cepit. Quobꝰ illis incredibilibꝰ ſi placet. mīo qꝛplacere debꝫ addamuſ bocterciū. Iā ergo tria ſūt incredibilia:q̄ tn̄ facta ſūt. Incredibile ē enī xp̄mreſurrexiſſe in carne et in celū aſcendiſſe cū carne: incredibile ē mundum retā incredibilē credidiſſe: incredibile ē. hoīeſ ignobiles. infimos pauciſſimos. impitos. rē tamcredibilē tamefficaciter mūdo. et in illo etiā doctisꝑſuadere potuiſſe. Hoꝝ triū incredibiliū pͥmū nolūt iſti cū qͥbꝰ agmiuſcrede̓. ſecūdū cōgutur ⁊ cerne̓: qd̓ nōinueluunt vnde ſit factū ſi nō credūtterciū. Reſurrectio certe xp̄i et in celūcū carne in qͣ reſurrexit aſcenſio. totoiam mundop̄dicatur et creditur. Sicredibilis nō eſt. vnde toto terrarūorbe iam creditae̓? Si multi nobileſ.ſublimes. docti. eam ſe vidiſſe dixer̄tet qd̓ viderunt diffamare curart eismundū credidiſſe nō mirū eſt. ſꝫ iſtoſadhuc credere nolle ꝑdurū ē: ſi aūtut verum ē paucis obſcuris minimisindoctis eā ſe vidiſſe dicentibꝰ et ſcribentibꝰ credidit mundus: cur pauciobſtinatiſſimi qͥ remāſer̄t ip̄i mūdo īacredēti adhuc vſqꝫ nō credūt? Quiꝓpterea nu̓o exiguo ignobilium infimoꝝ imꝑitoꝝ hoīm credidit: qꝛ vitāꝯteptibilibꝰ teſtibꝰ multo mirabiliuſd̓intaſ ſeip̄a ꝑſuaſit. Eloqͥa nāqꝫ ꝑſuadētiū q̄ dicebāt mira fuer̄t facta nō ꝟba. Qui enī xp̄m in carne reſurrexiſſeet cū illa in celū aſcēdiſſe nō viderat:id ſe vidiſſe narratibꝰ nō loquentibꝰtm̄. ſꝫ etiā mirifica faciētibꝰ ſigna credebāt. Hoīes quippe quos vnius velut multuduarū linguarū fuiſſe nouerat repente linguis oīm gētium loqn̄tes mirabiliter audiebant: claudumab vberibus mr̄is ad eoꝝ verbumxp̄i nomine poſt quadraginta annosincōlumē ꝯſtitiſſe: ſudaria de corporibus eoꝝ ablata ſanādis ꝓfuiſſe langͣuētibꝰ: in via qūa fuer̄t traſituri poſitos in ordine innu̓abiles morbis varijs laborātes vt ambulantiū ſuꝑ eoſvmbra trāſiret cōtinuo ſalutē ſolererecipere: et alia multa ſtupenda. in criſti noīe ꝑ eos facta ſūt ſigna: poſtremo etiā mortuos reſurrexiſſe cernebāt. Que ſi ut leguntur geſta eē ꝯcedūt: ecce tot incredibilia tribus illisincredibilibuſ addimuſ. Et ut credatur vnum incredibile. qd̓ de carnis reſurrectōne atqꝫ in celū aſcenſione dicitur: multoꝝ incredibiliū teſtimoniatāta ꝯgerimus: et nōdum ad credēdū borrēda duricia incredulos flectimus. Si vero ꝑ apl̓os xp̄i ut eiscrede̓tur reſurrectōnē. atqꝫ aſcēſiōeꝫp̄dicatibꝰ xp̄i etiā iſta miracula factaeſſe nō credūt: hoc nobis vnū grademiraculū ſufficit. ꝙ eā terrarū orbisſine vlliſ miraculis credidit.Ecolamus etiā hoc ¶ Ca. vj.Vloco illud qd̓ de romuli credita diuinitate tullius admiratur. verba eius ut ſcripta ſūt inſera. Magīsē inquit in romulo admirādū qd̓ ceteri qͥ dij ex hoībꝰ facti eſſe credūturminus eruditis hoīm ſeculis fueruntut fingēdi ꝓcliuis eſſꝫ racō cū imꝑitifacile ad credēdum impelle̓ntur: romuli aūt etatē minus hijs ſexcentisannis iā inueteratis lr̄is. atqꝫ doctrinis om̄iqꝫ illo antiquo ex inculta hominū vita errore ſublato fuiſſe cernimus. Et paulo poſt de eodē romuloita loquitur qd̓ ad hūc ꝑtinet ſenſum.Ex quo intelligi p̄t inquit ꝑmultisannis an̄ homerū fuiſſe ꝙͣ romulum:utiam doctis hoībꝰ a tēporibꝰ ipſiseruditis ad fingēdū vix quicꝙͣ eſſetloci. Antiquitas en̄ recipit fabulasfictas etiā nōnūꝙͣ incōdite: hec etasaūt iam exculta p̄ſertim eludēs omēqd̓ fieri nō poteſt reſpuit. Vnus ē numero doctiſſimoꝝ hominum idemqꝫ