aug̓. ꝙ cultus deoꝝ nō ꝯfert ad felicitatē. a̓ ꝓſpeitate vite pn̄tis. In hijs vero. v. libris ſeqn̄tibꝫ on̄dit ꝙ nec etiā ꝯfert ad felicitatē future¶ Ad intellc̄m vero ꝓceſſus que btus augͥ̓.obſeruat in hijs quinqꝫ libris ſciendumeſt ꝙdeoꝝ duplex eſt diuiſio. vna qua ponit augͥ.ſupͣ libro qͣrto ca. xxvij. cuius autor eſt ſceuola potifex qui dic ꝙ vnū e genus deoꝝ a poetis traditum. aliud a principibus ciuitatis ⁊aliud aph̓is. et ſcd̓m hoc eſt triplex theologiavidelꝫ poetica ciuilis ⁊ ph̓ica .i. na̓lis que diuino ē eciaꝫ varronis ut patebit infra libro iſtoca. v. Primo btus augͥ. diſputat contra theologia poetica ⁊ ciuilem. ſcd̓o ꝯtra ph̓icā ⁊ hocfacit libro. viij. Secūda diuiſio ſeu diſtinctiodeoꝝ ē ꝙ aliqͥ dī ſūt plebei q̄i inferioris ordīſet aliqui dij ꝓce̓s ſeu maiores vel ſelecti id ēſuꝑioris gradus. dij ſelecti dicūtur qͣi ſeorſūelecti ⁊ pꝫ iſta diſtinctō ſuꝑͣ libro. iiij. ca. viij.et. ix. Ormiogͦ diſputat contra deos plebeiosprincipali intetione. ſcd̓o contra deos ſelectoſet hͦ fac̄ i. vij libro. Liber vero iſte ſextus ꝯtinꝫ.xij. ca. In quoꝝ pͥmo fac duo. qꝛ pͥmo ꝑ̄mittit q̄dā qͣſi quoddā ꝓhemū. Scd̓o ibi certumquis ferat dici ꝓſequitur ſuum tractatum etpnͥcipale intētu. In ꝓhermo aūt duo fac. Nāprimo recitat qͥ acta ſunt in pteito on̄dens ꝙactuꝫ eſt ſufficiēter. et forſita plus qͣꝫ neceſſefuerit ꝯtra eos qui poſuerūt multitudmē deoꝝcoledā ꝓpter felicitate pn̄tis vite. dum tn̄ illicōtra quos diſputatu ē velint racōm acqͥeſce̓et nō ꝑtinaces eē. nā ꝑtinacibꝫ nullus tractatus p̄t ſufficere. Secūdo ibi. Nūc gͦ qm̄ demceps ⁊c. on̄dit quid in futuro tractatu reſtatagēdū et a quo ſit incipiēdum et cū quibꝫ facilius negociū ſit agēdum. qꝛ cū ph̓is et hijsqui aliquid ſapuit de veritate. qͥ videlꝫ et ſi nōaudeat vb̓lice improbare errore ppl̓i. tn̄ aliqͦmo on̄dūt ſibi errore ppl̓i diſplicere. Et infra.¶ Cecerū qͣs feret ⁊cͣ. h̓ incip btūs augͥ. ꝓſequiſuum pnͥcipale intentum in hoc libro intedensꝓbare ꝙ dij plebei nō pn̄t conferre felicitatevite eterne de quibꝫ dijs mala iuulta ſunt d̓c̄aſupra libro. iiij. in diuerſis capitulis p̄cipueautem capitulis. viij. xj. xxj. xxiij. et. xxiiij. Etꝓbat augͥ. ī reſiduo huius capituli intentuꝫtripliciter. pͥmo ꝑ dictū varronis qui ut ſuprapatuit libro. iiij. ca. xxij. Ita diſtribuit ſingul̓iſtoꝝ deoꝝ ſua officia. qd̓ eſt deriſibile petere abvno aliquid ꝑtinens ad officiuꝫ alterius puta petere vniū a mimphis que ſunt dee aquaruet ita videtur hoc riſu dignuꝫ. ſic̄ verba repugnātia que ꝓferūt mimi in theatro ut prouocent hoīem ad riſu. ergo ſi nō habeat in poteſtate ſua vite id eſt vnium. ſed vniū ſit in poteſtate liberi id ē bachi. qui tn̄ nō p̄t dare aquamnō eſt veriſimile ꝙ poſſent dare vita eternamvnde dicit aug̓. An vero illi ꝑitiſſimi ⁊cͣ. ſcilivarro qui de acuitate et ꝑitia ꝯmedatur ut pꝫin ſeqͣnti capitulo. Et infra. ¶ Nonne illi cachinātes ⁊cͣ. dic̄ nimphas ſaciles eē ad cachmoset riſum. quia nimphe quas dicebāt gentilesdeas ⁊ in veritate erant demōes. vero q̄ illudūthominibꝫ ducētes eos de nocte ꝑ deuīa cū ceciderit homo in foſſatū vel aliquod infortuniumſibi acciderit abſcedūt cū cachino ⁊ riſu. Et infra. ¶ Adoctis ſolerter ⁊cͣ. id eſt varrone utſupra libro. qͣrto. ca. xxij. patꝫ et portur hic fic̄prius cū de ſolo varrone loqueretur pluraleꝓ ſingulari vel ideo loquitur in plurali quiaerant aliqui qͥ varronis doctrinā approbat utpꝫ in ſeqnti ca. Et infra. ¶ Quāobre ⁊ ſi cū deregno ⁊cͣ. hic ſcd̓o ꝓbat augͥ. intentum ſuuꝫꝑ ea que ſupͣ libro. iiij. ꝓbata ſūt. ꝓbatu enifuit ibi ꝙ dij falſi nō pn̄t dae̓ regnū tꝑale alicui gͦ multomagīs nō pn̄t dare vitā eternā etfelicitate alicui. Et infra. ¶ Neqꝫ emī ꝓptereaexcludith̓ qͣndā reſponſionem que poſſet dari ad argumētum iam factum. videlicꝫ ꝙ nōdecet multitudine deoꝝ dare ita modicū bonūſicut ē regnū tꝑale. Sꝫ excludit hͦ btūs aug̓.qꝛ licꝫ ſit veru ꝙ apices .i. culmia regni tꝑalisin rei veritate ſint ꝯtepnendi tanqͣꝫ modici. tn̄ipſi dij nō ſunt ita digni ꝙ eoꝝptati comittatur. Et infra. ¶ Quaſi plebrioꝝ vel qͣi ꝓcerūdeoꝝ ⁊c. de dijs plebeis multa dicta ſūt ſupͣ libro. iiij. ca. viij. de dijs vero ꝓceribꝫ id ē maioribꝫ ēdc̄m ibi ca. ix. Et infra. ¶ Huc accedit⁊c. hic tercō ꝓbat btūs augͥ. intentū ſuū ⁊ facit talem ratione. inpn̄ti agitur ꝯtra eos q̄ dicut ml̓tos deos cōlēdos ꝓpter bona futurā poſthanc vitam ⁊ nō ꝓpter bona pntis vite. quiacōtra hoc ſatis diſputatum fuit in quqꝫ librisp̄cedētibꝫ. tn̄ ponamꝰ ꝙ ita ſit ſic̄ dicūt illi qͦꝝdcā reprobauimus ī libris illis. puta qꝛ qͥlibꝫdeus poſſit explere officiū ſuuꝫ puta deauiuenta poſſit dare robur iuueībꝫ et fortua barbatabarbas cuius officium edare barbas ad hucnō ꝓpter hͦ ip̄i poſſent dare vitā eternā. nec aliqͥd boni in futura vita vbi nec eſt iuuētus necbarba. qͣnto magis ex quo etiā officia ſua explere nō poſſunt. ut de hijs patꝫ qui eos colūtqui nomagis reportat ea que dicutur eſſe inpoteſtate deoꝝ quos colunt qͣꝫ alij nō colentesvnde fortuna barbata non veſtit malas id emaxillas cultoꝝ ſuoꝝ. nec etiā q̄ nō colunt eāꝓpter hoc ſūt glabri id eſt ſmē barbis.Sis marcō varrone ⁊cͣ. In hͦ ca. ij. oſtēdit quāte aūctatis fuerit varro apudalios ſcriptores romanos. ut ꝑ hoc pateat ꝙnō immerito adducitur in teſtimoniū cōtraromanos cultores multoꝝ deoꝝ. et ꝙ ſi deſtruatur ſententia ſua de dijs deſtruit̉ etiā cultusdeoꝝ romanoꝝ. Fuit aut marcus varro ẜm euſebui tꝑe auguſti. nam eius imperij anno. xv.ꝓpe nonagenarius moritur. Ex qūo pꝫ ꝙ ip̄oetiā tꝑe Iulij ceſaris vixit ⁊ tꝑe belloꝝ ciuiliūet etia cicero qͥ fuit tꝑe Iulij. ceſaris ⁊ marcusvarro ꝯtemporanci fuerūt. Facit aūt aug̓. inhͦ capl̓o duo. qꝛ pͥmo on̄dit qͣnte reputacōnis