liber. xxinuentus eſt xp̄us ſme ullo om̄ino peccato: proinde qꝛ poſt iudiciū cū fuerītetiā igne mūdati. qui eiulmodi mundacōne ſūt dign. in omnibꝰ ſanctisnullū inuenietur ominio peccatū: atqꝫita ſeip̄is offerent in iuſticia. ut taleshoſtie omino mimaculate. ac ſme vllovicio ſint future: erūt ꝓfecto ſic̄ priſtinis diebꝰ. et ſicut ānis pͥoribꝰ. quādoin vmbra huius rei future mūdiſſimeofferebātur hoſtie hec erit nāqꝫ mundicia tunc in mortali carne ac menteſanctorū: q̄ figurabatur in illaꝝ corporibꝰ boſtiarū. Deinde ꝓpter eos qͥnō mūdacōne. ſꝫ dānacōne ſūt digniet accedā inquit ad vos in iudiciū. etero teſtis velox ſuꝑ maleficos. et ſuꝑadulteroſ. et cetera: quibꝰ danabilibꝰenumeratis criminibꝰ addidit: quoniā ego dn̄s deus veſter et nō mutor.Tanꝙͣ diceret. Cum vos mutaueritet in deterius culpa veſtra. et in meliuſgratia mea: ego nō mutor. Teſtē vero ſe dicit futurū: quia ī iudicō ſuo nōindiget teſtibꝰ: eūqꝫ velocē. ſiue quiarepente venturus eſt: eritqꝫ iudiciumip̄o inopinato eius aduentū celerrimū: qd̓ tardiſſimū putabatur: ſiue qꝛip̄as coniuncet ſme vlla ẜmonis ꝓlixitate cōſcientiaſ. In cogitacōnibꝰ eiuſſicut ſcriptu ē: mmipij interrogacō erit.Et apoſtolus. Cogitacōnibꝰ inquitaccuſantibus. vel etiam excuſantibusin die qua iudicabit deus occulta hominū: ſcd̓m euāgeliū meū ꝑ ih̓m xp̄m.Etiā ſic ergo dn̄s futurus teſtis intelligēdus eſt velox: cū ſme mora reuocaturus eſt in memoriā: vn̄ conuincatpuniatqꝫ conſcientiā. ¶ Ca xxvij.llud etiā quod aliud ages in octauodecimo libro ex iſto ꝓpheta poſui: adiudiciū nouiſſimū ꝑ̄tinet. vbi ait. Erūtmichidicit dn̄s omnipotēs in die quaego facio in acquiſiconē: et eligā eoˢſicut elegit bomo filiū ſuū qͥ ſeruit ei:et cōuertar ⁊ videbitis quid ſit interiuſtū et impiū: et inter ſeruientē deo eteū qui non ſeruit ei: qꝛ ecce dies venitardēs ſicut clibanus. et ꝯburet eos:et erūt omēs alienigene. et vniu̓ſi quifaciūt iniquitate ſtipula: et ſuccēdeteos dies venies dicit dn̄s omīpotens:et nō relinquetur in eis radix neqꝫ ramus. Et orietur vobis qͥ timētis nomēmeum ſol iuſticie. et ſanitas in penniseius: et egrediemim ⁊ ſalictis ſicut vituli de vinculis relaxati: et ꝯculcabitiſiniquos: et erūt cinis ſub pedibꝰ vr̄is:dicit dn̄s omīpotes. Hec diſtantia p̄miorū atqꝫ penaꝝ iuſtos dirimēs abiniuſtis. que ſub iſto ſole ī huius vite vanitate nō cernit̉: qn̄ ſub illo ſole iuſticie in illius vite manifeſtacōneclarebit. Tunc ꝓfecto erit iudiciuꝫ:quale nūquā fuit. ¶ Ca. xxviij.vod vero ſb̓iūgit idē ꝓpheta¶ memētote legis moyſi fiū meiqua mādaui ei ī oreb ad omnē iſrahel¶ precepta et iudicia. oportune comemorat. poſt declaratu futurū tam magnū inter obſeruatores legis ꝯtemptor eſqꝫ diſcrime: ſimul etiā ut diſcātlegē ſpiritualiter intellige̓: et inueniant in ea xp̄m. ꝑ que iudicē faciendaeſt inter bonos et malos ip̄a diſcrecō.Non enī fruſtra idēdn̄s ait iudeis.Si crederetis moyſi: crede̓tis et inchi. De me enī ille ſcpͥſit. Carnaliterquippe accipiēdo lege. et eius ꝓmiſſaterrena. rerū celeſtiū figuras eſſe neſciētes. in illa murmura corruerunt: utdicere auderēt. vanus eſt qui ſeruitdeo. Et quid ampliuſ. qꝛ cuſtodiummꝰmandata eius: et quia ambulauimuſſupplices an facie dn̄i omīpotetis? Etnunc nos beatos dicimus alienos: etedificātur om̄s qui faciūt imquitatē.Quibus eorū verbis quodāmō ꝓph̓acōpulſus eſt nouiſſmmū p̄nūciare iudiciū: vbi mali nec ſaltē falſo ſint btī