liber xxꝰque in celis eſt. hoc flumīe omnia ſatiari. Sꝫ qꝛ ⁊ terrenis corporibꝰ paxincorrupcōis atqꝫ immortalitatis inde influet: ideo declinare ſe dixit hocflumē. ut de ſuꝑnis quodāmodo etiāinferiora ꝑfundat: et hoīes equalesangelis reddat. jheruſalē qͦꝫ nō illamque ſeruit cū filijs ſuiſ: ſꝫ liberā matrēnram intelligamus. ſcd̓m apl̓m eternā in celis Ibi poſt labores erumnaꝝcurarūqꝫ mortaluuꝯſolabimur: tāquāparuuli eius ī humeis genibuſqꝫ portati. Rudes em̄ nos ⁊ nouos blādiſſimis adiutorijs inſolita nobis illa beatitudo ſuſcipi et: ibi videbimus ⁊ gaudebit cor nr̄m. Nec exp̄ſſit quid videbimuſ. Sꝫ quid niſi deū? vt impleatur in nobis ꝓmiſſum euāgelicū: beatimūdo corde: qm̄ ibi deū videbūt. Etomīa illa q̄ nūc nō videmus. credētesaūt ꝓ modulo capacitatis hūane. lōgeminus ꝙͣ ſunt atqꝫ incōꝑabilitercogitamus: et videbitis inqͥt. et gaudebit cor vr̄m. Hic creditis: ibi videbitis. Sed quoniā dixit. et gaudebitcor veſtrum. ne putaremus illa bonaiheruſalē ad nr̄m tantumdo ſpiritumꝑtinere. et oſſa inquit vr̄a ut herba exoriētur: vbi reſurrectōꝫ corporū ſtrinxit: velut qd̓ nō dixerat reddēs. Neqꝫenī cū viderimus fient: ſꝫ cū fuerint facta videbimus. Nam et de celo nouoac terra noua iam ſupra dixerat: dumea que ſanctis ꝓmittutur in fine ſepeac multiformiter diceret. Erit inquitcelū nouū ⁊ terra noua: et nō erūt memores pͥorū. nec aſcendet in cor ip̄oꝝſꝫ leticiā et exultacōnē inueniet in ea.Ecce ego faciā iheruſalē exultacōꝫ etpopulo meo leticiā: et exultabo ī iheruſalē. et letabor in ppl̓o meo: et vltra nōaudietur in illa vox fletus: et cetera. q̄quidā ad illos carnales mille annosfeferre conatur. Locucōes enī tropiceꝓprijs ꝓphetico more miſcentur: et adintellectū ſpūaleꝫ intētio ſobria. cumquodā vtili ac ſalubri labore ꝑueniat. Digricia vero carnalis velut inerudite atqꝫ inexercitate tarditas mentis ꝯtenta litere ſuꝑficie: nichil putatinterius requirendū. Hec de ꝓpheticis verbis que ante iſtū locuꝫ ſcriptaſūt: ſatis dixreimus. In hoc aūt locovnde ad illa digreſſi ſumus cū dixiſſet. et oſſa vr̄a ut herba exoriētur. utreſurrectōeꝫ carnis qͥdē. ſꝫ tn̄ bon orūſe nūcꝯmemorare moſtraret adiuxit:ꝯgnolcetur manus dn̄i colentibꝰ eu.Quid eſt hoc niſi manus diſtinguentis cultores ſuos a ꝯtemptoribꝰ ſuiſDe quibꝰ ſequētiā cōtexes. et cōminabitur inqͥt cōtumacibꝰ: ſiue ut ait alius interpres. incredulis. Nec tūc cōminabitur: ſed q̄ nūc dicūtur mina citer: tunc efficaciter implebūtur. Ecceenidn̄s inquit ut ignis veniet. et ut tepeſcas currus eiuſ: redde̓ in indignacōne vindictā: et vaſtacōnē in flāmaignis: in igne enī domini iudicabituromnis terra et in gladio eius omniscaro: multi emī vulnerati erūt a dn̄o.Siue igne ſiue tempeſtate. ſiue gladio. pena iudicij ſignificat: qn̄ quideꝫip̄m dn̄m quaſi ignē dicit eſſe venturūeis ꝓfecto quibus penalis erit eiusaduentus. Currus vero eius nā pluraliter dicti ſūt: angelicā miniſteria nōincōueniēter accipimus. Quod autēait omēꝫ terra et omnē carne in eiusigne ⁊ gladio iudicari. non etiam ibiſpūales intelligamus ⁊ ſanctos. ſedterrenos atqꝫ carnales: de qualibusdictū ē: qͥterrena ſapuit et ſape̓ ſcd̓mcarne mors eſt: et quales ominio caroappellant̉ a dn̄o vbi dicit. nō ꝑmanēbit ſpūs meus in hom̄ibꝰ iſtis. qm̄ caro ſūt. Quod vero hic poſitū eſt. multi vulnerati erūt a dn̄o: iſto vulne̓ fietmors ſcd̓a. Poteſt quidem ⁊ ignis etgladius et vulnus accipi in bono. Nā