canones aſtrologoꝝ: quos velut inerrabili cōputacōne de p̄tertis ac futuris aſtrorū motibꝰ ſcriptos habet.Quos canones ſequēdo auſi ſunt dice̓. hoc qd̓ de lucifero cōtigit: nec antea nec poſtea cōtigiſſe. Nos autē indiuinis libris legimus etiā ſolē ip̄mſtetiſſe cū a dn̄o deo petiuiſſet vir ſanctus iheſus naue. donec ceptū p̄liū victoria termīaret. et retrorſum rediſſeut regi ezechie quidēci anni ad viuedū additi. hoc etiā ꝓdigio ꝓ miſſiōisdei ſignificaretur adiūctō. Sꝫ iſta qͦꝫmiracula q̄ meritis ſūt ꝯceſſa ſanctorū: qn̄ credūt iſti facta. magicis artibus tribuūt. Vn̄ illud eſt qd̓ ſuꝑuisꝯmemoraui dixiſſe ꝟgiliū. ſiſte̓ aquāfluuijs. et vertere ſidera retro. Nam eifluuiū ſtētiſſe ſuꝑius inferiuſqꝫ fluxiſſe cū ppl̓us dei ductore ſupͣ memoratoiheſu naue viā carꝑet. et helia ꝓphetatrāſente. ac poſtea diſcipulo euus helyſeo id eſſe factū ī ſacris literis legimus. et retrouerſū fuiſſe maxiiū ſidꝰregnāte ezechia modo ꝯmemorauimus. Qd̓ vero de lucifero varro ſcpͥſitnō eſt illic dictū alicui homī petenti idfuiſſe ꝯceſſuꝫ. Nō ergo de noticiā naturarū caliginē ſibi faciant infidelesqͣi nō poſſit ī aliqua re diuinitus fierialiud ꝙͣ in eius naturā ꝑ hūanā ſuamexꝑientiā cognouerūt: ꝙͣuis et ip̄a q̄in rerū naturā om̄ibꝰ nota ſūt nō ininus mira ſint. eſſentqꝫ ſtupenda cōſiderātibꝰ cūctis: ſi ſolerēt hoīes mirāri mira niſi rara. Quis enim conſultaracōne nō videat in hoīm innumerabili numeroſitate. et tanta natue̓ ſimilitudine. valde mirabiliter ſic habereſingulos ſingulas facieſ: ut niſi interſe ſimiles eſſent nō diſcordes cernerētur eoꝝ ſpecies ab aīalibꝰ ceteriſ: etrurſuſ. niſi inter ſe diſſimiles eſſent nōdiſcernerētur ſinguli ab hom̄ibꝰ ceteris? Quos ergo ſimmiles ꝯfitem̉: eoſdēliber xxiſdiſſimiles inuenimus. Sꝫ mirabilioreſt ꝯſideracō diſſimilitudinis: qm̄ ſimilitudine iuſtius videt̉ expoſcere natura cōmunis. Et tn̄ que ſunt rara. ip̄aſūt mira: multo enī amplius admiramur. qn̄ duos ita ſimiles repimus utin eis diſcernēdis: aut ſemꝑ aut frequēter erremuſ. Sꝫ qd̓ dixi ſcpͥtum avarrōne. licet eoꝝ ſit hiſtoricus idēqꝫ doctiſſimus. fortaſſe vere factū eſſenō credūt: aut qꝛ nō diu mnanſit aliuseiuſdē ſideris curſus. ſed reditu ē adſolitu curſū: minus iſto mouētur exēplo. Habēt ergo aliud quod etiā nūcpoſſit oſtēdi. eiſqꝫ puto debere ſufficere quo ꝯmoueātur. cū aliquid adu̓terint ī aliqua inſtitucōe natue̓. eaqꝫ ſibi notiſſimā fecerit. nō ſe in de deo debere p̄ſcribe̓: quaſi ea nō poſſit in lōgealiud ꝙͣ eis cognita eſt verte̓ atꝫmutae̓. Terra ſodomorū nō fuit vtiqꝫut nūc eſt: ſꝫ iacebāt ſimili ceteris facie: eadeqꝫ vel etiā vberiorē fecūditatepollebat. Nam dei paradiſo ī diuiniseloquijs ꝯꝑata eſt. Hec poſtea ꝙ tacta de celo ē. ſic̄ illorū qͦꝫ atteſtat̉ hiſtoria. et nūc ab eis qui veniūt adloca illa ꝯſpicit̉. ꝓdigioſa fuligine horrori eſt: et pomā eius interiorē fauillāmendaci ſuꝑficie maturitatis includūt. Ecce nō erat talis: et talis ē. Eccea ꝯditore naturaꝝ. natura eius ī hācfediſſimā diuerſitate mirabili mutacōne ꝯuerſa ē: et qd̓ poſt tā longū accidit tēpuſ: tam longo tꝑe p̄ſeueratSic̄ ergono fuit impoſſibile deo qͣsvoluit inſtitue̓. ſic ei nō eſt impoſſibile in quicqͥd voluerit quas inſtituitmutare naturās. vn̄ illoꝝ qͦꝫ miraculorū multitudo vileſcit. q̄ monſtraoſtenta. portēta. ꝓdigia nūcupātur.Que recolere ⁊ ꝯmemorae̓ ſi velim: huius oꝑis qͥs erit finis? Oonſtra ſanedicta ꝑhibēt a monſtrādo qd̓ aliqͥdſignificādo demonſtraret: et oſtenta