libe? xxjHanc ergo elemoſmaꝫ id eſt ut deoplaceat non faciens anime ſue: quodignas pro peccatis ſuis elemoſmāsfacere dicendus eſt? Ad hoc enim etillud ſcriptuꝫ eſt. Qui ſibi malignuseſt. cui bonus erit? Oracones quippeadiuuāt elemoſme. Et vtiqꝫ intuendūeſt quod legimuſ. Fili peccaſti. ne adiciēs iterū: et de p̄teritis dep̄cae̓ ut dimittāt̉ tibi. Propt̓ hoc ergo elemoſine faciēde ſūt: ut cū de ptei̓tis pcc̄is dep̄camur exaudiamur: nō ut ī eis pſeuerātes licentiā malefaciēdi nos perelemoſimas cōꝑare credamus. Ideoautem dn̄s et dextris elemolmas abeis factas. et ſimiſtris non factas ſeimputaturū eſſe p̄dixit: ut hinc oſtēderet quantum valeant clemoſme adpriora delenda: nō ad ꝑpetua impunecōmittenda peccata. Cales autē elemoſmas nō dicendi ſunt facere. quivitam volunt a conſuetudine ſcelerūin melius cōmutare: quia et in hoc ꝙait. quando vni ex minimis meis nōfeciſtis michi no feciſtis: oſtendit eoſnon facere. etiam quādo ſe facere exiſtimant. Si enim criſtiano eſurientipanem tanꝙͣ criſtiano darent: profecto ſibi pane iuſticie quod ip̄e xp̄uſeſt nō negarent: quoniā deus nō cuidetur. ſed quo ammo detur attendit.Qui ergo criſtū diligit in criſtiano:hoc anmo ei porrigit elemoſmā quoaccedit adcriſtū: non qūo vult recedere impunitus a xp̄o. Tato enī magis quiſqꝫ deſerit criſtū: quātomāgidiligit quod improbat xp̄us. Namquid cuiqꝫ prodeſt quod baptizatur:ſi nō iuſtificatur? Nonne qui dixit niſi quis renatus fuerit ex aqua et ſpiritunon intrabit in regnū dei: ip̄e etiādixit. niſi abundauerit iuſticiā veſtraplus ꝙͣ ſcribarū ⁊ phariſeorū non intrabius in regnū celorum? Cur illudtimēdo multi currūt baptizari: et hocnō timēdo. nō multi currūt iuſtificariSic ergo nofratri ſuo dic̄ fatue. quicū hoc dicit. nō ip̄i fraternitati ſꝫ peccato eius infenſus eſt. alioquin reuserit gehenne ignis: ita ecōtrario. quiporrigit elemolma xp̄iano. noxpianō porrigit. qui ī eo nō diligit criſtū.Non autem diligit xp̄m: qui iuſtificari recuſat in criſto. Et quēadmoduꝫſi quis poccupatus fuerit hoc delictout fratri ſuo dicat fatue id eſt nō eiuspeccatum volens auferre cōnuicieturiniuſte: parū eſt illi ad hoc redimendum elemolmas facere: niſi etiam qd̓ibi ſequitur remediū reconcilia cōnisadiūgat. jbi enim ſequitur. Si ergoofferes munus tuum ad altare. et ibirecordatus fueris qꝛ frater tuus habet aliquid aduerſum te: relinque tibi munus tuum ad altare et vade pͥus reconciliae̓ fratri tuo. et tūc veni esofferes minus tuum: ita parū eſt elemoſmas quātaſlibet facere pro quocunqꝫ ſcelere. et in conſuetudine ſcēlerum permanere. Oracō vero cotidiāna quā docuit ip̄e rheſus. vn̄ et dominica nuncupatur. deſet quidem cōtidiana peccata cum cotidie dicitur.dimitte nobis debita noſtra. atqꝫ idquod ſequitur. non ſolum dicitur. ſedetiam ſit: ſicut et nos dimittimus debitoribꝰ noſtris. Sed quia fiunt peccata ideo dicitur: nō ut ideo fiant qꝛdicit̉. Per hanc enī nobis voluit ſaluator oſtendere. quantūlibet iuſte inhuius vite caligine atqꝫ infirmitateviuamus: non nobis deeſſe peccata ꝓquibus dimittendis debeamus orare. et eis qui in nos peccant ignoſcere: ut et nobis dimittatur et ignoſcatur. Non itaqꝫ ꝓpterea dominus ait.ſi dimiſeritis peccata hominibꝰ dimittet vobis ⁊ pater veſter peccata veſtraut de hac oracōne confiſi. ſecuri cōtidiana ſcelera faceremus: vel potentia.