Druckschrift 
De civitate dei
Einzelbild herunterladen
 

eſt vrat dolor: quantum heſerat amor.Porro qui patrem. matrem. filios filiaſqꝫ ſecundū criſtum dilexerit ut adeius regnū obtinendum. eiqꝫ cōherenduꝫ illis conſulat. vel hoc in eis diligat vmbra ſūt criſti: abſit ut iſtadilectio reperiatur in lignis. feno. etſtipula. conſumenda: ſed prorſus edificio aureo. argēteo. gemeo deputabitur. Quomodo auteꝫ poteſt eosplus amae̓ criſtū: quos amat vtiqꝫ propter xp̄m? Ca .xxvij.Eſtat eis reſpondere qui dicūteterno igne illos tantunio arſuros p̄ro peccatis ſuis facere dignaˢelemoſmas negligunt. propter illudquod ait apoſtolus iacobus. iudicium autē ſme miſericordia illi qui nonfacit miſericordiam. Qui ergo fecitinquiunt. quāuis non correxerit perditos mores. ſed nepharie ac nequiter inter ip̄as ſuas elemoſmas vixerit. cum miſcd̓ia illi futurū eſt iudiciū:ut aut non damnetur omiio. aut poſtaliquod tempus a damnacōne nouiſſima liberetur: nec ob aliud exiſtimant criſtum niſi de ſolo delictū atqꝫneglectu elemoſmarū diſcrecōne inter dextros et ſmīſtros eſſe facturū:quorū alios in regnum alios in ſuꝑplicium mittat eternum. Vt autētidiana ſibi opinent̉ que facere omino non ceſſant. qualiacūqꝫ et quantacūqꝫ ſint per elemoſmas dimitti poſſepeccata: oracōnem qua docuit ip̄e dominus. et ſuffragatricem ſibi adhibere conantur et teſtem. Sicut enī nullus eſt inquiunt dies quo a criſtianiſhec oratio non dicatur: ita nullum eſtcotidianū qualecūqꝫ peccatū quodillam non dimittatur. cum dicimus dimitte nobis debita noſtra. ſi quod ſequitur facere curemus: ſicut et nos dimittimus debitoribꝰ noſtris. Non enīait dn̄s inquiūt. ſi dimiſeritis peccatahominibus dimittet vobis pater veſter cōtidiana parua peccata: ſed dimittet vob̓ inquit pcc̄a vr̄a. Qualiacūqꝫ ergo vel quatacūqꝫ ſint. etiā ſi cōtidiep̄petrent̉ nec ab eis vitā diſcedatin melius ꝯmutata. elemoſmā venie negate. remitti ſibi poſſe p̄ſumūt.Sꝫ bn̄ iſti dignas pcc̄is cōmonet elemoſmas eſſe faciēdas qm̄ ſi dicerēt qͣleſcūqꝫ elemoſmas pcc̄is etcōtidianis et magnis et quantacūqꝫſcelerum cōſuetudine miſericordiampoſſe impetrare diuinam ut ea cōtidiana remiſſio ſequeretur: viderint remſe dicere abſurdā atqꝫ ridiculaꝫ. Sieiim cōgerentur fateri fieri poſſe utopulentiſſimus homo deceꝫ nūmulisdiurnis ī elemoſmas impenſis. homicidia et ādulteriā et nepharia queqꝫfacta redimeret. Quod ſi abſurdiſſimum. et inſaniſſimū eſt dicere: profecto ſi queratur que digne ſnt peccatis elemoſme de quibus etiam xp̄iprecurſor ille dicebat. facite ergo fructus dignos penitentie: ꝓculdubionon inueniētu eas facere. qui vitamſuamuſqꝫ ad mortem cōtidianorū criminū p̄petracōne confodiunt. Primoqꝛ in auferendis rebus alienis lōgeplurā diripuit. ex quibus per exiguapauperibꝰ largiendo. xp̄m ſe ad hocpaſcere exiſtimāt. ut licentiā malefactoꝝ ab illo ſe emiſſe vel cōtidie potius emere credenteſ. ſecuri dānabiliatata ꝯmittāt: ſi pro vno ſcelere oīaſua diſtribuerēt indigentibꝰ mēbrisxp̄i. niſi deſiſterēt a talibꝰ factis. habēdo caritate agit p̄pera. aliqͥdeis ꝓdeſſe poſſꝫ. Qui ergo dignas ſuis pcc̄is elemoſmas facit: priuseas facere incipiat a ſcip̄o. Indignūeſt emm ut in ſe faciat qui facit inꝓximū audiat dicenteꝫ dn̄m. Diliges ꝓximū tuū. tanꝙͣ teip̄m. Itēqꝫ audiat. Miſerere aīme tue placens deo.