liber xxveteribꝰ literis ſacris. hoc p̄nūciatuꝫeſſe ꝓbauimus. Sed veteribꝰ ꝑ xp̄mfuturu eſſe iudiciū id eſt iudice criſtūde celo eſſe venturū: non tanꝙͣ nobiseuidēter exp̄ſſum eſt: ꝓpterea qꝛ cūibi dicit dn̄s deus ſe eſſe venturum veldn̄m deū dicitur eſſe venturū: nō cōſequēter intelligitur xp̄us: dn̄s enī deus. et pater eſt ⁊ filius et ſpiritus ſanctus: neqꝫ hoc tn̄ inteſtatu relinquerenos oportet. Primo itaqꝫ demonſtradū ē. quēadmodū ih̓us xp̄us tanꝙͣdn̄s deus loquat̉ in ꝓpheticis libriset tn̄ iheſus xp̄us euidēter appareat:ut ⁊ quādo nō ſic apparet. et tn̄ ad illd̓vltimū iudiciuꝫ dn̄s deus dicitur eſſeventuruſ: poſſit iheſus xp̄us intelligi.Eſt locus auꝑdiſaiam ꝓphetam: quihoc quod dico euidenter oſtendit.Deus enim per prophetam. audi meinquit iacob et iſrahel quem ego voco. Ego ſum pͥmus. et ego ī ſempiternū. et manus mea fundauit terram: etdextera mea firmauit celum. vocaboeos et ſtabūt ſimul: et congregabutur omēs ⁊ audient. Quis enūciauithec Diligēs te. feci volūtateꝫ tua ſuꝑbabilone ut auferrē ſeme chaldeorū.Et locutus ſū. et ego vocaui ⁊ adduxieū: et ꝓſperā feci viam eius. Acceditead me: et audite hec. Nō a principiolocutus ſū in abſcondito. qn̄ fiebāt ibiera. Et nūc dn̄s deus miſit me. et ſpūseius. Nempe ip̄e eſt qui loquebat̉ ſic̄dn̄s deus. nec tn̄ intelligeretur iheſusxp̄us niſi addidiſſet: et nūc dn̄s deusmiſit me. et ſpūs eius. Hoc em̄ dixitſcd̓m formā ẜui de re futura vtens p̄teriti tēporis ꝟbo: quēadmodū apudeundē ꝓphetā legit̉: ſic̄ ouis ad imolandū ductus eſt. Nō emī ait ducet̉:ſed ꝓ eo qd̓ futurū erat p̄teriti tēporisverbū poſuit. Et aſſidue ꝓphete ſic locutur. Eſt ⁊ alius locus apud zachariā qui hoc euidēter oſtēdit: qd̓ om̄i-potentē miſit omīpotēs. Auis quē. inſi deus pater. deū filiū. Nā ita ſcriptūeſt. Hec dic̄ dn̄s omipotes. Poſt gloriā miſit me ſuꝑ gentes. q̄ ſpoliauer̄tvos: qꝛ qui tetigerit vos. quaſi tagitpupillā oculi eius. Ecce ego inferammanū meā ſuꝑ eos: et erūt ſpolia hn̄ſqͥ ſeruierat eis: et cognoſcetis qꝛ dn̄somīpotēs miſit me. Ecce dic̄ dn̄s omīpotens. adnō omīpotente ſe miſſum.Quis hic audeat intellige̓ niſi xp̄mloquentē. ſcilicꝫ oubꝰ q̄ ꝑierat domꝰiſrl̓. Ait nāqꝫ ī euāgelio. Nō ſū miſſuſniſi ad oues q̄ ꝑierunt domus iſrl̓: qͥshic cōparauit pupille oculi dei: ꝓpterexcellētiſſimū dilectōis affectū. Ex qͦgenere ouiū. etiā ip̄i apoſtoli fuerunt.Sed poſt gloriā reſurrectōnis vtiqꝫſue. que anteꝙͣ fieret ait euāgeliſta.iheſus nondū erat glorificatus: etiamſuꝑ gentes miſſus eſt in apl̓is ſuiſ: acſic impletū eſt qd̓ ī pſalmō legit̉. Erues me de contradictōnibꝰ ppl̓i: conſtituēs me ī capite gentiū: ut qui ſpoliauerant iſrahelitas. quibuſqꝫ iſraheliteſeruierat. quādo ſūt gentibꝰ ſubditinō viciſſim eodē mō ſpoliarētur: ſꝫ ip̄iſpolia fierent iſrahelitaꝝ. Hoc enimapoſtolis ꝓmiſerat dicēs. Facia vospiſcatores hoīm. Et vni eorū. ex hoc iāinquit hoīes eris capiēs. Spolia ergo fient. ſꝫ in bonū tanꝙͣ erepta vaſailli forti: ſed fortius alligato. Item ꝑeūdē ꝓphetā dn̄s loquēs. et erit inqͥtindie illa. quera auferre om̄es genteſque veniūt cōtra ihrl̓m. et effundā ſuꝑdomū dauid. et ſuꝑ habitatores iheruſalēſpiritū gratie et miſcd̓ie et aſpicient ad me ꝓ eo qd̓ inſultauerūt: etplangēt ſuꝑ eo planctū quaſi ſupercariſſimū: et dolebūt dolore qͣi ſuꝑ vnigenitū. Nūquid niſi dei ē auferre oēsgentes inimicas ſancte ciuitatis iheruſalē. q̄ veniūt ꝯtra ea. id eſt ꝯtrarieſūt ei. vel ſic̄ alij ſūt interp̄tati. veniūt