liber. xxip̄o nouiſſimo iudicō quantū ip̄e tribuerit diſputabo: quādo xp̄us de celo venturus eſt viuos iudicaturus etmortuos. Iſte quippe dies iudicij ꝓprie iam vocatur: eo ꝙ nullus ibi eritimperite querele locus: cur inuiſtusille ſit felix. et ille iuſtus infelix. Oīmnamqꝫ tunc nō niſi bonorū vera et pleniſſima felicitas. et oīm nō niſi malorūdigna et ſūma infelicitas apparebit.vnc autē et mala ¶ Ca. ij.equo anmo ferre diſcimus quepatiūtur et boni: et bona nō magnipedere que adipiſcūtur et mali. Ac perhoc etiā in hijs rebus in quibus nonapparet diuina iuſticia: ſalutaris ē diuia doctrina. Neſcimus enī quo iudicio dei bonus ille ſit pauper. malusille ſit diues: iſte gaudeat. que proſuis p̄ditis moribꝰ cruciari debuiſſemeroribꝰ arbitramur: cōtriſtetur illeque vitā laudabilis gaude̓ debuiſſeꝑ̄ſuadet. Exeat de iudicō nō ſoluꝫ inultus. verū etiā dānatus innoces. autinquitate iudicis preſſus. aut falſisobrutus teſtimonijs econtrario ſceleſtus aduerſarius eius nō ſolū impunitus. veru etiam vindicatus inſultet:imipius optime valeat: pius lāguore tabeſcat. Latrocinentur ſuauiſſimūiuuenes. et qui nec verbo quenꝙͣ ledere potuerūt. diuerſa morboꝝ atrocitate affligātur: infantes vtiles rebuˢhūanis immatura morte rapiantur: etqui videntur nec naſci debuiſſe. diu̓tiſſime inſuꝑ viuant: plenus criminibus ſublimetur honoribus: et hoīemſme querela tenebre ignobilitatiſ abſcondāt: et cetera huiuſmodi que quiſcolligit quis enumerat? Que ſi haberent in ip̄a velut abſurditate conſtātiam. ut in hac vita in qua homo ſicutſacer pſalmus eloquitur vanitati ſimilis factus e. et dies eius velut vnibrap̄tereūt. nō niſi mali adipiſceren-tur tranſitoria bona iſta atqꝫ terrenanec niſi boni talia paterentur mala:poſſet hoc referri ad iudiciū iuſtū dei.vel etiā benignū. ut qui nō erant aſſecuturi bona eterna que faciūt beatos:temꝑalibꝰ vel deciperentur ꝓ maliciaſua. vel pro dei miſericordia conſolarentur bonis: et qui non erant paſſurieterna tormenta. temporalibus vel ꝓſuis quibuſcūqꝫ et quantuliſcūqꝫ peccatis affligerentur: vel ꝓpter implendas virtutes exerceretur malis. Nūcvero quādo nō ſolū in malo ſunt boin et in bono mali qd̓ videtur iniuſtumverū etiā plerūqꝫ et malis mala veniunt ⁊ bonis bona ꝓueniūt: magis inſcrutabilia fiunt iudicia dei et inueſtigabiles vie illius. Quāuis ergo neſciamus quo iudicio deus iſta faciat.vel fieri ſmat apud quē ſūma virtus ēet ſūma ſapientia. ſūmaqꝫ iuſticia. nulla infirmitas. nulla temeritas. nullainiquitas: ſalubriter tamendiſcimusnō magnipendere ſeu bona ſeu malaque videmus eſſe bonis maliſqꝫ cōmuīa: et illa bona querere que bonorū. atqꝫ illa maxime fugere que ꝓpriaſunt malorum. Cum vero ad illud deiiudiciū venerimus cuius tempus iamꝓprie dies iudicij. et aliquando diesdn̄i nūcupatur: nō ſolū quecūqꝫ tunciudicabūtur verū etiā quecūqꝫ ab inicio iudicata. et quecūqꝫ uſqꝫ adilludtempus adhuc iudicanda ſūt: apparebūt eſſe iuſtiſſima. vbi hoc quoqꝫmanifeſtabitur. ꝙ iuſto iudicō dei fiat. ut nunc tam multa ac pene omniaiuſta iudicia dei. ſenſus menteſqꝫ mortaliū lateant: cū tamen in hac re piorū fidē non lateat iuſtū eſſe qd̓ latet.Empe ſalomon ¶ Ca. terciū.ſapiētiſſimus rex iſrahel qui regnauit in iheruſalē. librū qui vocatureccleſiaſtes et a iudeis quoqꝫ habetur ī ſacrarū canōe literarū. ſic exorſuſ