libe. xxjaliqn̄ cedētibus imperatur donec vemat̉ ad illud pacatiſſimū regͣnū vbiſme hoſte regnabitur. et de hac pͥmareſurrectōne que nūc eſt: liber iſte ſicloquitur. Cū enī dixiſſꝫ alligari diabolū mille annis ⁊ poſtea ſolui breuitēpore. mox recapitulādo qd̓ in iſtis mille ānis agat eccleſia vel agatur ī ea:et vidi inquit ſedes ⁊ ſedētes ſupͣ eaſet iudiciū datū eſt: nō hoc putandū ēde vltimo iudico dici. ſꝫ ſedes p̄poſitorū. et ip̄i p̄poſiti intelligēdi ſūt: ꝑ quoſeccleſia nūc gubernat̉. Iudiciū autēdatu: nullū melius accipiendū videtur. ꝙ id qd̓ dictū eſt: que ligaueritisin terra ligata erūt et in celo: et q̄ ſolueritis in terra: ſoluta erunt ⁊ in celo.vnde apl̓us. Auid em̄ michi eſt inquit de hijs qͥ foris ſūt iudicare? Nōne de hijs qui intus ſūt vos iudicatis?Et anime inquit occiſoꝝ ꝓpter teſtimoniū iheſu. et ꝓpter verbū dei: ſubauditur qd̓ poſtea dicturus ē. regnauerūt cū ih̓u mille ānis. anime ſcꝫ martirū nodū ſibi corporibꝰ ſuis redditis.neqꝫ enī pioꝝ aīme mortuorū ſeparatur ab eccleſia: que etiā nūc ē regnuꝫxp̄i. Alioquin nec ad altare dei fierēteoꝝ memoria in cōmunicacōe corꝑisxp̄i. nec aliquid ꝓdeſſꝫ ad eius ī periculis baptiſmū currere. ne ſme illo finiatur hec vita. nec ad recōciliacōꝫ. ſiforte ꝑ penitētiā malāue ꝯſciētiā quiſqꝫ ab eodē corꝑe ſeꝑatus eſt. Cur enīfiūt iſta: niſi quia fideles etiā defunctimembra ſūt eius? Quāuis ergo cūmꝰſuis corꝑibꝰ nondū ſūt: iā tn̄ eoꝝ anime regnāt cū illo. dū iſti mille am decurrūt. In̄ in hoc eodē libro et alibilegitur. Beati mortui qͦ in dn̄o moriutur: amodo iā dicit ſpūs ⁊ requieſcāt alaboribꝰ ſuis: nā oꝑa illoꝝ ſecutur illoſ. Regnat itaqꝫ cū xp̄o nūc pͥmū eccleſia in viuis ⁊ mortuis. Proptereaenī ſicut dicit apl̓us. mortuus ē xp̄us:ut ⁊ viuorū et mortuorū dominet̉. Sꝫideo tantumo martirū animas cōmemorauit: qꝛ ip̄i p̄cipue regnāt mortuiqui uſqꝫ ad mortē ꝓ veritate certarūt.Sꝫ a parte totū e̓tiā ceteros mortuoſintelligimus ꝑ̄tinētes ad eccleſiā qd̓eſt regnū xp̄i. Quod vero ſequitur. etſi qui nō adorauer̄t beſtiā nec imagine eius. neqꝫ acceperunt inſcripcōꝫ infronte. aut in manu ſua: ſimul de viuiſet mortuis debemus accipere. Que ſitporro iſta beſtia. quauis ſit diligētiꝰrequirendū: nō tn̄ abhorret a fide recta ut ip̄a impia ciuitas intelligat̉ etppl̓us infideli ꝯtrarius ppl̓o fideli etciuitati dei. Imago vero eius ſimulacōeius michi videtur in eis videlicꝫ hominibꝰ: qͥ velut fide ꝓfitent̉. et infideliter viuūt. Fingūt enī ſe eſſe qd̓ nonſūt: vocaturqꝫ nō veraci effigie. ſꝫ fallaci imaginē xp̄iam. Ad eandē namqꝫbeſtia ꝑtinēt nō ſolū aꝑte mimici nominis xp̄i. et eius glorioſiſſime ciuitatis: ſed etiā zizama que de regno eiusqd̓ eſt eccleſia in fine ſeculi colligēdaſūt. Et qūi ſūt qͥ nō adorāt beſtiā necimagine eius: niſi qui faciūt quod aitapl̓us. ne ſitis iugū ducētes cū infidelibꝰ? Nō adorāt enī. id ē nō ꝯſentiūt.nō ſb̓iciūtur. neqꝫ accipuit inſcpͥconēnotā ſcꝫ criimis ī fronte ꝓpter ꝓfeſſione. in manu ꝓpter oꝑacōꝫ. Ab hijsergo malis alieni ſiue adhuc in iſtamorli carne viuētes. ſiue defuncti regnat cū xp̄o iam nūc mō quodāmohuic tēpori ꝯgruo ꝑ totū hoc interuallū qd̓ numero mille ſigͥficat̉ annoꝝ.Reliqui eoꝝ inqͥt nō vixerūt. hora enīnūc eſt cū mortui audiēt vocē filij dei.et qui audierīt viuet. Reliqui vero eorum non viuent. Quod vero ſubdidit donec fimantur mille anni: intelligendū eſt ꝙ eo tempore nō vixerūtquo viue̓ debuerūt ad vitā ſcꝫ de morte tranſeūdo. Et ideo cudies venerit