corꝑe male geſta eſt ut tali miſericordia iudicētur digni non eſſe: nec vſqꝫadeo bene ut talē miſcd̓iam repiaturneceſſaria non habere. Sicut etiā facta reſurrectōne mortuorū nō deerūtquibꝰ poſt penas quas patiūtur ſpūsmortuorū. impartiat̉ miſericordia utmigne nō mittatur eternū. Neqꝫ enīde quibuſdā veraciter diceret̉ qd̓ noneis remittat̉ neqꝫ ī hoc ſeculo neqꝫ infuturo: niſi eſſent quibꝰ ⁊ ſi nō in iſtotn̄ remittet̉ in futuro. Sꝫ cū dictū fuerit a iudice viuorū atqꝫ mortuorū. venite bn̄dicti patris mei poſſidēte paratu vobis regnū a cōſtitucōe mūdi:et alijs econtrario. diſcedite a me maledicti in igne eternū qͥ paratus ē diabolo ⁊ angelis eius. et ibut iſti ī ſuꝑpliciū eternū. iuſti aūt in vitā eterna:minie p̄ſupconis eſt dicere cuiꝙͣ cōrum eternū ſuppliciū nō futurū quosdeus ituros ī ſuppliciū dixit eternū: etꝑ huius p̄ſumpconis ꝑſuaſionē facere. ut de ip̄a qͦꝫ vita. vel deſperet̉ vel dubitetur eterna. Nemo itaqꝫ ſic intelligat pſalmū canente. nūquid obliuiſcetur miſereri deus. aut ꝯtinebit in iraſua miſeracōes ſuas ut opinet̉ de hominibꝰ bonis vera. de malis falſaꝫ: autde bonis homibꝰ et malis angelis vera. de malis aūt homibꝰ falſaꝫ dei eſſeſentētiā. Hoc emī qd̓ ait pſalmus advaſa miſericordie ꝑtinet. et ad filiosꝓmiſſionis: quorū erat vnus etiā ip̄ēꝓpheta. Qui cū dixiſſet. nūquid obliuiſcetur miſereri deus. aut continebitin ira ſua miſeracōes ſuas: ꝯtinuo ſb̓iecit. Et dixi nūc cepi: hec ē immutacō dextere excelſi. Expoſuit profectoqͥd dixerit: nūquid cōtinebit in ira ſuamiſeracōes ſuas; Ira enī dei eſt etiamiſta vitā mortalis. vbi homo vanitatiſimilis factus eſt: dies eius velut vnibrap̄tereūt. In qua tn̄ ira nō obliuiſcetur miſereri deus. faciendo ſolē ſuūoriri ſuper bonos ⁊ malos ⁊ pluendoſuꝑ iuſtos et iniuſtos. Ac ſic nō cōtinet in ira ſua miſeracōes ſuas: maxīeqꝫ ī eo quod exp̄ſſit hic pſalmus dicendo. nūc cepi hec eſt immutacō dextere excelſi: qm̄ ī hac ip̄a erunoſa vita q̄ irā dei eſt. vaſa miſericordie mutat in melius. ꝙͣuis adhuc in huiuscorrupconis miſeriā maneat ira eiulquia nec in ip̄a ira ſua continet miſeracōnes ſuas. Cum ergo iſto modo cōpleatur diuini illius cantici veritaſ: nōeſt eam neceſſe etiā illic intelligi. vbinō ꝑtinētes ad ciuitatē dei ſempiterno ſupplicō puniētur. Sed quibꝰ placet iſtam ſentētia vſqꝫ ad illa imꝑiorūtormenta ꝓtendere: ſaltem ſic intelligant. ut manente in eis irā dei quēin eterno eſt prenunciata ſupplicio.non contineat deus in hac ira ſua iniſeracōnes ſuas: et faciat eos non tanta quanta digni ſunt penaꝝ atrocitate cruciari. nō ut eas penas. vel nūquā ſubeant. vel aliquādo finiat: ſedut eas mitiores. ꝙ meritaſunt eoꝝ lenioreſqꝫ patiantur. Sic enim et ira deimanebit: et in ip̄a ira ſuā miſeracōnesſuas nō continebit. Quod quidē nonideo cōfirmo: quoniā nō reſiſto. Ceterū eos qui putant minaciter potiuſꝙ veraciter dictuꝫ. diſcedite a memaledicti in igneꝫ eternū. et ibunt iſti inſuppliciū eternū. et cruciabūtur ī ſecula ſeculoꝝ. et vermis eoꝝ non morietur et ignis eoꝝ non extinguetur. etcetera huiuſmodi: nō tam ego ꝙ ip̄aſcripturā diuina planiſſime atqꝫ pleniſſime redarguit ac refellit. Niniuite quippe in hac vita egerunt penitetiam. et ideo fructuoſaꝫ: velut in hocagro ſeminantes in qūo deus voluitcum lacrimis ſeminari quod poſteacum letiā meteretur. Et tamē quis negabit ꝙ dn̄s predixit ī eis fuiſſe cōpletu: niſi parū adu̓tat quēadmodū