liber xx.ex parte ipſius alligauit. ne quantāpoſſet effundēdo ⁊ exercēdo maliciāinnumerabiles infirmoſ. ex quibꝰ eccleſiā multiplicari. et impleri oportebat alios credituros. alios iā credētes a fide pietatis hos deterreret. hosfrange̓t. Et ſoluet ī fine: ut ꝙͣ fortē aduerſariū dei ciuitas ſuꝑauerit. cū ingenti gloria ſui redēptoris. adiutoriſliberatoris aſpiciat. In eoꝝ ſane quitūc futuri ſūt ſanctorū atqꝫ fideliū cōparacōe quid ſumus? Anquidē adillos ꝓbādos tantus ſoluetur inimicus: cū quo nos ligato tantis ꝑiculisdimicamu. ꝙͣuis ⁊ hoc tēporis interuallo. quoſdā milites xp̄i tā prudentes ⁊ fortes fuiſſe. atqꝫ eſſe nō dubiiēut etiā ſi tūc in iſta mortalitate viueret. qn̄ ille ſoluēt̉: om̄ēs inſidias eiusatqꝫ impetus et caueret prudētiſſime.et patiētiſſime ſuſtinerent. Hec autēalligacō diaboli nō ſolū facta eſt exquo cepit eccleſia p̄ter iudea̓terramnacōes alias atꝫ alias dilatari: ſꝫ etiānūc fit ⁊ fiet uſqꝫ ad terminū ſeculi quoſoluēdus eſt: qꝛ et nūc hoīes ab infidelitate in qua eos ip̄e poſſidebat cōuertūtur ad fidē. etuſqꝫ in illū finē ſine dubio ꝯuertent̉. Et vtiqꝫ vnicuiqꝫiſte fortis tūc alligat̉: qn̄ ab illo tāq̄ꝫvas eius eripitur. Et abiſſus vbi incluſus eſt nō in eis ꝯſūpta eſt qn̄ ſunmortui. qͥ tūc erāt quādo eſſe cepit incluſus. ſꝫ ſucceſſerūt eis alij naſcendoatqꝫ ſuccedūt donec finiatur hoc ſeculū qui oderīt xp̄ianos. in quoꝝ quotidie velut in abiſſo cecis et ꝓfundiscordibꝰ includat̉. Vtrū aūt etiā illiſvltimis tribꝰ annis ⁊ menſibꝰ ſex. qn̄ſolutus totis viribꝰ ſeuiturus ē aliqͥsin qua nō fuerat ſit acceſſurus ad fidēnōnulla queſtio ē. Quomō enīſtabitqd̓ dictū eſt. quis intrat in domū fortiſut vaſa eius eripiat niſi prius alligauerit fortē ſi etiā ſoluto eripiūtur? Acꝑ hoc cogere videtur iſta ſentētia utcredamus illo ſcꝫ exiguo tēpore nemine acceſſurū eſſe ppī̓o xp̄iano: ſꝫ cūeis qui iā xp̄iani reꝑti fuerint diabolūpugnaturū: ex quibꝰ etiā ſi aliqui victi ſecuti eū fuerint: nō eos ad p̄deſtinatū filioꝝ dei numerū ꝑtinere. Neqꝫenī fruſtra idē iohānes apl̓s qͥa hacapocalipſim ſcpͥſit. in epl̓a ſua de quibuſdā dicit. Ex nobis exierūt: ſed nōerāt ex nobis. Nam ſi fuiſſent ex nob̓ꝑmāſiſſent vtiqꝫ nobiſcū. Sꝫ quid fiet de paruuliſ? Niniui quippe incredibile eſt. nullos ia natos. et nōdū baptizatos. p̄occupari xp̄ianoꝝ filiosillo tēpore̓ infantes: nullos etiā ipſisnaſci iam diebꝰ: aut ſi erūt nō eos aparētibꝰ ſuis ad lauacrū regn̓acōismō quocūqꝫ ꝑduci. Quod ſi fiet: quopacto ſoluto iā diabolo vaſa iſta eripiētur in cuius domū nemo intrat utvaſa eius eripiat niſi prius alligauei̓t eū? Imo vero id potius ē credendū. nec qui cadāt de eccleſia nec qͥ accedāt eccleſie illo tempore defuturos.Sꝫ ꝓfecto tam fortes erūt. et ꝑentesꝓ baptizādis paruulis ſuis. et hij qͥtūc pͥmitus credituri ſūt: ut illū forteꝫvincāt etiā nō ligatuid ē omībꝰ qualibꝰ antea nunꝙͣ vel artibꝰ inſidiantēvel vrgentē viribꝰ. et vigilāter intelligant. et tolerater ferat: ac ſic illi etiamnon ligato eripiātur. Nec ideo falſaerit euāgelica illa ſentētia. quis intratin domū fortis. niſi prius alligaueritfortē: ſcd̓m enī ſentētie eius veritatē.ordo iſte ſeruatus ē. ut prius alligaretur fortis. ereptiſqꝫ vaſis eius longelateqꝫ in om̄ibꝰ gentibꝰ ex firmiset infirmis ita multiplicaret̉ eccleſia.et ex ip̄a rerū d̓initus p̄dictaꝝ et impletaꝝ robuſtiſſima fide etiā ſolutovaſa poſſet auferre. Sicut enī fatendū eſt multoꝝ refrigeſcere caritateꝫcum abundat iniquitas. et inuſitatis