liber xxꝰaliquid me uſpiā legiſſe non recolorniſi qd̓ ī hoc eodē libro reꝑitur tanꝙͣmare vitreū ſimile criſtallo. Sꝫ tuncde iſto fine ſeculi non loquebat̉: necꝓprie dixiſſe videtur mare. ſed tanꝙͣmare. Quāuis ⁊ nūc ſicut amat ꝓphetica locucō ꝓprijs verbis trāſlata miſcere. ac ſi quodāmo velare qd̓ dicit̉:potuit de illo mari dicere et mare iamnō eſt de quo ſupͣdixerat et exhibuitmortuos mare qui in eo erat. Iam enītūc nō erit hoc ſeculū. vitā mortaliū.turbulentū et ꝓcelloſū. qd̓ maris noīefigurauit. ¶ Ca. xvij.T ciuitatē inquit magnā iheruIſalē nouā vidi deſcēdentē de cēlo a deo aptatā quaſi noua nuptā ornatā marito ſuo. Et audiui vocē magnāde throno dicentē. Ecce tābernaculū dei cū hoībꝰ et habitabit cū eis:et erunt ip̄i populus eius. et ip̄e deuserit cum eis. Et abſterget ab oculiseoꝝ omēꝫ lacrimia. et mors iā nō erit:nec luctus. nec clamor. ſꝫ nec ullus dolor: quia pͥora abierunt. Et dixit qͥ ſedit in throno. Ecce noua facio omīa.De celo deſcende̓ iſta ciuitas dicitur:qm̄ celeſtis eſt gratia qua deus eamfecit. Propter qd̓ ei dicit etiā ꝑ yſaiā.Ego ſū dn̄s faciēs te. Et de celo quidem ab inicio ſui deſcendit. ex quo ꝑhuius ſeculi tēpus. gratia dei deſuperveniente ꝑ lauacrū regeneracōnis inſpūſancto miſſo de celo. ſubinde ciues eius accreſcūt. Sed ꝑ iudiciumdei qd̓ erit nouiſſimū ꝑ eius filiū ih̓mxp̄i. tanta eius et tā noua de dei munere claritaſ apparebit: ut nulla remaneāt vetuſtatis veſtigia. qͥnquidem etcorꝑa ad incorrupcone atqꝫ immortalitatē noua ex vetere corrupcōne atqꝫmortalitate tranſibūt. Nā hoc de iſtotēꝑe acciꝑe quo regnāt cū rege ſuomille ānis impudētie nimie michi videt̉. cū aꝑtiſſime dicat. abſterget deꝰomnē lacrimā ab oculiſ eoꝝ. et morſſam nō erit neqꝫ luctus neqꝫ clamor.ſꝫ nec dolor vlluſ. Quis vero tā ſit tamabſurdus. et obſtinatiſſima contēcōeveſanus qͥ audeat affirmare in huiꝰmorlitatis erunis. nō dico ppl̓m ſanctū. ſed vnūquēqꝫ ſanctorū qui hancvel ducat vel ducturus ſit vel duxei̓t vitā. nullas habentē lacrimas vel dolores: cū potius qͣnto quiſqꝫ eſt ſanctior. et deſiderij ſancti plenior. tanto ſiteius in orando fletus vberior? An nōeſt vox cius ſuꝑne ihrl̓m. facte ſuntmichi lacrime mee panes die ac nocte. et lauabo ꝑ ſingulaſ noctes lectūmeū. in lacrimis meis ſtratū meum rigabo: et gemitus meus nō ē abſconditus a te. et dolor ieus renouatuseſt? Autvero nō eius filij ſunt qui ingemiſcūt grauati. in quo nolūt exſpoliari. ſꝫ ſuꝑueſtiri ut abſorbeat̉ moͣrlea vitā? Nōne ip̄i ſūt qͥ pͥmitias habentes ſpūs ī ſemetip̄is ingemiſcūt. adopcōꝫ exſpectāteſ redēpcōꝫ corꝑis ſuiAn ip̄e apl̓us paulus nō erat ſuꝑnusiheroſolimitanuſ. vel nō multomagishoc erat. quādo ꝓ iſrahelitis fratribꝰcarnalibꝰ ſuis triſticia illi ea̓t magnaet ꝯtinuus dolor cordis eius? Quādoaūt mors non erit in iſta ciuitate: niſiquādo dicet̉. vbi eſt mors contentiotua. vbi ē mors aculeus tuus? Aculeus aūt mortis: e peccatū. Qd̓ tūc vtiqꝫ non erit qn̄ dicetur. vbi eſt? Nuncvero non quilibet infimus ciuis illiusciuitatis. ſed idē iſte iohānes in epl̓aſua clamat. Si dixerimus quia peccatū nō habemus nos ip̄os ſeducimuſet veritas ī nobis nō eſt. Et ī hoc quidē libro cuius nomē eſt apocalipſis.obſcura multa dicūtur ut mēteꝫ legētis exerceāt. et pauca ī eo ſūt. ex quorū manifeſtacōne indagētur cetera cūlabore: maxime quia ſic eadē multismodis repetit. ut alia atqꝫ alia dicere