ineſt imabili velocitate rediturū. antiquiſſimoꝝ cadauerū puluere? Necab illa ſentētia qua homī dictū ē. terra es ⁊ in terra ibis. futuros illos ſanctos arbitremur immunes. ſi eorummorientiū in terra nō recidēt corꝑa: ſꝫſicut in ip̄o raptū morietur: it a ⁊ reſurgent dū ferūtur ī aera. In terra quippe ibis id ē in hoc ibis amiſſa vitā qd̓eras anteꝙͣ ſumeres vitā: id eſt hoceris examinatuſ: qd̓ eras anteꝙͣ eſſesaīatus. Terra quippe inſufflauit deuſin faciē flatu vite: cū factus eſt homoin animā viua. Tanꝙͣ diceret̉. Terraes animata qd̓ nō eras: terra eris exanimis ſicut eras: qd̓ ſūt et anteꝙͣ putreſcant oīa corꝑa mortuoꝝ: qd̓ erūtet illa ſi moriētur vbicūqꝫ moriatur cūvitacarebūt: quā ꝯtinuo r̄cepturā ſūt.Sic ergo ibūt ī terra. qꝛ ex viuis hominibꝰ terra erūt: quēadmodū id incinerē qd̓ fit cinis: id in vetuſtateꝫ qd̓ſit vetus: id in teſtaꝫ. qd̓ ex luto fit teſta. Et alia ſentētia ſic loquit̉. Quōaūt ſit futurū quod nūc ꝓ nr̄e ratiuncule viribꝰ utcūqꝫ coicimus: tūc eritpotius ut noſſe poſſimus. Reſurrectōne quippe mortuoꝝ futurā. et in carneqn̄ xp̄uſ venturus eſt viuos iudicaturus ⁊ mortuos. oportet ſi xp̄iam eē volumus ut credamus. Sꝫ non ideo dehac remanis eſt fides nr̄a: ſi quēadmodū futura ſit ꝑfecte ꝯp̄hende̓ nonvalemus. veruiam ſicut ꝓmiſmiusde hoc iudico dei nouiſſimo etiā ꝓphetici veteres libri qͥdp̄nūciauerit: qn̄tu ſatis eſſe videbitur debemus oſtēdere. Que ſicut arbitror nō tanta mora neceſſe erit tractari ⁊ exponi: ſi iſtiſque p̄miſimus lector curauerit aduuiuari. ¶ Ca. xxi.Ropheta yſaias reſurgēt inqͥtmortui. et reſurgent qui erat inſepulchris: et letabūtur omēs qͥ ſuntin terra. Ros e̓ni qui abs te ē. ſanitasillis ē: terra vero impioꝝ cadet. Totu illud ſuꝑius ad reſurrectōne ꝑtinetbeatoꝝ. Qd̓ aūt ait. terra vero impiorū cadet. bene intelligit̉ dictū: corꝑavero impioꝝ ruina dānacōis excipiet. Iam porro ſi de bonoꝝ reſurrectōeqd̓ dictum eſt diligētius et diſtinctius velimius intueri: ad pͥmam referedū ē qd̓ dictū ē. reſurgent inortui: adſcd̓m vero qd̓ ſequitur ⁊ reſurgēt quierat in ſepulchris. Iam ſi ⁊ illos inqͥramus ſanctos quos hic viuos inueturus eſt dn̄s. eis ꝯgrue deputabit̉qd̓ adiūxit. et letabūtur omēs qui ſūtin terra: ros enī qͥ abs te eſt: ſanitasillis eſt. Sanitatē loco iſto immortalitate rectiſſime accipimus. Eanāqꝫeſt pleniſſima ſanitas q̄ non reficituralimētiſ. tanꝙͣ cottidianis medicamētis. Item de iudicij die ſpem pus danſbonis deinde terrens maloſ. idē ꝓpheta ſic loquit̉. Hec dicit dominus. Ecce ego declino in eos ut flumē pacis:et ut torrēs mūdās gloriā gentiū. Filij eoꝝ ſuꝑ humeros portabūt: et ſuꝑ genuā ꝯſolabūtur. Quēadmodū ſique mater ꝯſoletur. ita ego vos conſolabor. et in iheruſalē ꝯſolabinimi: etvidebitis. et gaudebit cor vr̄m: et oſſavr̄a ſicut herba exoriētur. Et ꝯgnoſcet̉ manus dn̄i colētibꝰ eū. et commabit̉ ꝯtumacibꝰ. Ecce enī dn̄s ut igniſveniet. et ut tēpeſtas currus eiuſ: reddere ī indignacōe vindictā: et vaſtaconē in flāma ignis: In igne enī dn̄iiudicabitur om̄is terra: et ī gladio eiꝰoīs caro: multi vulnerati erūt adn̄o.In ꝓmiſſione bonorū flumē paciſ. ꝓfecto abūdantiā pacis illius debemuſacciꝑe: qua maior eſſe nō poſſit. Hacvtiqꝫ in fine rigabimur: de qua in p̄cedenti libro abudanter locuti ſumus.Hoc flumē ſe ī eos declinare dicit. qͥbus tantā beatitudinē pollicet̉: ut intelligamus ī illius felicitatis regiōe