ſme mortuos ſepelire mortuos ſuos.Poſſunt mortui etiā ꝓpter hoc dici: ꝙmortalia gerūt corꝑa. vnde apl̓us.Corpus quidē inquit mortuū ē ꝓpterpeccatū. ſpūs aūt vita eſt ꝓpter iuſticiā. vtrūqꝫ in boīe viuente atqꝫ in hoccorꝑe ꝯſtituto eſſe demoſtras: et corpus mortuū. et ſpiritū vitā. Nec tamēdixit corpus mortale. ſꝫ mortuū. quāius eadē paulopoſt etiā mortalia corꝑa ſicut vſitatius vocatur appellet. hoſergo mortuos exhibuit mare qͥ in eoerat: id ē exhibuit hoīes hoc ſeculū qͥcūqꝫ ī eo erat qꝛ nodū obierat Et morſet infernus inquit reddider̄t mortuoſquos in ſe habebāt. Mare exhibuit:quia ſicut inuenti ſūt affuerūt. Morsvero et infernus reddiderūt: qm̄ vitede qua iā exierat reuocarūt. Nec fruſtrafortaſſe nō ſatis fuit ut dice̓t. morſaut infernus: ſꝫ vtrūqꝫ dictū ē. Morsꝓpter bonos. qͥ tantumo mortē p̄petipotuerūt nō et infernū: infernus autēp̄pter malos. qui etiā penas apud inferos pendūt. Si emī nō abſurde credi videtur antiquos etiam ſanctos.qͥ venturi criſti tenuerunt fidē. locisquidē a tormetis impiorū remotiſſimis. ſꝫ apud inferos fuiſſe donec eosinde ſanguis xp̄i. et ad ea loca deſcēſus erueret: ꝓfecto deinceps bonifideles effuſo illo p̄cio ia redepti. ꝓrſusinferos neſciūt. donec etiam receptiscorporibꝰ bona recipiant qͥ merentur.Cū aūt dixiſſꝫ ⁊ iudicati ſūt ſingl̓i ſecūdū facta ſua: breuiter ſubiecit quēadmodū fuerit iudicati. Et mors ⁊ infernus inquit miſſi ſūt in ſtagnuignis.hijs noībus ſignificas diabolū: qm̄mortis eſt auctor infernarūqꝫ penaꝝvniu̓ſamqꝫ ſimul demonū ſocietateꝫHoc em̄ eſt qd̓ ſupra euidētius pocupado iam dixerat. et diabolus qͥ ſeducebat eos: miſſus eſt in ſtagnū igniset ſulphuris. Qd̓ vero obſcurius adiūxerat dicēs. quō ⁊ beſtia et ꝑſeudoꝓpheta: hic aꝑtius. et qui nōſūt inuenti inqͥt ī libro vite ſcpͥti miſſi ſūt in ſtagnū ignis. Nō deū liber iſte ꝯmemorat. ne obliuione fallatur: ſꝫ p̄deſtinacōne ſignificat eoꝝ quibꝰ eterna dabitur vita. Neqꝫ enī neſcit eos deus. etin hoc libro legit ut ſciat: ſꝫ potius ip̄aeiuſp̄ſentiā de illis q̄ fallino p̄t liber ēvite: in quo ſūt ſcpͥti. id eſt ante p̄cōginti. ¶ Ca. xvi.Inito aūt iudicō quo p̄nunciaIuit iudicādos malos: reſtat utetiā de bonis dicat. Iam enim explicauit qd̓ breuiter a dn̄o dictu eſt. Ibūtiſti in ſuppliciū eternū: ſequitur ut explicet qd̓ etiā ibi ꝯnectitur. iuſti autēin vitā eternā. Et vidi inquit celū nouū ⁊ terrā nouā. Nā pͥmū celū et terra receſſerūt: et mare iam nō eſt. Iſtofiet ordine qd̓ ſuꝑius pocupando iamdixit. vidiſſe ſe ſuꝑ thronū ſedenteꝫ.cuius a facie fugit celū ⁊ terra. Iudicatis quippe hijs qui ſcpͥti nō ſūt in libro vite. et in eternū igne miſſis. quiignis cuiuſmodi. et ī qua mūdi vel rerū parte futurus ſit: hoīem ſcire arbitror nemine niſi forte cui ſpūs diuinuſoſtēdit. Tūc figurā huius mūdi mudanorū igniū ꝯflagracōe p̄teribit: ſicut factū ē mūdanaꝝ aquarū inūdacōne diluuiū. Illa itaqꝫ ut dixi ꝯflagͣtione mūdanā elemētoꝝ corruptibiliū qͣlitates q̄ corporibꝰ nr̄is corruptibilibꝰ ꝯgruebāt: ardēdo penitus interibūt. At ip̄a ſb̓ſtātia eas qͣlitateshabebit qͥ corporibꝰ immortalibꝰ mnirabili mutacōne ꝯueniāt: ut ſcꝫ mundus in melius innouatus. aꝑte accōmodetur hoībus etiā carne in meliusinnouatis. Qd̓ aūt ait. et mare iam nōeſt: vtrū maximo illo ardore ſicceturan et ip̄m vertatur in melius nō faciledixeri. Celū quippe nouū ⁊ terra nouā futurā legimus. De mari aūt nouo