Druckschrift 
De civitate dei
Einzelbild herunterladen
 

qui fecit mundū ī celo. in aere. in aqͣs.innumerabilibꝰ miraculis plenū:ſit om̄ibꝰ quibꝰ plenus ē ꝓculdubiomaius et excellētius etiā ip̄e mūdusmiraculū? Sed iſti quibꝰ vel cōtraquos agimus. et deū eſſe credunt aquo factus eſt mundus. et deos abillo factos per quos ab illo adminiſtratur hic mundus. et miraculorumeffectrices ſiue ſpontaneoꝝ. ſiue cultu et ritu quolibꝫ impetratoꝝ. ſiue etiāmagicoꝝ mūdanas vel negāt velinſuꝑ ⁊p̄dica̓t poteſtates. qn̄ eis reruvni mirabilē ꝓpominus aliaꝝ. necaīalia ſūt racōnalia nec vlla racōediti ſpūs. ſicut ſūt ea quoꝝ paucamemorauimuſ. reſponde̓ aſſolēt. Siseſt iſta nature: naturā eoꝝ ſic ſeſe hꝫꝓpriarū iſte ſūt efficacie naturaꝝ. Tota itaqꝫ racō eſt cur agrigētinū ſaleꝫflāma fluere faciat. aqua crepitare:qꝛ hec ē naturā eius. et hoc eſſe potiuscōtra naturā videt̉ que igni ſꝫ aqͣdedit ſalē ſoluere: torreri aūt igniaque. Sꝫ iſta inquiūt ſalis huius nacuralis ē vis: ut hijs ꝯtraria patiatur.Hec igit̉ racō reddit̉. et de illo fontegaramātico vbi vnā vena frigit diebuſnoctibꝰ feruet: vi vtraqꝫ moleſtatangētibꝰ. Hec et de illo alio. ſitcōtrectātibꝰ frigiduſ. et face ſicut alifontes extinguat accenſaꝫ: diſſimiliter tn̄ atqꝫ mirabiliter idē ip̄e accendit extinctā. Hec de lapide aſbeſtoqui ignē nullū habeat ꝓpriū: accepto tn̄ ſic̄ ardet alieno: ut poſſit extingui. Hec de ceteris piget retexe̓quibꝰ licet vis inſolita ꝯtra naturā ineſſe videat̉: alia tn̄ de illis reddit̉racō: niſi ut dicat̉ hec eorū natura.breuis ſane iſta ē racō fateor ſufficienſqꝫ reſponſio. Sꝫ deus auctor ſitnaturaꝝ oīm: cur volūt fortiore nosredde̓ racōne. qn̄ aliqͥd velut impoſſibile nolūt crede̓. eiſqꝫ reddiconē ra-liber xxiꝰcōnis poſcentibꝰ reſpondemus hanceſſe volūtatē dei om̄ipotētis? Qui certe ob aliud vocat̉ omipotens. niſiqm̄ quicqͥd vult poteſt. potuit creare tāmulta niſi oſtēderetur. a credendis hodie diceretur teſtibꝰ: ficto impoſſibilia putaretur. ſolūignotiſſima apud nos. veru etiā quenotiſſmma poſui. Illa enī apud nosp̄ter eos quoꝝ de hijs libros legimus habet teſtē. et ab eis cōſcpͥtaſūt ſūt diuinitus docti atqꝫ hūannitus falli forte potuerūt: licet cuiqꝫ ſine recta rep̄henſionē crede̓. Namnec ego volo teme̓ credi cuncta quepoſui. qꝛ nec a meip̄o ita credūt̉ tāꝙͣnulla de illis ſit in mea cogitacōe dubitacō: exceptis hijs vel ip̄e ſum exptus et cuius facile ē exꝑiri: ſic̄ de calce feruet ī aqua. in oleo frigida eſtde magnēte lapide. neſcio qua ſorbicōne inſenſibili ſtipulam moueat et ferrum rapiat: de carne non putreſcente pauonis putruerit platonis: de paleaſic frigēte ut flueſcereniue ſmāt. ſic calente ut matureſcere poma cōpellat: de igne fulgidoſcd̓m ſuū fulgoreꝫ lapides cōquēdocandificet. et cōtra eundē ſuū fulgorēvrendo plurmia fuſcet. Tale ē etingre macule offundūt̉ ex oleo ſplēdido. ſimiliter ingre linee de candidoimpͥmūtur argēto. De carbonibꝰ etiāqd̓ accedēte ignē ſic vertātur in cōtrariū. ut de lignis pulcherrimis tetri.frāgiles de duriſ. imputribiles de putribilibꝰ fiāt. Hec ip̄e quedā cūmultis. quedā om̄ibꝰ noui: et alia plurima que huic libro inſerere longuꝫfuit. De hijs aūt poſui exꝑta ſedlecta. p̄ter de fonte illo vbi faceſ extinguūtur ardētes accēdūtur extincte: et de pomis terre ſodonorū forinſecus qͣi maturis intrinſecus fumieis:nec teſtes aliquos ydoneos a quibꝰ