videatur: cū aliter atqꝫ aliter hec ip̄adicere veſtiget̉. verum in hijs ꝟbisvbi ait. Abſterget omēꝫ lacrimā aboculis eoꝝ ⁊ mors iam nō erit. neqꝫluctus. neqꝫ clamor. ſꝫ nec dolor vllustanta luce dicta ſūt de ſeculo futuro.et immortalitate atqꝫ eternitate ſanctoꝝ. Tunc enī ſolū atqꝫ ibi ſolū iſtanō erit ut nulla debeamus in literis ſacris querere vel legere manifeſta: ſihec putauerimuſ obſcura. ¶ Ca. xviij.apl̓us petruſde hoc iudico ſcpͥvnc iam videamus quid etiāſerit. veniēt inquit in nouiſſimo dierū illuſione illudētes. ſcd̓m ꝓprias cōcupiſcētias ſuas eutes ⁊ dicētes. vbieſt ꝓmiſſuꝫ p̄ſentie ip̄ius? Ex quo enīpatres dormerūt: ſic omīa ꝑ ſeuerantab inicio creature. Latet enī illos hocvolentes quia celi erat olim ⁊ terra deaqua. et ꝑ aquā ꝯſtituta dei verbo perque qui tūc erat mūdus aqua inundatus depijt. Qui aūt nunc ſūt celi etterra: eodē ꝟbo repoſiti ſūt. igni reſeruandi in die iudicij et ꝑdiconis hoīmimpioꝝ. Hoc vnū vero nō lateat voˢcariſſimi: qꝛ vnus dies apud dn̄m ſic̄nille anni. et mille ām ſicut dies vnuſ.Non tardat dn̄s ꝓmiſſum. ſicut quidā tarditate exiſtimāt: ſed patiēterfert ꝓpter vos. nolēs aliquē ꝑire: ſedomēs in penitētiā ꝯuerti. veniet autēdies dn̄i ut fur. in quo celi magno impetu tranſcurret. elemēta aūt ardētiareſoluētur. et terra. et que in ip̄a ſūt opera exurent̉. Hijs ergo om̄ibꝰ ꝑeutibus. qͣles oportet eſſe vos in ſanctiſcōnu̓ſacōnibꝰ exſpectantes. et ꝓperates ad p̄ſentiā diei dn̄i ꝑ quā celi ardetes ſoluent̉. et elementa ignis ardore decōquentur. Nouos vero celos etterra nouā ſcd̓m ꝓmiſſa ip̄ius expectamus: in quibꝰ iuſticia inhabitat.Nichil hic dixit de reſurrectōne mortuorū. ſed ſane de ꝑdicone mūdi huiꝰſatis: vbi etiā ꝯmemorās factū antediluuiū videt̉ admonuiſſe quodāmoquatenus in fine huius ſeculi mūduꝫiſtu piturū eſſe credamus. Nā et illotēpore ꝑiſſe dixit. qui tūc erat mundūnec ſolū orbem terre. verum etiā celoˢquos vtiqꝫ iſtos aereos intelligimuſquorū locū ac ſpaciū. tūc aquā creſcēdo ſuꝑauerat. Ergo totūſ aut pene totus aer iſte ventoſus. qd̓ celū vel potius celos vocat. ſed iſtos vtiqꝫ imosnō illos ſup̄mos. vbi ſola luna ⁊ fidera ꝯſtituta ſūt: ꝯuerſus fuerāt in humidā qualitate. atqꝫ hoc mō cū terrapierat. cuius terre vtiqꝫ pͥor facies fuerat deleta diluuio. Qui aūt nūc ſuntinquit celi et terra: eodē verbo repoſiti ſūt. igni reſeruādi in die iudicij ⁊ pꝰdiconis hoīm imip̄iorū. Proinde quiceli et que terra id eſt quimūdus proeo mundo qui diluuio pijt ex eademaqua repoſitus ē: ip̄e igni nouiſſimoreſeruat̉ in die iudicij et p̄dicōis hominū impiorū. Nam⁊ hoīm ꝓpter magnā qͣndā ꝯmutacōꝫ nō dubitat dicere p̄dicone futura. cū tn̄ eoꝝ quauisin eternis penis ſit manſura natura.Querat forſitan aliquis. ſi poſt facturiudiciū iſte mūdus ardebit anteꝙͣ ꝓillo celū nouū et terra noua reponat̉.eo ip̄o tēpore cōflagracōis eius. vbierūt ſancti cū eos habentes corꝑa inaliquo corporali loco eſſe neceſſe ſit:poſſumus reſponde̓ futuros eos eſſein ſuꝑioribꝰ partibꝰ. quō ita nō alcēdet flāma illius incēdij quēadmodūnec vnda diluuij. Talia quippe illisinerūt corꝑa. ut illic ſint vbi eſſe voluerint: ſed nec ignē ꝯflagracōis illiꝰptimeſcūt immortales atꝫ incorruptibiles facti: ſicut virorū triū corruptibilia corꝑa atqꝫ mortalia. in caminoardēti viue̓ illeſa potuerāt. ¶ Ca. xix.¶ Etp ſentētiaſ de diuino iſto iudicōvltas euāgelicas apoſtolicaſ