Druckschrift 
De civitate dei
Einzelbild herunterladen
 

nouiſſimo video michi eſſe p̄tereundas. ne hoc volumē in miniā lōgitudi ꝓuoluatur: ſꝫ nullo eſt p̄tereūdus apl̓us paulus ſcribes ad theſaloniſenſes: rogamus inquit vos fratres aduentū dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i. et nr̄econgregacōis in ip̄m ut cito moueaniii mente neqꝫ terreamini neqꝫper ſpūm. neqꝫ verbū. neqꝫ epl̓amtanꝙͣ nos miſſaꝫ qͣi inſtet dies dn̄i.Ne quis vos ſeducat ullo: qm̄ niſivenerit refuga pͥmū. et reuelatus fuerit homo peccati filius interitus aduerſatur. et ſuꝑextollit̉ ſupra omē qd̓dicit̉ deus aūt qd̓ colitur ita ut ī templo dei ſedeat oſtētans ſe tāꝙͣ ſit deus. Non retinetis in memoria qd̓ adhuc cum eſſem apud vos hec dicebāvobis? Et nūc quid detineat ſcitis: utreueletur in ſuo tēpore. Iam emī miſteriū iniquitatis operatur. tantum quimodo tenet teneat donec de medio fiat. Et tunc reuelabitur imquus. quedn̄s iheſus xp̄us interficiet ſpūm orisſui. et euacuabit illuminacōne p̄ſentieſue: cuius eſt p̄ſentia ſcd̓m oꝑacorſathane in om̄īi ꝟtute et ſignis ꝓdigijs mēdacij. et ī omi ſeductōne miquitatis hijs qui pereūt eo dilectōne veritatis receperūt ut ſaluifierent. Et ideo mittet illis deus oꝑacōne erroris ut credant mendacō etiudicetur omēs quino crediderūt veritati. ſꝫ conſenſerūt iniquitati. Nullidubui ē eūde antixpo iſta dixiſſe dieqꝫ iudicij. Hūc enī appellat diem dn̄i eſſe venturū: niſi ille prior veneritquē refugā vocat utiqꝫ a dn̄o deo. Qd̓ſi de om̄ibꝰ impijs merito dici poteſt:qͣnto magis de iſto? Sꝫ in quo tēplodei ſit ſeſſurus incertu eſt: vtrū in illaruina tēpli qd̓ aſalomone rege conſtructū ē: an vero in eccleſia. Non enītemplū alicuius īdoli aut demonis.templū dei apl̓us diceret. Vnde non-liber. xxjnulli ip̄m principe ſꝫ vniu̓ſū quodanimo corpus eius id eſt ad eūptine hoīm multitudinē ſimul ip̄o ſuopnͥcipe. hoc loco intelligi antixp̄m volunt rectuuſqꝫ putat etiā latine dici ſic̄in grecō ē. ī tēplo dei. ſꝫ in templuꝫdei ſedeat: tanꝙͣ ip̄e ſit templū dei qd̓eſt eccleſia. ſicut dicimus ſedeat in amicu: id eſt velut amicus. vel ſi qͥd aliud iſto locucōis genere dici ſo et. Qd̓aūt. ait et nūc detineat ſcitiſ. id ē quidſit in mora. que cauſa ſit dilacōis eiusut reueletur in ſuo tēpore ſcitis: qm̄ ſcire illoſ dixit. aꝑte hoc dice̓ noluit. Etideo nos neſcimus qd̓ illi ſciebāt: ꝑ̄uenire labore ad id qd̓ ſenſit apl̓scupimus. nec valemus. Preſerti qꝛ etilla addidit. hūc ſenſū faciūt obſcuriore. Nam quid eſt. iam enīmiſterium imquitatis oꝑatur tantū quitenet teneat. donec de medio fiat: ettunc reuelabit̉ inquus? Ego ꝓrſusqͥd dixerit. me fateor ignorare. Suſpicones tn̄ hoīm quas vel audire vellegere potui: tacebo. Quidā putāthoc de mipio dictuꝫ fuiſſe romano. etꝓpterea paulū apl̓m id aꝑte ſcribere voluiſſe. ne calūmā ſcilicet incurreret. qd̓ romano imperio male optauerit ſperaretur eternuꝫ: ut hoc qd̓dixit. iam enī miſteriū imqͥtatis opērat̉. nerone voluei̓t intelligi: cuiusfacta velut antixp̄i videbātur. vnde nulli ip̄m reſurrecturū futurū antixp̄m ſuſpicātur: alijvero nec occiſumputāt. ſꝫ ſubtractū potius ut putaretur occiſus. et viuum occultare in vigore ip̄ius etatis in qua fuit crederetur extinctus: donec ſuo tēpore reueletur reſtituat̉ inregnū. Sed multūmichi mira ē hec opinātiū tāta p̄ſumptio. Illud tn̄ qd̓ ait apl̓us. tantū qui tenet teneat donec de medio fiat. abſurde deip̄o romano imperiocreditur dictū. tāꝙͣ dictū ſit. Cantū