū ſit ꝙ aliquis dn̄etur ſermoni iouis niſiip̄e iupiter ſeqͥtur ꝙ mercuriꝰ ſit iupiter. Siẜmonibꝫ hoīm tm̄. cūgͦ nō ſit veriſil̓e ꝙ ioui regi deoꝝ attribuatur oꝑa indigna. et alijs dijsdigniora. et dignius opus ſit loqui qͣꝫ lactare pecora. lactare vero pecora attribuitur iouiꝓpter qd̓ ⁊ ip̄e dictus eſt ruminus ut dictū ēſupͣ ca. xj. ſequitur ꝙ multomagis attribuerſibi ptās ẜmonū nr̄oꝝ. ergo ip̄e ē mercuriusSel ſuppoſito ꝙ mercurius ſit ip̄e ſermo. cuiꝯcordant multa q̄ de mercurio dicunt̉. nā latine d̓r mercurius. qͣſi medius currens. qꝛ ẜmocurrit medius inter hoīes ſcꝫ loquente ⁊ audiente. grece vero d̓r hermes ab hermema qd̓ ēẜmo vel interp̄tacō. et quedā alia de ip̄o dicūtur que vidētur idē arguere. quo dato manifeſte apparet ꝙ mercurius non ē deus cū ẜmoꝓlatus ſtatī deſmat eſſe. Ea vero q̄ h̓ recitatauguſtinus de mercurio recitat etiā yſidoruslibro. viij. ethimologiarū. De marte vero ſatis patet intentio auguſtini.Iſi forte ille ſtelle ⁊cͣ. In hͦ ca. xv. reprobat btūs aug̓. aliā opmionēd̓ mercurioſcꝫ illā q̄ ponit eos deos et tn̄ eſſe ſtellas illasque hijs noībꝫ appellātur. huius opinionisfuerūt hij de quibꝫ ſap̄. xiij. dicitur aūt gyrūſtellarū. aut ſolē. aut luna eſſe rectores orbisterrarū deos putauerūt. et. iiij. reg̓. xvij. adorauerūt vniuerſaꝫ militia celi. Et forſitan iſtaoꝑmio nō diſcrepat a p̄cedēti quo ad mentēopmantiū quia q̄ planeta mercuriū deū putātcredūt ip̄m dare hoī eloquētiā. et eodē modoplanetā martē cauſare bella ⁊ dare victoriasfacit aūt aug. hic duo. qꝛ pͥmo reprobat hācopmionē ꝑ ea qdueniūt dijs alijs ſelectis q̄rum noībꝫ appellātur planēte aliqui ſicut ē deioue. venere ⁊ ſaturno. ſcd̓o vero ꝑ ea q̄ verificātur de iano deo ſelecto. cuiꝰ noīe nulla ſtellanoīatur. ibi. qͣre aūt ianus ⁊cͣ. Ad intelligentiam vero huius capituli notāda ſūt tria pͥmūeſt ꝙ octaua ſperam qua ſut ſtelle fixe et oīaſigna de quibꝫ dicit aug̓. ꝙ nō ſūt ſingule. ſedꝯſtant ex pluribꝫ ſtellis et ſunt loco ſuꝑioresqͣꝫ planete. Etem ſūt ſeptē planēte. Illorumſaturnus eſt oīm ſublimior. poſt illū imimediate ē iupiter. et poſt iouē mars poſt marte ſoſpoſt ſolē venus. poſt venerem mercurius. poſtmercuriū luna oīm infima. Aliud eſt ꝙ venuſinter om̄es planetas vel ſtellas aliaſ poſt ſolē