ut tanta mora tēporis quiſqꝫ puniat̉:quata mora tꝑis vn̄ puniretur adiniſit. Octo genera penaꝝ in legibꝰ eſſeſcribit tulliuſ: damnū. vnicula. verbera. talioneꝫ. ignominiā. exiliū. mortē.ſeruitutē. Quid hoꝝ ē quod in breuetēpus ꝓ cuiuſqꝫ peccati celeritate cōartetur ut tanta vindicet̉ morula qͣn̄ta dep̄hēdit̉ ꝑpetratū: niſi forte talio?Id enī agit ut hoc patiat̉ quiſqꝫ qd̓fecit. Vn̄ illud ē legis: oculū ꝓ oculo.dente ꝓ dente. Fieri enī poteſt. ut tambreui tēpore quiſqꝫ amittat oculū ſeueritate vindicte: ꝙ tulit ipſe alteriimprobitate pcc̄i. Porro aūt ſi alienefemīe oſculū infixū racōnis ſit verberevindicare. nōnē qui illud pūcto tēporis fecei̓t incōꝑabili horaꝝ ſpācio ꝟberat̉: et ſuauitas voluptatis exigueduitur nō dolore punit̉? Quid in vinculis. Nūquid tā diu quiſqꝫ iudicandus eſt eſſe debere. ꝙͣ diu fecit vn̄ meruit alligari: cū iuſtiſſime anoſiaſpenas ſeruus in cōpedibꝰ pendat. qͥ ꝟbo aūt ictū celerrime trāſeute vel laceſſiuit dn̄m vel plagauit? Iā vero damnū. ignomīa. exiliu. ẜuitus. cū pleruqꝫ ſic infligūtur ut nulla venia relaxētur: nōne ꝓ huius vite modo ſimiliapenis videntur eternis? Ideo quippeeterna eſſe nō poſſunt. qꝛ nec ip̄a vitaque hijs plectitur porrigit̉ in eternū:et tn̄ peccata q̄ vindicatur longiſſimitēporis penis. breuiſſimo tēpore p̄petratur: nec quiſꝙͣ extitit qui cenſuerittā cito nocentiū fimenda eſſe tormētaꝙ cito factū eſt vel homicidiū vel adulteriū vel ſacrilegiū. vel quodlibetaliud ſcelus: nō tēporis lōgitudine. ſꝫiniquitatis ⁊ impietatis magnitudīeinetiendū. Qui vero ꝓ aliquo grandicrimine morte multat̉: nūquid moraqua occiditur q̄ ꝑbreuis e. eius ſuppliciū leges exiſtimāt. et nō ꝙ eū in ſempiternū auferūt de ſocietate viueriū?Quod eſt aūt de iſta ciuitate mortalihoīes ſupplicō pͥme mortis: hoc eſt deilla ciuitate immortali hoīes ſupplicōſecūde mortis auferre. Sicut emī nonefficiūt leges huius ciuitatis ut in eaquiſqꝫ reuocet̉ occiſus: ſic nec illiusut in vitā reuocet̉ eternā ſcd̓a mortedānatus. Quo ergo verū eſt inquiūt.id qd̓ ait xp̄us vr̄ in qͣ menſura menſifueritis in ea remetiet̉ vobis: ſi tēporale peccatū ſupplicō puniētur eternoNec attēdūt non ꝓpter eqͣle tꝑis ſpaciū. ſꝫ ꝓpter viciſſitudinē mali. id ē utqui mala fecernit. mala patiātur. eādē dictā fuiſſe mēſurā: quāuis hoc ī eare ꝓprie poſſit accipi. de qua dn̄s cumhoc diceret loquebat̉: id ē de iudicijˢet condēnacōibꝰ. Proinde qui iudicat et condēnat iniuſte. ſi iudicatur etcondēnatur iuſte: in eadē mēſurā recipit: quāuis non hoc qd̓ dedit. Iudicoenī fecit. iudicō patiatur: quāuis fecerit dānacōne qd̓ iniquū eſt: patiaturdānacōne qd̓ iuſtū eſt. ¶ Ca xij.Ed pena eterna ideo dura et iniuſta ſenſibꝰ videtur hūaniſ. qꝛin hac infirmitate moribūdorū ſenſuum deeſt ille ſenſus altiſſime puriſſimeqꝫ ſapiētie. quo ſentiri poſſit qͣntuꝫnephas in illa pͥma p̄uaricacōe ꝯmiſſū ſit. Quāto enī magis homo fruebatur deo. tāto maiore impietate dereliquit deū: et factus eſt malo dignuseterno: qui hoc in ſe ꝑemit bonū. ꝙ eēpoſſet eternū. Hinc ē vniu̓ſa generishūani maſſa dānata: qm̄ qͥ hoc pͥmuſadmiſit cū ea que in illo erat radicataſua ſtirpe punitus ē. ut nullus ob hociuſto debitoqꝫ ſupplicō. niſi miſcd̓ia etindebita gra liberetur: atqꝫ ita diſꝑtiatur genus hūanū ut ī quibuſdā demōſtretur qͥd valeat miſericors gr̄ain ceteris quid iuſta vindicta. Neqꝫem vtrūqꝫ demōſtraretur in om̄ibꝰ: qꝛſi omnes remanerent in penis iuſte