triꝑtita. libro. ix. Adducit vero ad ꝓpoſitumvaulus dyaconus ⁊ ſil̓r orolius verſus claudiam poete quos beatus auguſtinus. hic ponitIſte claudianus poeta gentilis duo volumina edidit. quoꝝ pͥmum vocatur maius. ſcd̓mminus. ſꝫ iſti ꝟſus ſut ſmaiori ubi agit de theodoſio. et ſūt verſus claudiani hmōi. Obruit aduerſas acies reuolūtaqꝫ tela. vertit in actoreſet turbine repulit haſtas. O miniuꝫ dilectedeo cui fudit ab aſtris. Se ioius armatus vehemes cui militat ether. Et ꝯuirati veniunt adclaſſica venti. Sūt aūt claſſica ẜm yſidoꝝ libro.viij. ethimoloyarū cornua qͣin exercitu ꝯuocādi cauſa erat facta. Et infra. ¶ Victor aūtſicut crediderat ⁊cͣ. Quātū ad ſimulachra ioius de quibꝫ h̓ ſit mencō ſciendū ꝙ e gētilesattribuebat ioui to intrua ⁊ fulmia. ideo ſimulachrū ioius effigebatur cū quibuſdā radijs fulminū de quibus ouidius libro. iij de faſtis ubiloqn̄s de tꝑe qͦ hoīes de diuicijs nō curauerūtſic dic. Iupiter antiq̄ vix ſtabat totus inede.Inqꝫ ioius dextra fluctibile flumē erat. ¶ Ttus liuius libro. ij. de ſcd̓o bello punico dicit ꝙꝓpter quedā ꝓdigia ꝓcurāda iorū pͥmū donū fulme aureū pondo quīquagnita factū eſtIſta ergo fulmi a fecerat arbogaſtes aurea qcernētes curſores imꝑatoris iocātes in eiuspn̄tia. ꝙ eis in tata leticia ex victoria ꝯceptaꝓmiſſum fuit. dixerūt ſe libēter velle talibusſulmībꝫ fulmīari qd̓ audiēs imꝑator dedit eishilariter aurū illd̓. fuerūt aūt illa ſmmulachraioius ꝯſecrata ẜm ritus aliquos gētiliū qͥ ſperabat ꝙ ſinulachra taliter ꝯſecrata et in ſummis alpibꝫ poſita theodoſio multū nocuiſſentqui tūc in alpibꝫ erat. forſitan ſperauerat arbogaſtes ꝙ iupiter fulmia vel tempeſtates autturbines miſiſſꝫ in oramilitū theodolijcū peruentū fuiſſꝫ ad p̄liū ⁊ ideo ecōuerſo deus inimiſit turbine validū ī ora hoſtiū ſuoꝝ. Et infra. ¶ Non ſic cinna ⁊ marius ⁊cͣ. de crudelitatibꝫ iſtoꝝ dictum fuit. s. libro. ij. ca. xxij. etlibro. iij. ca. xxvij. qui neſciebāt fine dare belloetiā obteta victoria. cū tn̄ finis belli deberet eſſevictoria. ſecus fuit de theodoſio de quo dic̄ paulus dyaconus ꝙ cupidine triūphandi adeodeteſtatus ē ut bella nō mouei̓t ſꝫ inuenerit. etinfra. ¶ Nō quieuit iuſtiſſimis ⁊cͣ. hic ē ſctendū ꝙ ſicut narrat paulus dyaconus libro. xj.valens qui fuit frater valētimam imꝑatorisegregij ⁊ ab ip̄o in ꝯmone imperij aſſumptuſab eudoſio arriane hereſis ep̄o baptizatus inſeuiſſima hereſim lapſus eſt. conatuſqꝫ eſt catholicos ꝑſequi ſed fratris aūctate cōpreſſuseſt. poſt mortē vero fratris ſui imperiū orietistenuit et imipietate quā dudū meditatus fuerat oꝑibꝫ expleuit legedata ut monachi militarent nolentes iuſſit per tribunos ⁊ militesfuſtibꝫ interfici. quoꝝ mnumera multitudo p̄cipue in egipto martirij palmā ꝯſecuta eſt. acꝑ lingulas ubiqꝫ ꝓuincias .du̓ſus catholicaseccleſias et recte fidei populos diuerſa ſūt illata incomoda. Ep̄os autē ⁊ ſanctos virosmultos miſit in exiliuꝫ quos poſtmodū tn̄ cuexercitū duceret ꝯtra gothos ſera ductus peintētia reuocari p̄cepit. Sed cū a gothis cū domo ad qua vulneratus deportatus fuerat ꝯcrematus eſt iuſto dei iudico ut dicit oroſius. qꝛcū gothi ꝑ legatos ſuppliciter petiuiſſent ep̄oſſibi mitti a quibꝫ poſſent in fide inſtrui. valēsimperator eis doctores arriani dogmatiſmaſitEt infra. ¶ Simulachra gentiū ⁊cͣ. de hͦ narrathugo floriacenſis. ꝙ theodoſius ꝯtra erroresgentiliū inſurgēs lege data p̄cepit ydoloruꝫtepla ſolotenus euerti. Cōſtantius vero pͥusꝓhibuerat ſacrificare ydolis ⁊ eoꝝ templacaudi fecit. Sꝫ iulianus apoſtata poſtmodūimipietate renouauit ꝓpter ꝙ theodoſius oīatēpla eoꝝ dirui p̄cepit. Et infra. ¶ Quid aūtfuit eius ⁊cͣ. de hͦ ſcribit hugo floriacen̄. ꝙ cū intheſſalonica ciuitate fuiſſꝫ orta ſedico quidamiudices lapidati ſut a ppl̓o ⁊ occiſi de quo theodolius plurimiū indignatus omēs iuſſit pariter interimi non ſecernēs noceces ab innocentibꝫ. igitur cū in die paſche intereſſe vell etſolēnijs btūs ambroſius ſibi ingreſſum ecc̄iein terdixit ⁊ eū publice penitere compulit. vixpoſt multos gemitus ⁊ lacrimas et mirabiliahuilitatis indicia eius pīitētiā ſuſcipiēs. theodoſius vero in om̄ibꝫ q̄ btūs ambroſius imponere volebat deuote ac humiliter obediēsrecōciliatus eſt eccleſie.Roinde iā etiā illis rn̄dendū ⁊cͣ. In hocca. xxvij. on̄dit btus aug̓. q̄ fuit libroꝝp̄cedētiū materia q̄ ⁊ ip̄ius in dictis libris intencō et q̄ in ꝓximis iā quiqꝫ libris ſeqn̄tibꝫet fac̄ in hͦ capl̓o duo. qꝛ pͥmo on̄dit ſe in p̄cedetibꝫ libris ſufficiēter intētuꝫ ſuū ꝓbaſſe. ſcd̓oibi. quoꝝ tres pͥores ⁊cͣ. quorūdā p̄ſūpcōemet loquacitatē irrōnabiliter loquētiū rep̄hendit. de quibꝫ dic̄ infra ¶ Nō optent qd̓ eis nōexpedit. vult dicere ꝙ nō expedit ede̓ ea queſcripſerūt qꝛ ommio caret racōe. et ideo nō oytent ea ede̓. et addit. Facile eſt enī cuiqͣꝫ viderirn̄diſſe qͥ tacere noluerit id eſt facile eſt ut hōgarrulus videatur cuiqͣꝫ rn̄diſſe. ſꝫ licꝫ hͦ videatur alicui. nō ꝓpter hoc eis qͥ diligēter ꝯſiderat ea q̄ dicūtur ſic videbitur. Et infra. ¶ Sineſtudio p̄tiū ⁊cͣ. id ē ſme hͦ ꝙ ſtudeat detende̓ꝑtes aliquas. ſolū hn̄s ſtudiū ad hͦ ꝙ poſſetinuenire veītate. Et infra. ¶ Quaſi ſatirica .i.poetica. dicutur emī poete iatirici ẜm yſidoꝝ libro. viij eth̓iarū a quibꝫ vicia gn̓aſr carpunt̉.nec vetabatur eis peſſimū quecūqꝫ deſcribere.Et infra. ¶ St ait tullius de quodā qͥ peccādiliceciā felix appellabat̉.Sinqꝫ ſuꝑioribꝫlibris ⁊c. Hic incipit liber ſextuſin quo de dijs ſeu ꝯtra deos incivit nouus tractatus. nā in p̄cerencibꝫ qnͥqꝫ libris ꝓbauit btūs