ſuꝑ eā. id eſt aut effundere ſuꝑ domūdauid. et ſuꝑ habitatores eiuſdē ciuitatis ſpiritu gͣtie et miſcd̓ie? Hoc vtiqꝫ dei eſt. et ex ꝑſona dei dicit̉ ꝑ ꝓpheta: et tn̄ hūc deū hec tā magna et tā diuina facientē ſeſe xp̄us oſtēdit: adiūgēdo atqꝫ dicēdo. Et aſpiciēt ad meꝓ eo ꝙ inſultauerūt: et plāgent ſuꝑeo planctū qͣi ſuꝑ cariſſimū ſiue dilectū: et dolebūt dolore qͣſi ſuꝑ vnigemtū. Penitebit quippe in die illa iudeos etiā eos qͥ accepturi ſūt ſpm̄ gratie et miſcd̓ie: ꝙ in eius paſſione inſultauerūt xp̄o cū ad eū aſpexerint ī ſuamaieſtate venientē: eūqꝫ eſſe cognouerint quē pͥus huīlē in ſuis parētibus illuſer̄t: quāuis et ip̄i parētes eorū tante illius impietatis auctoe̓s reſurgētes videbūt eū: ſꝫ puniendi iamnō adhuc corrigēdi. Nō itaqꝫ hoc loco ip̄i intelligēdi ſūt vbi dictū eſt: eteffundā ſuꝑ domū dauid. et ſuꝑhabitatoes ihrl̓m ſpm̄ gratie et miſcd̓ie: etaſpiciēt ad me ꝓ eo ꝙ inſultauerūt:ſꝫ tn̄ de illoꝝ ſtirpe veniētes ꝑ heliamillo tꝑe ſūt credituri. Sꝫ ſicut diximꝰiudeis. vos occidiſtis xp̄m ꝙͣuis hocparētes eoꝝ fecerīt: ſic et iſti ſe dolebūt feciſſe quodāmō: qd̓ fecer̄t illi exquorū ſtirpe deſcēdūt. Quauis ergoaccepto ſpiritu gratie et miſcd̓ie iā fideles nō dānabūtur cū impijs parētibus ſuis dolebūt tn̄ tanꝙͣ ip̄i fecerintqd̓ ab illis factū ē. Non igit̉ dolebūtreatu crimīs: ſꝫ pietatis affectu. Sane vbi dixerūt. lxx. interp̄tes. et aſpicient adme ꝓ eo ꝙ inſultauerūt: ſic interp̄tatū eſt ex hebreo: et aſpiciēt adme quē ꝯfixerūt. Quo quidē ꝟbo euidentius xp̄us apparet crucifixus. Sꝫilla inſultacō quā. lxx. pone̓ maluer̄t:eius vniu̓ſe nō defuit paſſioni. Nā etdetēto et alligato. et adiudicato. et obprobrio ignominoſe veſtis induto.et ſpinis coronato. et calamo ī capiteꝑcuſſo. et irridēter fixis genibꝰ adorato. et crucē ſuā portati. et in ligno iāpendēti: vtiqꝫ inſultauerūt. Proindeinterp̄tacōne nō ſequētes vnā ſꝫ vtraqꝫ iuigentes. cū et inſultauerūt. et cōfixer̄t legimus: plemus veritatē dominice paſſionis agnoſcimus. Cumergo in ꝓpheticis literis adnouiſſimum iudicium faciendū deus legitureſſe venturus. et ſi eius alia diſtinctōnō ponat̉: tantūmo ꝓpter ip̄m iudiciūxp̄us debꝫ intelligi: qꝛ et ſi pater iudicabit. ꝑ aduentū filij hoīs iudicabit.Nā ip̄e ꝑ ſue p̄ſentie manifeſtacōneꝫnō iudicat quenqͣ: ſꝫ om̄ē iudiciū dedit filio. Qui manifeſtabit̉ homo iudicaturus: ſic̄ homo ē iudicatus. Euis ēenī alius. de quo idē deus loquit̉ periſaiā ſub noīe iacob et iſrahel. de cuiusſemīe corpus accepit? Qd̓ ita ſcriptueſt. Iacob puer meus. ſuſcipiā illū: iſrꝭdilectus meus. aſſumpſit eū aīa mea:dedi ſpiritū meū in illū: iudiciū gētibꝰꝓferet. Non clamabit. neqꝫ ceſſabit:neqꝫ audiet̉ foris vox eius. Calamūquaſſatū nō ꝯteret: et linū fumās nonextinguet: ſꝫ ī veritate ꝓferet iudiciū.Refulgebit et nō ꝯfringetur donec ponat ī terra iudiciū: et in noīe eius gentes ſperabūt. In hebreo nō legitur iacob et iſrahel. Sꝫ qd̓ ibi legitur ẜuusmeus. nimirū. lxx. interptes volentesadmone̓ qͣtenus id accipiendū ſit. qꝛſcꝫ ꝓpter formā ſerui dictū eſt in quaſe altiſſimus huilimū p̄buit: ip̄ius hominis nomē ad eū ſignificādū poſuerūt: de cuius gene̓ eadē ẜui forma ſuſcepta ē. Patus eſt in eū ſpūs ſcūs qd̓et in colūbe ſpecie euāgelio teſte monſtratu ē. Iudiciū gentibꝰ ꝓtulit: qꝛ p̄nūciauit futurū: qd̓ gentibꝰ erat occultu. Māſuetudīe nō clamauit: nec tn̄ inp̄dicāda veitate ceſſauit. Sꝫ nō ē audita foris vox eius. nec audit̉: qn̄quidē ab eis qui foris ab eius corꝑe p̄ciſi