Vamaximiſqꝫ ꝑſecucōnibꝰ atqꝫ fallacijsdiaboli iam ſoluti eos qui in libro vite ſcripti nō ſūt multos eſſe ceſſuros:ita cogitādū eſt nō ſolū quos bonosfideles illud tempus inueniēt. ſed nōnullos etiā qui foris adhuc erūt aduiuāte dei grap ꝯſideracōꝫ ſcripturarū. in quibꝰ et alia et finis ip̄e p̄nūciatus eſt. que venire iam ſentiūt. ad credendū qd̓ nō credebant futuros eſſefirmiores: et ad vincēdū etiā nō ligatum diabolū fortiores. Qd̓ ſi ita erit:ꝓpterea p̄ceſſiſſe dicēda eſt eius alligacō. ut et ligati ⁊ſoluti expoliacō ſequeret̉: qm̄ de hac re dictū ē qͦs intrabit ī domū fortis ut vaſa eius eripiatniſi pͥus alligauerit forte? ¶ Ca. ix.Uterea dū mille annis alligatus ēdiabolus. ſancti regnat cū xp̄o etiamip̄is mille ānis. eiſdē ſme dubio. et eode mō intelligēdis id eſt ex iſto iamtēpore pͥoris eius aduentuſ. Exceptoquippe illo regno de quo in fine dicturus eſt venite bn̄dicti pr̄is mei poſſidete paratu vobis regnū. niſi alio aliquo mō lōge quidē impari ianūc regnarent cū illo ſancti eius quibꝰ ait.ecce e̓go vobiſcū ſūuſqꝫ in ꝯſūmacōꝫſeculi: ꝓfecto nō etiā nūc̓ diceret̉ eccleſia. regnū eius regnū celoꝝ. Namvtiqꝫ iſto tꝑe ī regno dei erudit̉ ſcriba ille. qui profert de theſauro ſuo nōua et vetera. de quo ſuꝑͣ locuti ſumus:et de ecc̄īa collecturi ſutzizamā meſſores illi qͥ ꝑmiſit cutritico ſimul creſcēreuſqꝫ ad meſſem. Qd̓ exponens ait.Oeſſis eſt finis ſeculi: meſſores autēangeli ſūt. Sicut ergo colligūtur zzama ⁊ igni ꝯburūtur: ſic erit in ꝯſūmacōe ſeculi. Mittet filius homis angelos ſuos: et colliget de regno eiusom̄ia ſcādala? Nūquid de regno illo:vbi nulla ſūt ſcandala? De iſto ergoregno eius qd̓ eſt hic et eccleſia colligentur. Itē dicit. Qui ſoluerit vnū demandatis iſtis minimis ⁊ docuerit ſichoīes. mimus vocabit̉ in regno celorum. Qui autē fecerit et ſic docuerit:magnus vocabitur in regno celoꝝ.vtrumqꝫ dicit ī regno celoꝝ. et quinō facit mandata q̄ docet. hoc eſt enīſoluere. nō ſeruare. nō facere: et illū qͥfac̄ ⁊ ſic docet. ſꝫ iſtū minimū. illū magnū. Et ꝯtinuo ſecutus aduigit. Sicoenī vobis qꝛ niſi abudauerit iuſticiaveſtra ſuꝑ ſcribaꝝ ⁊ phariſeoꝝ. id ēſuꝑ eos q̄ ſoluūt qd̓ docet: deſcribisem̄ ⁊ phariſeis dic̄ alio loco qm̄ dicūtet no faciūt. Niſi ergo abūdauei̓t ſuꝑbos iuſticia vra. id eut vos nō ſoluatis ſꝫ faciatis potius qd̓ docetiſ: nonitrabitis inquit in regnū celoꝝ. Aliomo igitur intelligendū eſt regnūceloꝝ. vbi ambo ſūt. et ille ſcꝫ qui ſoluitqd̓ docet. et ille qͥ facit. ſed ille mimuſiſte magnus: alio mō aūt regnū celoꝝ dicitur. quo nō intrat. niſi ille quifacit. Ac ꝑ hoc vbi vtrūqꝫ genus eſt.eccleſia eſt: qualis nūc eſt. Vbi aūt illud ſolū ei̓t eccleſia eſt: qualis tūc eitqn̄ inalus ī ea nō erit. Ergo ⁊ nūc eccleſia regnū xp̄i eſt regnū celoꝝ. Regnāt itaqꝫ cuillo etiā nūc ſancti eiuſ.aliter quidē ꝙ tunc regnabūt: nec tn̄cū illo regnat zizania. quauis ī eccleſia cū tritico creſcāt. Regnat enī cū illo qui faciūt qd̓ apl̓s ait: ſi reſurrexiſtis cū xp̄o que ſurſum ſūt ſapite vbixp̄us eſt in dextera dei ſedēs: que ſurſum ſūt qͣrite: nō q̄ ſupra terrā. De qͣlibus itē dicit. qd̓ eoꝝ cōuerſacō ſit inceliſ. Poſtremo regnāt cū illo qui eomō ſūt ī regno eius: ut ſint etiā ip̄i regnū eius. Quomō aūt ſūt regnū xp̄i.qui ut alia tacea. ꝙͣuis ibi ſint doneccolligatur in fine ſeculi de regno eiuſomīa ſcandala: tn̄ illuc ſua querūt nōque ih̓u xpi? De hoc regno ergo militie ī quo adhuc̄ cū hoſte ꝯfligit̉. etaliqn̄ repugnat̉ repugnātibꝰ vicijs