hoc mūdo inagna et parua miraculaquedinemorauimus. et incōꝑabiliterplura q̄ nō ꝯmemorauimus fecit: eadēqꝫ ip̄o mūdo vno atqꝫ oīm maxīomiraculo incluſit. Aligat ergo vnumeduobꝰ quiſqꝫ qd̓ placet: vtrū et verme ad corpus ꝓprie an ad animū traſlato a corꝑalibꝰ ad incorꝑalia vocabulo exiſtimet ꝑtine̓. Quid aūt hoꝝverū ſit res ip̄a expeditius indicabit.quādo erit ſcientia tanta ſanctorū: uteis cognoſcendaꝝ illaꝝ penaꝝ neceſſaria nō ſit exꝑientia: ſꝫ ea que tūcerit plena atqꝫ ꝑfecta. ad hoc qͦꝫ ſciēdū ſapiētia ſola ſufficiat. Nunc enī exparte ſcimus. donec veniat quod ꝑfectū eſt: dū tn̄ nullo mō illa corꝑa tāliafuturā eſſe credamus. ut nullis abgne afficiātur doloribꝰ. ¶ Ca. x.Ic occurrit querere. ſi non eritgnis incorꝑalis ſicut eſt animidolor. ſꝫ corꝑalis tactu noxius. ut eopoſſint corpora cruciari. quō in eo eritetiā pena ſpirituū malignorū idē qͥppoignis ei̓t ſupplico ſcꝫ hoīm attributuset demonū. dicēte xp̄o. diſcedite a memaledicti in igne eternū qui paratuseſt diabolo et angelis eius: niſi qꝛ ſūtquedaꝫ ſua etiā demonibꝰ corꝑa ſicutdoctis homībꝰ viſum eſt. ex iſto aerecraſſo atqꝫ humido cuius impulſusvento flante ſentit̉? Qd̓ genus elemēti ſi nichil igne p̄peti poſſet: nō vr̄eret feruefactus ī balneiſ. Vt enī vrat.prior vritur: facitqꝫ qd̓ patit̉. Si aūtquiſꝙͣ nulla habe̓ corꝑa demōēs aſſeuerat nō eſt de hac re aūt laborandūopoſa inquiſicōne. aut ꝯtencōſa diſputacōe certandū. Cur itaqꝫ nō dicamus. ꝙuis miris tn̄ veris modis etiāſpūs nicorporeos poſſe pena corꝑaliˢignis affligi: ſi ſpūs hoīm etiam ip̄iꝓfecto in corporei. et nūc potuerūt includi corꝑalibꝰ membris et tūc poterūt corporū ſuoꝝ vinculis inſolubili-liber xxiter alligari? Adherebūt ergo ſi eisnulla ſūt corꝑa ſpūs demonū. imo ſpiritus demones: licet incorporei corporeis ignibꝰ cruciādi. nō ut ignes ip̄iquibꝰ adherebūt eoꝝ iunctura inſꝑiretur et aīalia fiāt que conſtēt ſpirituet corꝑe: ſed ut dixi miris ⁊ ineffabilibus modis adherēdo accipiētes exignibꝰ penā nō dātes ignibꝰ vitamqꝛ et iſte alius modus quo corporibꝰadheret ſpūs ⁊ aīalia fiūt omino mirus eſt. nec ꝯp̄hendi ab hoīe poteſt: ethoc ip̄e homo eſt. Dicerē quidē ſic arſurus ſme vllo ſuo corꝑe ſpūs ſic̄ ardebat apud inferos ille diues qn̄ dicebat. crucior in hac flāma: niſi ꝯuenienter reſponde̓ cernere talē fuiſſe illāflāma. quales oculi quos leuauit ⁊ lazarū vidit. qualis lingua cui humoreexiguū deſiderauit infundi. qͣlis digitus lazaride quo id ſibi fieri poſtulauit: vbi tn̄ erat ſme corporibꝰ anime.Hic ergo in corꝑalis et illa flāma q̄exarſit ⁊ illa guttula quā popoſcit: q̄lia etiā ſūt viſa dormientiū. ſiue ī extaſi cernētiū res corꝑales habētes tamēſimulitudine corpoꝝ. Nā et ip̄e homocū ſpū nō corꝑe ſit ī talibꝰ viſis: ita ſetn̄ tūc ſimilē ſuo corꝑi videt: ut diſcernere omino nō poſſit. At vero gehenna illa qd̓ etiā ſtagnū ignis ⁊ ſulphuris dictū eſt. corporeus ignis erit. etcruciabit corꝑa dānatoꝝ: aut et hominū et demonū. ſolida hoīm aeria demonū: aut tantū hoīm corꝑa cū ſpiritibꝰ: demones aūt ſpūs ſme corporibꝰherētes ſumēdo penā: nō imparciēdovitā corꝑalibꝰ ignibꝰ. vnus quippevtriſqꝫ ignis erit: ſicut veritas dixit.Ic aūt quidā eoꝝ ¶ Ca. xi.cōtra quos defendimus ciuitate dei iniuſtū putāt. ut ꝓ peccatis ꝙͣlibet magnis. paruo licet tēpore ꝑ̄petratis. pena quiſqꝫ dānetur eterna: quaſivllius id nunꝙͣ iuſticia legiſ attēdat