reddatur iratus: illi potiuſꝙͣ ipſe mutētur ⁊ eū quodamō mutatu in hijſ q̄patuitur inueniāt. ſic̄ mutatur ſol oculis ſautiatis. et aſper quodamo ex miti et ex delectabili moleſtus efficitur:cū ipſe apud ſeipſū maneat idē qͥ fuit. Dicitur etiā volūtas dei quā facitin cordibꝰ obediētiū mādatiſ eius. deqͣ dicit apl̓us. deus ē enī qͥ oꝑatur innobis et velle: ſic̄ iuſticia dei nō ſoluꝫquā ipſe iuſtus ē dicitur. ſꝫ illa etiamquā in homīe qͥ ab illo iuſtificatur facit: ſic et lex eius vocatur q̄ potius ēhoīm ſꝫ ab ip̄o data homībꝰ. Nā vtiqꝫhomīes erant quibꝰ ait ih̓us. In legeveſtra ſcriptu ē: cū alio loco legamꝰlex dei eius in corde ipſius. Secūdūhac volūtate quādn̄s oꝑatur in hoīnibꝰ etiā velle dicitur. qd̓ ip̄e nō vult.ſed ſuos id volentes facit: ſicut dicitur cognouiſſe qd̓ ut cognoſcereturfecit. a qͥbꝰ ignorabatur. Neqꝫ enimdicente apl̓o. nūc aūt cognoſcentesdeū imo cogniti a deo. fas ē ut credamus ꝙ eos tūc cognouerit deus p̄cōgnntoſ an̄ ꝯſtitucōꝫ mūdi: ſꝫ tūc ꝯgnouiſſe dictus ē. ꝙ tunc ut ꝯgnoſceretur effecit. De hijs locuconū modis.iā ⁊ in ſuꝑioribꝰ libriſ memī diſputatuScd̓m hac ergo volūtatē qͣ deū velledicimus qd̓ alios efficit velle. a qͥbus futura neſciūtur: multa vult necfacit ¶ Ca. ij.¶ Lillo inſpirata ſancta voluntateVlta enī volūt fieri ſcī eiuſ abnec fiūt: ſic̄ orāt qui ꝓ quibuſdā pieſancteqꝫ et qd̓ orat nō facit: cū ip̄e ineis hac orādi volūtatē ſancto ſpū ſuo fecerit: ac ꝑ hoc qn̄ ſcd̓m domini volūtatem orant ſancti. vt quiſqꝫ ſit ſaluus. poſſumus illo mō locucōnis dicere. vult deus et nō facit: vt ip̄m dicamus velle. qui ut velnit iſti facit. Secūdū illā vero volūtatē ſuā q̄ cū eiusp̄ſciētia ſempiterna ē. ꝓfecto in celo ⁊ī terra oīa q̄cūqꝫ voluit nō ſolū p̄tei̓tavel pn̄tia. ſꝫ etiā futura iā fecit. Veruman̄quā venat tempus quo voluit vtfierēt qd̓ an̄ tēpora vinuſa p̄ſciuit atꝫdiſpoſuit. dicimus fiet quando deusvoluerit. Si aūt nō ſolū tēpus quofuturū ē. verū etiā vtrū futurū ſit ignoramus: dicimus. fiet qn̄ deus voluerit.Nō qꝛdeus nouā volūtatē quā nō habuit tūc hēbit: ſꝫ qꝛ id qd̓ ex eternitate in eius immutabili p̄paratu ē volūtate tūc erit. ¶ Ca. iij.Vapropter ut cetera tam multa p̄tereā ſic̄ nūc in xp̄o vidimus iniplel qd̓ ꝓmiſit abrahe dicēſ. in ſeminetuo bn̄dicentur omnes gētes: ita qd̓eidē ſemī eius ꝓmiſit implebitur vbiait ꝑ ꝓphetā. reſurgēt qͥ erat in monūmētis: et qd̓ ait. erit celū nouū et terra noua. et nō erunt memores pͥoꝝ.nec aſcēdet in cor ip̄oꝝ: ſꝫ leticiā et exultacōnē inueniet in ea. Ecce ego faciā irhl̓m exultacōēꝫ et populū meū inleticiā: et exultabo in irhl̓m. et letabor īppl̓o meo: et vltra non audietur in eavox fletus. Et ꝑ aliū ꝓphetā qd̓ p̄nūciauit dicēs eidē ꝓphete. In tēpore illoſaluabitur populus tuus oīs qui inuētus fuei̓t ſcriptus in libro: et multi dormiētiū in terre pulue̓. ſiue vt quid ā interpretati ſūt agge̓ exurgēt. hij in vitā eternā: et hij in obprobriū⁊ confuſionē eternā. Et in alio loco ꝑ eūdeꝫꝓphetam. Accipiēt regnū ſancti altiſſimi: et obtinebūt illud vſqꝫ in ſeculumet vſqꝫ in ſeculum ſeculoꝝ. Et paulopoſt. Regnū inqͥt eius regnum ſempiternū. Et alia q̄ ad hoc ꝑtinentia in libro viceſimo poſui: ſiue q̄ nō poſui ettn̄ in eiſdē lr̄is ſcripta ſūt. Veniēt ethee ſic̄ iſta vener̄t: q̄ increduli nō putabāt eſſe futurā. Idem quippe deusvtraqꝫ ꝓmiſit vtraqꝫ vētura eē p̄dixit: quē ꝑ horeſcūt numina paganoruꝫetiā teſte porphirio nobiliſſimo ph̓o