paganoꝝ. ¶ Ca. iiij.¶ Ed videlicet homines docti atqꝫ ſapientes contra vin tāte auctoritatis q̄ oīa gn̓a hoīm ſic̄ tāto an̄p̄dixit ī hoc credēdū ſꝑandūqꝫ ꝯu̓titacute ſibi argumētari videntur adu̓ſus corpoꝝ reſurrectōnē et dice̓. qd̓in. iij. de republica libro a cicerōe cōmemoratū eſt. Nā cū herculem et romulū ex hoībꝰ deos eē factos aſſeueraret quoꝝ nō corꝑa inqͥt ſūt in celūelata: neqꝫ enī natua̓ pate̓t̉ ut id qd̓eēt de terra niſi in terra mane̓t. Hec emagna racō ſapiētiū: quoꝝ dominusnouit cogitaconeſ qm̄ vane ſūt. Sienī aīe tm̄mo eſſemus id eſt ſine vllocorpore ſpūs et in celo habitātes terrena aīalia neſciremus. nobiſqꝫ futurū eſſe diceretur. ut terrenis corꝑibꝰaīandis quodaꝫ vinculo mirabili necteremur: nōnē multo fortius argūmētaremur id crede̓ recuſantes et diceremus. natura nō pati ut res incorpea ligamēto corꝑeo vinciretur? Ettn̄ plēa ē terra vegetātibꝰ animiſ hecmēbra terrena miro ſibi mō conexa ⁊implicita. Cur ergo eodē volēte deoqͥ fecit hoc animal nō potei̓t terrenuꝫcorpus in celeſte corpuſ atcolli: ſi animus omī ac ꝑ hoc etiā celeſti corꝑe p̄ſtabilior terr eo corꝑi potuit illigari?An terrena ꝑicula tā exigua potuitaliqͥd celeſti corpoe̓ meliuſ apud ſe tenere: ut ſenſū hret ⁊ vitā: et ea ſentiete atqꝫ viuētē dedigͣbitur celum ſuſcipere aūt ſuſceptā nō poterit ſuſtine̓cūde re ſentiat ⁊ viuat iſta meliorē ꝙē corpuſ omē celeſte? Sed ideo nūcnō ſit: qꝛ nodū ē tēpus quo id fiei voluit. qͥ hoc qd̓ viuēdo iam viluit multo mirabilius ꝙ illud qd̓ ab iſtis nōcreditur fecit. Cur emī nō vehemētiusadmiramur incorꝑeos amos celeſticorꝑe pocores terrenis illigari corꝑibꝰ ꝙ corꝑa licet terrena ſedibꝰ ꝙ uisliber xxijꝰceleſtibus tn̄ corꝑeiſ ſublimai̓: niſi qꝛhoc videre ꝯſueuimus et hoc ſumus.illud vero nodū ſumuſ. nec aliquādoadhuc vidimus? Nā ꝓfecto ſobriaracōne. cōſulta mirabilioris eē diuinioꝑis reꝑitur in corꝑalibꝰ corporaliaquodamō attexe̓: ꝙ licꝫ diuerſa. qꝛ illa celeſtia. iſtā terreſtrīa tn̄ corꝑa etcorꝑa copulari. ¶ Ca. v.Ed hoc incredibile fueit aliqͣndo: ecce iā credidit mūdus ſublatū terrenū xp̄i corpus in celū. reſurrectōne carnis et aſcēſione in ſuꝑnaſſedes: pauciſſimis remanētibꝰ atqꝫſtupētibꝰ. vel doctis. vel indoctis iamcredider̄t docti et indocti. Si remcredibilē credidider̄t: videāt ꝙ ſintſtolidi qͥ nō credunt. Si autem resincredibilis credita eſt etiā hoc vtiqꝫincredibile e ſic ceeditum eſſe quodīcedibile ē. Hec igit̉ duo īcredibilia.reſurrectōne ſcilꝫ nr̄i corꝑis in eternū. et re tam incredibilē mūdum eſſecrediturū: idē deus anꝙͣ vel vnū hoꝝfieret ambo futurā eē p̄dixit. Vnū duoꝝ incredibliū iā factū videmus. utqd̓ erat incredibile credēt mūdus:cur id qd̓ reliquū ē deſꝑatur. ut etiamhoc veniat quod incredibile crediditmūdus. ſic̄ iā venit qd̓ ſil̓r incredibilefuit. ut re tam incredibilē crede̓t mudus quādoqͥdē hoc vtrūqꝫ incredibile quoꝝ videmus vnū. alterū credimus in eiſdem lr̄is p̄dc̓m ſit ꝑ quascredidit mūdus? Et ip̄e modus quomūdus credidit ſi cōſide̓tur: incredibilior inueītur. Ineruditos liberalibꝰdiſciplinis ⁊ oīno qͣntum ad iſtoꝝ doctrinas attinet impolitos non pitosgramātica. nō armatos dialetica. nonrethorica inflatos. piſcatores criſtuscu retibꝰ fidei ad mare huiuis ſeculipauciſſimos miſit: atqꝫ ita ex om̄i genere tam multos piſces et tāto mirabiliores. qͣnto rarioreſ etiā ip̄os ph̓oſ