ait varro quaſi data oꝑa. et quaſi exinduſtria ꝑ multa diſſentiāt. Sꝫ et eaſi volumus credimus q̄ nō adu̓ſanturlibris: quibꝰ nō dubitamus oporterenos crede̓. De hijs aūt miraculorū locis. nob̓ ad ea q̄ futurā ꝑſuāde̓ incredulis volumus. ſatis illa ſufficiunt. qnos qͦꝫ poſſumus exꝑie̓: et eorū teſteſydoneos nō difficile eſt inuenire. Deiſto aut fano veneris ⁊ lucerna mextinguibili. nō ſolū īnullas cohortanianguſtias: veruētiā latitudinis nob̓campus aperit̉. Addimus enī ad iſtālucerna inextinguibilē. et hūanaꝝ etmagicaꝝ. id eſt ꝑ hoīes demonicaꝝartiū. et ip̄oꝝ ꝑ ſeip̄os demonū multa miracula. Que ſi negae̓ voluerimꝰeidē ip̄i cui credimus ſacrarū literarū adu̓ſabimur veritati. Aut ergo inlucerna illa mechancū aliquid de lapide aſt eſto ars hūana molita eſt: a̓arte magica factū ē qd̓ hoīes illo inrarētur in tēplo: aut demo quiſpiā ſb̓noīe veneris tanta ſe efficacia p̄ſentauit: ut hoc ibi ꝓdigiū ⁊ apparēt hoībꝰet diutius ꝑmaneret. Nliciūtur aūt demones ad inhabitandū ꝑ creaturasqͥs nō ip̄i ſꝫ deus cōdidit delectabilibus ꝓ ſua diuerſitate diuerſis: nō utaīalia cibiſ. ſꝫ ut ſpūs ſignis: q̄ cuiuſqꝫ delectacōne ꝯgruūt ꝑ varia gn̓alapiduꝫ. herbaꝝ. lignorū. animaliū.carminū. rituū. vt aūt illiciātur ab hominibꝰ pͥus eos ip̄i aſtutiſſima calliditate ſeducūt. vel inſpirādo eoꝝ cordibus virus occultu: vel etiā fallacibusamicicijs apparēdo: eorūqꝫ paucosdiſcipulos ſuos faciūt plurimiorūqꝫdoctores. Neqꝫ em̄ potuit niſi pͥmumip̄is docētibꝰ diſci. quid quiſqꝫ illoꝝappetat. qͥd exhorreat: quo inuiteturnoīe quo cogatur: vn̄ magice artesearūqꝫ artifices extitert. Maxīe autēpoſſidēt corda mortalui: qͣ potiſſimuꝫpoſſeſſione gloriatur: cū ſetrāſfiguratin angelos lucis. Sunt ergo factaeoꝝ plurima. qͥ quātomagis mirabilia cōfitemur: tanto cautius vitae̓ debemus. Sꝫ ad hoc vnde nūc agimus:nobis etiā ip̄a ꝓficiūt. Si em hec inimūdi demōēs poſſunt: qͣnto potētiores ſūt ſancti angeli. quanto potētiorhijs om̄ibꝰ deus. qui tatoꝝ miraculorū effectores etiā ip̄os āgelos fecit?Quāobre ſi tot et tanta mirifica. quemechanemata appellāt. dei creaturav̓tētibꝰ hūanis artibꝰ fiūt. ut ea q̄ neſciūt opinētur eſſe diuina: vn̄ factū ēut in quodā tēplo lapidibꝰ magnetibꝰ ī ſolo et camera ꝓporcōne magnitudīs poſitis ſimiulacrū ferreū aeris illius medio inter vtrūqꝫ lapidē ignoratibꝰ quid ſurſū eſſꝫ. ac deorſū qͣi numinis poteſtate pende̓t: qͣle aliqͥd etiāin illa lucerna veneis de lapide aſbēſto ab artifice fieri potuiſſe iā diximꝰſi magorū oꝑa quos nr̄a ſcpͥtura veneficoſ. et incatatores vocat. intantū demones extolle̓ potuerūt. ut ꝯgrue̓ hominū ſenſibꝰ ſibi nobilis poeta vide̓tur. de quadā femia que tali arte polleret dicēs: hec ſe carminibꝰ ꝓmittit ſoluere mentes: qͣs velit aſt alijs durasimmitte̓ curas: ſiſtere aquā fluuijs etvertere ſide̓a retro: nocturnos ſcietmanes mugire videbis: ſub pedibuſterra. et deſcende̓ montibꝰ ornos: qn̄tomagis deus potes ē facere q̄ infidelibꝰ ſūt incredibilia. ſꝫ illius facilia poteſtati: qͥn̄quidē ip̄e lapidū aliarūqꝫvni rerū et hoīm ingenia q̄ ea mirisv̓tutur modis. angelicaſqꝫ naturasomibꝰ terrenis potetiores animatibꝰꝯdidit vniu̓ſa mirabilia. mirabili vincente ꝟtutē. et operādi. iubēdi. ſmediqꝫ ſapiētia. vtes om̄ibꝰ tā mirabiliterꝙ creauit? ¶ Ca. vij.vr̄ itaqꝫ facere nō poſſit deusut ⁊ reſurgat corꝑa mortuorū etigne eterno cruciet̉ corꝑa danatoꝝ: