nouerūt: nūquid ita mirātur. ut hij qͥbus pͥmū potētia eius on̄dit̉? Quibꝰaut no on̄dit̉. fortaſſe nec credūt. a̓ ſicredūt īexꝑta mirātur: et ſi ꝯtigei̓t exꝑiri. adhuc quidā miratur inſolita: ſꝫaſſiduitas exꝑiēdi paulatī ſb̓trahitadmiracōis incitamentū. Magnētē lavidē nouimus. mirabilē ferri eē raptore. Qd̓ cū pͥmū vidi: vehemēter in horrui. Quippe. cerneba a lapide ferreūānulū raptū atqꝫ ſuſpenſū: deinde cūtanꝙͣ ferro qd̓ rapuerat vim dediſſetſuā ꝯmuneqꝫ feciſſet. id ē anulus alteri admotus ē: eundēqꝫ ſuſpendit: atꝫut ille priori lapidi: ſic alter ānuluspriori anulo coherebat. Acceſſit eodem mō tercius: acceſſit ⁊ qͣrtus. Iamqꝫ ſibi ꝑmutua circulis nexiſnō impl̓catoꝝ intrinſecus ſꝫ extrinſecus adherētiū: qͣi cathena pepederat anuloꝝ.Quis iſtā vin lapidis nō ſtuperet q̄illi nō ſolū merat. verū etiā ꝑ tot ſuſpiſatrāſibat. et inuiſibilibꝰ ea vinculisſubligabat? Sꝫ multo eſt mirabiliuſqd̓ a fratre et coepiſcopo meo ſeueromileuitano de iſto lapide cognoui.Seip̄m nāqꝫ vidiſſe narrauit. quea q̄modū batanarius quodā comes africe cū apd̓ eū ꝯuiuaret̉ epiſcopus eude ꝓtulerit lapidē. et tenuei̓t ſub argento. ferrūqꝫ ſuꝑ argentū poſuerit:deinde ſic̄ ſubter mouebat manu qͣ lapidē tenebat. ita ferrū deſuꝑ mouebatur: atqꝫ argēto medio nichilqꝫ paciēte. cōcitatiſſimo curſu ac recurſumfra lapis ab hoīe. ſupͣ ferrū rapiebat̉a lapide. Dixi qd̓ ip̄e conſpexi: dixi qd̓ab illo audiui: cui tanꝙͣ ip̄e viderimcredidi. Quid etiā de iſto magnēte legerim. dica. Qn̄ uixta eū ponit̉ adamas nō rapit ferrū: et ſi iam rapueratut ei ꝓpinqͣuerit mox remittit. Indiamittit hos lapides. Sꝫ et ſi eos noscognitos iā deſiſtimus admirari: qͣntomagis illi a quibꝰ veniūt. ſi eos fa-cilimos habēt. ſi forſitā hn̄t ut nos calce. quā miro mō aqua ferueſcentē qͣſolet ignis extingui. et oleo nō ferueſcentē quo ſolet ignis accendi. qꝛ inpromptu nobis eno miram? ¶ Ca. v.Erutamē hoīes infideles qui cūdiuina vel p̄terita vel futurā miracula p̄dicamus q̄ illis experiēda nonvalemus oſtēde̓: racōne a nobis earū flagitāt rerū. Qua qm̄ nō poſſumꝰredde. excedūt enī vires mētis hūane: exiſtimāt falſa eſſe q̄ dicimus: ip̄ide tot mirabilibꝰ rebꝰ qͥs vel vide̓ poſſumus vel videmus debet redde̓ racōne. Qd̓ ſi fieri ab hoīe nō poſſe ꝑuiderint. fatendū ē eis nō ideo aliquidnō fuiſſe. vel nō futurū eſſe: qꝛ racō nōp̄t inde reddi: qͥnquidē ſūt iſta. de qͥbus ſimiliter nō p̄t Nō itaqꝫ ꝑgo perplurima q̄ mādata ſūt literis nō geſta atqꝫ trāſacta. ſꝫ in locis quibuſqꝫmanētiā: quo ſi quiſꝙͣ ire voluerit etpotuei̓t: vtrū vera ſint̓ explorabit. Sꝫpauca comemoro. Agrigētinū ſicilieſalē ꝑhibet cū fueit admotus igni velut in aqͣ flueſcere: cū vero ip̄i aq: velutin igne crepitae̓. Apud garamātasquedā fonte tāfrigidū diebꝰ ut nō bibat̉: tā feruidū noctibꝰ ut nō tāgat̉In epiro aliū fontē ī quo faces ut inceteris extīguūtur accenſe: ſꝫ nout inceteris accedūtur extincte. Aſbeſtōarchadie lapidē ꝓpterea ſic vocari:qd̓ accēſus ſemeliam nō poſſit extingui. Lignū cuiuſdā ficus egiptie nōut ligna cetera ī aquis natari ſꝫ mergi: et qd̓ ē mirabilius cū in ymo aliꝙͣdiu fuerit: inde ad aque ſuꝑficiē rurſus emerge̓ qn̄ madefactu debuit humoris pode̓ p̄gͣuari. Poma ī terra ſodomorū gigni quidē. et ad maturitatiſfacie ꝑuenire: ſꝫ morſu preſſuue temptata. in fumū ac fauillā corio fateſcēte vaneſcere. Pirritē lapidē ꝑ ſicu tenentis manum ſi vehemētius pmatur