reſurrectōne mortuoꝝ q̄ corpoꝝ eſt.recapitulādo narrās. quomo fueit ſibi reuelatū: et vidi inquit thronūmagnū ⁊ candidū ⁊ ſedentē ſuꝑ eū. et abeius facie fugit celum ⁊ terra ⁊ locuseoꝝ nō ē inuentus. Nō ait vidi thronū magnū ⁊ candidū ⁊ ſedentē ſupereū. et ab eius facie fugit celum ⁊ terraqm̄ nō tūc factū ē id eſt anteꝙͣ eſſꝫ deviuis ⁊ mortuis iudicatū: ſꝫ eum ſe vidiſſe dixit in throno ſedentē. a cuiusfacie fugit celū ⁊ terra. ſꝫ poſtea. Peracto quippe iudicō tūc eē deſmat hoccelū ⁊ hec terraqn̄ incipiet eſſe celū nōuū ⁊ terra noua. Mutacōne nāqꝫ rerūnō om̄imodo interitu trāſibit hic mūdus. Vnde et apl̓us ait. Preterit enīfigura huius mūdi: volo vos ſmeſolicitudīe eſſe. Figura ergo p̄terit. nōnatura. Cum ergo ſe iohānes vidiſſedixiſſet ſedente ſuꝑ thronuꝫ. cuius afacie qd̓ poſtea futurū eſt. fugit celū eiterra: et vidi in qͥt mortuos magnoset puſillos ⁊ aꝑtiſunt libri: et alius lib̓aptus ē qui ē vite vniuſcuiuſqꝫ. et iudicati ſūt mortui ex ip̄is ſcpͥturis libroꝝſcd̓m facta ſua. Libros dicit etiā aptos et librū. Sꝫ librū cuiuſmōi nō tacuit: qui eſt inquit vite vniuſcuiuſqꝫ.Ergo illi libri quos pͥore loco poſuit:intelligēdi ſūt ſancti et veterēs ⁊ nouiut in illis oſtēderetur q̄ deus fieri ſuamādata iuſſiſſet: in illo aūt qͥ eſt vitevniuſcuiuſqꝫ: qd̓ hoꝝ quiſqꝫ nō feciſſet. ſiue feciſſꝫ. Qui liber ſi carnalitercogitetur: qͥs eius magnitudinē autlongitudinē valeat eſtimae̓? Aut qͣnto tēpore legi poterit liber ī quo ſcpͥteſūt vniu̓ſe vite vniu̓ſoꝝ? An tantusangeloꝝ numerus aderit. qͣntus hominū erit: et vitā ſuā quiſqꝫ ab angelo ſibi adhibito audiet recitari? Nonergo vnus liber erit oīm: ſed ſinguliſinguloꝝ. Scriptura vero iſta vnumvolēs intelligi: et alius inqͥt liber aꝑ-liber xxꝰtus eſt. Quedā igitur vis eſt intelligenda diuina. qͣ fiet ut cuiqꝫ oꝑa ſua.vel bona. vel mala cūcta in memoriamreuocent̉. et mentis intuitu mira ſceleritate cernātur. ut accuſet. vel excuſetſciētia cōſciētiā: atqꝫ ita ſiul ⁊ om̄eset ſinguli iudicētur. Que nmirū visd̓ina: libri nomē accepit. In ea quippe quodāmodo legitur quicqͥd ea faciente recolit̉. vt aūt oſtēdat qͥ mortui ſūt iudicādi puſilli cū magnis recapitulādo dicit tanꝙͣ adid rediensqd̓ p̄tei̓erat. potiuſue diſtulerat. Et exhibuit mortuos mare qͥ in eo erant. etmors ⁊ infernus reddider̄t mortuosquos habebāt in ſe. Hoc ꝓculdubiopͥus factū ē ꝙͣ eſſent mortui iudicati:et tn̄ illud pͥus dictū eſt. hoc ergo eſtqd̓ dixi recapitulādo eū ad id rediſſeqd̓ intermiſerat. Nūc aūt ad ordinētendit atqꝫ ut explicaretur ip̄e ordocōmodius: etiā de iudicatis mortuis.qd̓ iam dixerat ſuo repetiuit loco. Cūenī dixiſſet. et exhibuit mortuos mare qui ī eo erāt ⁊ mors ⁊ infernus reddiderūt mortuos quos in ſe habebātmox addidit quod paulo an̄ poſuerat. Et iudicati ſūt ſinguli ſcd̓m factaſua. Hoc eſt enī quod ſupra dixerat.et iudicati ſūt mortui ſcd̓m facta ſua.Ed qui ſūt mortui: ¶ Ca .xv.quos exhibuit mare qͥ in eo erat? Neqꝫ enī qui in marimoriūtur nōſūt ī inferno. aut corꝑa eoꝝ ſeruant̉in mari aut qd̓ eſt abſurdius mae̓ habeat bonos mortuos et infernus malos. Quis hoc putauerit? Sꝫ ꝓfectoꝯueniēter qͥdā hoc loco. mare ꝓ iſtoſeculo poſitū accipiūt. Cū ergo ⁊ quoſhic inueniet xp̄us in corꝑe cōſtitutosſimul ſignificaret cū eis qͥ reſurrecturi ſunt iudicādos. etiā ip̄os mortuosappellauit bonos. quibꝰ dicitur. Mortui enim eſtis ⁊ vita vr̄a abſcondita ēcū xp̄o ī deo: et malos de quibꝰ dicit̉: