carnis ſb̓ſtātia qualitatē ab illo inditā. qui tā miras et varias tot rebꝰ indidit quas videmus: ut eas qꝛ multe ſūt nō mirem. Quis enīniſi deus creator oīm dedit carni pauonis mortuine putreſce̓t? Qd̓ cū aditu incredibile videret̉: euenit ut apud cartaginēnobis cocta adponeret̉ hec aius. Decuius pectore pulpaꝝ qͣntū viſū eſtdecerptū ẜuari iuſſimus. Qd̓ poſt dierū tm̄ ſpaciū quāto alia caro quecūqꝫcocta putreſce̓t ꝓ latu atꝫ oblatu: inchil nr̄m offendit olfactū Itēqꝫ repoſitū poſt dies amplius ꝙͣ triginta idēqd̓ erat inuentū eſt. Idēqꝫ poſt annūniſi qd̓ aliqͣntū corpulētie ſiccioris etcōtractioris fuit. Fuis palee dedit veltā frigidā vii ut obrutas niues ẜuetvel tā feruidā ut poma mimatura maturet? De ip̄o ignē mira qͥs explicet:quo quēqꝫ adu̓ſta ingreſcūt cū ip̄e ſitlucidus. et pene omīa q̄ ambit et lambit colore pulcherrima decolorat. atꝫex pruna fulgida carbonē teterrimūreddit? Neqꝫ id qͣi regulariter diffinitū ē. Nā ecōtrario lapides igne candente ꝑcocti. et ip̄i fiūt candidi: et ꝙͣuis ille magis rubeat. illi albicēt: cōgruūt tn̄ luci qd̓ albū eſt. ſicut ingrūtenebris. Cū itaqꝫ ignis in lignis ardeat ut lapides cōquat: ꝯtrarios hꝫnō in ꝯtrarios rebꝰ effectus. Et ſi enīlapides ⁊ ligna diuerſa ſūt. cōtrariatn̄ nō ſūt: ſicut albū ⁊ nigrū quorū inlapidibus vnū facit: alterū in lignis:claros illos clarificās. hec effuſcas: cūin illis deficeret: niſi in iſtis viueret.Quid ī carbonibꝰ? Nōne mirāda reseſt. et tanta infirmitas ut ictu leuiſſimo frangātur. preſſu facilimo cōterātur: et tāta firmitas. ut nullo humorecorrūpāt̉. nulla etate vincātur: uſqꝫ adeo ut eos ſubſterne̓ ſoleāt. qui limites figūt. ad cōuincēdū litigatorem.quiſquis poſt qͣntalibꝫ tꝑa extiterit.liber xxiꝰfixūqꝫ lapidē limitē nō eſſe ꝯtendei̓t:Quis eos in terra humida infoſſos.vbi ligna putreſcerēt tādui durareincorruptibiliter poſſe niſi rerū ille corruptor ignis effecit? Intueamur etiāmiraculū calcis. excepto eo de quo iāſatis diximus qd̓ igne candeſcat quoalia tetra reddūtur. etiā occultiſſimeab igne ignē cōcipit eūqꝫ iam glebatangētibꝰ frigida tā latēter ẜuat. utnulli nr̄o ſenſui ꝓrſus appareat: ſꝫ cōꝑtus exꝑimēto etiā dum nō appareat.ſciatur meſſe ſopitus. Propter qd̓ eācalceꝫ viuā loqͥmur: velut ip̄e ignis ſates aīma ſit inuiſibilis. viſibilis corpis. Iam vero ꝙ mirū eſt qd̓ cū extingͣuitur. tūc accenditur? vt enī occulto igne careat aque infundit̉. aquave ꝑfundit̉: et cū ante ſit frigida indeferueſcit: vn̄ feruētia cūcta frigeſcūt.Velut expirate ergo illa gleba. diſcedes ignis qͥ latebat appae̓t: ac deindetanꝙͣ mortē ſic frigida ē: ut adiectavnda nō ſit arſura: et ꝙ calcē vocabamus viuā vocemus extinctā. Quid ēqd̓ huic miraculo addi poſſe videat̉?Et tn̄ additur. Nā ſi nō adhibeas aquā ſꝫ oleū qd̓ magis fomēs eſt igninulla eius ꝑfuſione vel infuſione ferueſcit. Hoc miraculū ſi de aliquo indicō lapide legeremus ſiue audie̓muſet ī nr̄orū exꝑmentū venire nō poſſet:ꝓfecto aut mendaciū putaremus: a̓certe graditer mirarem. Quarū verorerū ante nr̄os oculos cottidiana docum eta verſant̉ nō genere minus mirabili ſꝫ ip̄a aſſiduitate vileſcūt: ita utex ip̄a india q̄ remota ē pars orbis anobis deſierimuſnōnulla mirari: queadnos potuerūt mirāda ꝑduci. Adamantē lapide multi apd̓ nos habēt:et maxīe aurifices inſignitoreſqꝫ gemmaꝝ. Qui lapis nec ferro nec igninec alia vi vlla ꝑhibetur p̄ter hircinūſanguine vinci. Sꝫ qui eū habent atꝫ